– japoński lekarz i mąż stanu działający w okresie Meiji.
Nagayo urodził się w rodzinie z tradycjami lekarskimi. Studiował rangaku (dosł. naukę holenderską, w szerokim znaczeniu naukę Zachodu) u Kōana Ogaty w Osace. Następnie uczył się medycyny w Nagasaki, gdzie łączył wiedzę medyczną Wschodu i Zachodu jako asystent Johannesa Lijdiusa Catharinusa Pompego van Meerdervoorta.
Po restauracji Meiji Nagayo został wybrany do tzw. misji Iwakury. Była to dyplomatyczna podróż delegacji polityków i naukowców do Stanów Zjednoczonych i Europy w latach 1871–1873. Był pod szczególnym wrażeniem nowoczesnych praktyk lekarskich w Niemczech i Holandii.
Po powrocie do Japonii założył Biuro ds. Medycznych (które później stało się Ministerstwem Zdrowia, Pracy i Opieki Społecznej), początkowo podlegające Ministerstwu Edukacji, a później Radzie Ministrów. Ogłosił ustawę o szczepieniach, kompleksowe prawo medyczne i stworzył Tokijską Szkołę Medyczną (Tōkyō Igakkō), która później została dołączona do Cesarskiego Uniwersytetu Tokijskiego.
Nagayo był członkiem parlamentu z rangą danshaku (barona).
Nagayo założył szpital dla chorych na gruźlicę w Kamakurze oraz spopularyzował to miasto jako uzdrowisko.
Bibliografia Ban, Tadayasu. Tekijuku to Nagayo Sensai: Eiseigaku to Shoko shishi. Sogensha 1987.
Kategoria:Japońscy lekarze Kategoria:Zmarli w 1902 Kategoria:Urodzeni w 1838