thumb|250px|Bieszczady thumb|250px|Czarnohora
Zewnętrzne Karpaty Wschodnie (522, 524–526) – wschodnia część zewnętrznego łuku Karpat fliszowych, położona na terenie Polski, Słowacji, Ukrainy i Rumunii. Najwyższym szczytem jest Howerla (2061 m n.p.m.) w Czarnohorze. Wyższe partie gór w plejstocenie uległy lokalnemu zlodowaceniu.
Zewnętrzne Karpaty Wschodnie są przedłużeniem Zewnętrznych Karpat Zachodnich. Jedną z różnic między tymi częściami łuku Karpat jest to, że we wschodniej części brak zrównanego pogórza – jego przedłużeniem są Góry Sanocko-Turczańskie, a następnie Beskidy Brzeżne, które zwężają się i zanikają.
W południowo-wschodniej części tej jednostki ruchy górotwórcze objęły też podkarpackie serie młodszych (neogeńskich) skał. Tak powstałe góry określa się mianem Subkarpat i podobną jednostkę wyróżnia się w Karpatach Południowych.
Podział Zewnętrznych Karpat Wschodnich
521 Podkarpacie Wschodnie 521.1 Płaskowyż Sańsko-Dniestrzański 522 Beskidy Wschodnie 522.1 Beskidy Lesiste 522.2 Beskidy Połonińskie 524-525 Karpaty Mołdawsko-Munteńskie 524.1 Obcinele Bukowińskie 524.2 Stânișoara 524.3 Țarcău 524.4 Dolina Trotuszu i Kotlina Darmanești 524.5 Góry Czukaskie 524.6 Góry Oituz 525.1 Góry Vrancei 525.2 Góry Buzău 525.3 Góry Gârbova 526 Subkarpaty Wschodnie 526.1 Subkarpaty Mołdawskie 526.2 Subkarpaty Munteńskie
Bibliografia Krystyna Jawecka (red.) Mapa przeglądowa Europy. Rumunia. Skala 1:1 000 000, PPWK Warszawa–Wrocław 1983/84 Jerzy Kondracki Fizycznogeograficzna regionalizacja Czech, Słowacji, Węgier i Rumunii w układzie dziesiętnym, „Przegląd Geograficzny”, tom LXVIII, z. 3–4, 1996, s. 457–466 Jerzy Kondracki Karpaty, wydanie drugie poprawione, Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, Warszawa 1989, Andrzej Maryański Rumunia, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1973
*