Carl Gottfried Neumann (ur. 7 maja 1832 w Królewcu, zm. 27 marca 1925 w Lipsku) – matematyk niemiecki, wprowadził pojęcie potencjału logarytmicznego; syn fizyka Franza Ernsta Neumanna (1798–1895).
Życiorys Carl Gottfried Neumann urodził się 7 maja 1832 roku w Królewcu. Był najstarszym synem fizyka Franza Ernsta Neumanna (1798–1895) i jego pierwszej żony Florentine Hagen (1800–1838).
Neumann studiował na Uniwersytecie Albrechta w Królewcu, m.in. u Friedricha Richelota (1808–1875), ucznia Carla Gustava Jacobiego (1804–1851) i u Otto Hessego (1811–1874). W 1856 roku uzyskał stopień doktora – jego praca doktorska zatytułowana była De problemate quodam mechanico, quod ad primam integralium ultraellipticorum classem revocatur. Dwa lata później uzyskał habilitację na uniwersytecie w Halle. Pracował na stanowiskach profesorskich na uniwersytetach w Bazylei (1863) i Tybindze (1865). W 1868 roku objął stanowisko profesora matematyki w Lipsku, które piastował aż do przejścia na emeryturę w 1911 roku.
Zmarł 27 marca 1925 roku w Lipsku.
Działalność naukowa Neumann zajmował się teorią potencjału, równaniami różniczkowymi cząstkowymi, funkcjami algebraicznymi i funkcjami specjalnymi. Wprowadził pojęcie potencjału logarytmicznego. Badał tzw. zagadnienia Neumanna.
W 1868 roku wraz z Alfredem Clebschem (1833–1872) założył czasopismo matematyczne „Mathematische Annalen”.
Zajmował się również fizyką matematyczną, a także mechaniką, hydrodynamiką, elektrodynamiką, optyką i termodynamiką.
Publikacje Dzieła podane za Neue Deutsche Biographie: 1865 – Vorlesungen über die Riemannsche Theorie der Abelschen Integrale 1870 – Über die Principien der Galilei-Newtonschen Theorie 1873 – Die elektrische Kräfte. Darlegung und Erweiterung der von A. Ampère, F. Neumann, W. Weber und G. Kirchhoff entwickelten mathematischen Theorien 1877 – Untersuchung über die Logarithmische und Newton’sche Potential 1880 – Die Principien der Elektrodynamik 1881 – Über die nach Kreis-, Kugel- und Zylinderfunktionen fortschreitenden Entwicklungen 1910 – Über die Körper Alpha
Członkostwa, odznaczenia i nagrody 1855–1925 – członek Niemieckiego Towarzystwa Fizycznego (Deutsche Physikalische Gesellschaft) 1864–1868 – członek korespondencyjny Królewskiego Towarzystwa Naukowego w Getyndze (Königliche Societät der Wissenschaften zu Göttingen) 1868–1893 – członek zagraniczny Królewskiego Towarzystwa Naukowego w Getyndze (Königliche Societät der Wissenschaften zu Göttingen) 1869 – członek zwyczajny Saksońskiej Akademii Nauk(Sächsische Akademie der Wissenschaften) 1893–1919 – członek korespondencyjny Królewskiej Pruskiej Akademii Nauk (Königlich Preußische Akademie der Wissenschaften) 1893–1919 – członek zagraniczny Królewskiego Towarzystwa Naukowego w Getyndze (Königliche Gesellschaft der Wissenschaften zu Göttingen) 1895–1919 – członek korespondencyjny Królewskiej Bawarskiej Akademii Nauk w Monachium (Königlich-Bayerische Akademie der Wissenschaften) 1897 – Pour le Mérite 1919–1925 – członek zagraniczny Akademii Nauk w Getyndze (Akademie der Wissenschaften zu Göttingen) 1919–1925 – członek korespondencyjny Bawarskiej Akademii Nauk w Monachium (Bayerische Akademie der Wissenschaften) 1919–1925 – członek korespondencyjny Pruskiej Akademii Nauk (Preußische Akademie der Wissenschaften) 1919–1925 – członek zwyczajny Saksońskiej Akademii Nauk w Lipsku (Sächsische Akademie der Wissenschaften zu Leipzig)
Upamiętnienie Jego imieniem nazwano szereg terminów matematycznych: Funkcje Neumanna Wielomian Neumanna Szereg Neumanna
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Niemieccy matematycy XIX wieku Kategoria:Niemieccy matematycy XX wieku Kategoria:Niemieccy fizycy XIX wieku Kategoria:Niemieccy członkowie Pruskiej Akademii Nauk Kategoria:Członkowie Akademii Nauk w Getyndze Kategoria:Członkowie Bawarskiej Akademii Nauk Kategoria:Odznaczeni cywilnym Orderem Pour le Mérite Kategoria:Ludzie urodzeni w Królewcu Kategoria:Urodzeni w 1832 Kategoria:Zmarli w 1925