Ettore Marchiafava (ur. 3 lipca 1847 w Rzymie, zm. 22 października 1935 w Rzymie) – włoski lekarz i zoolog, badacz malarii.
Życiorys Ettore Marchiafava był osobistym lekarzem trzech papieży i członków dynastii sabaudzkiej, senatorem i profesorem anatomii patologicznej na Uniwersytecie Sapienza. Przez jedenaście lat, od 1880 do 1891, intensywnie badał malarię. Razem z Angelo Cellim w 1880 badał nowo odkrytego przez Laverana pierwotniaka, znajdując go we krwi wielu pacjentów z malarią, i rozpoznał kilka stadiów rozwoju pasożyta. Marchiafava i Celli nazwali nowy mikroorganizm Plasmodium. Marchiafava napisał prace poświęcone malarii: "Sulle febbri malariche estivo-autunnali" (1892), i "La infezione malarica" (1902). W 1884, ponownie z Angelo Cellim, po raz pierwszy zaobserwował Gram-ujemne dwoinki w płynie mózgowo-rdzeniowym pacjentów z zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych. Dwoinki nazwał Neisseria meningitidis i rozpoznał go prawidłowo jako czynnik zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, ale jego odkrycie uznano dopiero w 1887, gdy Anton Weichselbaum wyizolował bakterie u sześciu pacjentów z zapaleniem opon mózgowych i ustanowił odrębny gatunek bakterii. Marchiafava opisał jako pierwszy histopatologię kiłowego zapalenia tętnic mózgu. W 1903 roku, razem z Amico Bignamim, opublikował pełny opis zespołu psychotycznego u alkoholików, którego jedna forma znana jest do dziś jako zespół Marchiafavy-Bignamiego. Był jednym z pierwszych patologów podnoszących znaczenie miażdżycy tętnic wieńcowych w patogenezie zawału mięśnia sercowego. Badał też nefropatie i opisał streptokokowe zapalenie kłębuszków nerkowych. W 1931 opisał napadową nocną hemoglobinurię, a jedna z rzadkich postaci tej choroby określana jest niekiedy jako zespół Strübinga-Marchiafavy-Micheliego.
Odznaczenia Order Sabaudzki Cywilny Order Świętych Maurycego i Łazarza I, II, III i IV klasy Order Korony Włoch I, II, III, IV i V klasy
Wybrane prace Marchiafava E, Cuboni G. Nuovi studî sulla natura della malaria. Rome, 1881. Marchiafava E, Celli A. Weitere Untersuchungen über die Malariainfection. Fortschritte der Medicin 3, 787-806 (1885) Sul parasita delle febbre gravi estivo-autunnali. Rome, 1889. Marchiaava E, Celli A. Über die Malariafieber Roms. Berlin, 1890. Marchiafava E, Bignami A. Sulle febbre malariche estivo-automnali. Rome, E. Loescher, 1892. Marchiafava E, Bignami A. La infezione malarica. Milano, 1903 (2 ed 1931) La perniciositè della malaria. Rome, 1928 La credità in patologia. Torino, 1930 The degeneration of the brain in chronic alcoholism. Proceedings of the Royal Society of Medicine, 1933 PDF
Przypisy
Bibliografia ETTORE MARCHIAFAVA, MD. British Medical Journal s. 1078 (30 listopada 1935) PDF Vinci F, Pisana ISR, Avanzini G, Livrea P, Manfredi M. Ettore Marchiafava (1847–1935) e la descrizione della malattia di Marchiafava-Bignami. Neurol Sci (2006) 27:XXXVII PDF
Linki zewnętrzne
Kategoria:Odznaczeni Orderem Korony Włoch Kategoria:Odznaczeni Orderem Sabaudzkim Cywilnym Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętych Maurycego i Łazarza Kategoria:Włoscy lekarze Kategoria:Włoscy neurolodzy Kategoria:Urodzeni w 1847 Kategoria:Zmarli w 1935 Kategoria:Ludzie urodzeni w Rzymie Kategoria:Ludzie upamiętnieni nazwami medycznymi Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Rzymskiego „La Sapienza”