Józef Tokarzewski (ur. 23 stycznia 1879 w Krzepicach, zm. 9 kwietnia 1931 w Warszawie) – generał brygady Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Był synem Konstantego i Bolesławy Izydory z domu Otto. Absolwent 7-klasowe gimnazjum w Płocku. Od 22 lutego 1899 w służył w armii rosyjskiej, gdzie otrzymał przydział do 47 pułku dragonów. W 1901 ukończył Oficerską Szkołę Kawalerii w Twerze, a 17 listopada 1914 Wyższą szkołę jazdy w Petersburgu. 15 grudnia 1901 awansowano go na podporucznika. Walczył w wojnie rosyjsko-japońskiej 1904–1905, podczas której był dwukrotnie ranny. Odznaczył się i 1 września 1905 został awansowany na stopień porucznika. Podczas I wojny światowej dowódca dywizjonu na froncie niemieckim, rotmistrz z 1915, podpułkownik z 1916, pułkownik z grudnia 1917. W latach 1917–1918 organizator i dowódca 2 pułku ułanów w I Korpusie Polskim na Wschodzie (w Rosji).

W Wojsku Polskim służył od 4 listopada 1918. 10 listopada tego roku uczestniczył w rozbrajaniu Niemców. Do marca 1919 dowódca 2 pułku Ułanów Grochowskich. Z dniem 5 kwietnia 1919 został mianowany dowódcą 12 pułku Ułanów PodolskichDziennik Rozkazów Wojskowych Nr 61 z 3 czerwca 1919 roku, poz. 1937.. Walczył w czasie wojny polsko-bolszewickiej, podczas której został ranny w nogę, w wyniku czego została skrócona. Od 6 czerwca 1920 do 8 października tego roku leczył się w szpitalach we Lwowie, Zakopanem i w Krakowie. Do listopada 1921 dowódca 6 Brygady Jazdy, a następnie do kwietnia 1922 dowódca Dywizji Jazdy Wojska Litwy Środkowej. Od kwietnia 1922 dowodził III Brygadą Jazdy. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu pułkownika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 9. lokatą w korpusie oficerów jazdy (od 1924 – kawalerii). 1 czerwca 1924 został dowódcą 3 Samodzielnej Brygady Kawalerii w Wilnie. Z dniem 21 października 1924 został wyznaczony na stanowisko inspektora formacji konnych Korpusu Ochrony PograniczaDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 75 z 21 lipca 1925 roku, s. 395..

1 grudnia 1924 Prezydent RP, Stanisław Wojciechowski mianował go generałem brygady ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 i 21. lokatą w korpusie generałów. 7 września 1926, po śmierci generała brygady Aleksandra PajewskiegoGenerał Aleksander Pajewski zmarł 1 września 1926 r., został szefem Departamentu II Kawalerii Ministerstwa Spraw Wojskowych w WarszawieDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 37 z 14 września 1926 roku. Piotr Stawecki, Słownik biograficzny ... s. 337 podał, że od maja 1926 roku był komendantem miasta stołecznego Warszawy. Prawdopodobnie obowiązki komendanta miasta zostały mu powierzone bezpośrednio po zamachu majowym w związku z internowaniem dotychczasowego komendanta, gen. bryg. Stefana Suszyńskiego, który wystąpił po stronie legalnych władz RP.. 29 listopada 1927 został wyznaczony na stanowisko dowódcy 3 Dywizji Kawalerii w Poznaniu. Z dniem 30 listopada 1928 został przeniesiony w stan spoczynku. Osiadł w Warszawie, gdzie zmarł 9 kwietnia 1931 rokuDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 4 z 22 lutego 1932 roku s. 171.. Pochowany na cmentarzu Powązki Wojskowe w Warszawie (kwatera B17-2-18)Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze.

W 1921 poślubił Lucynę z domu Fichel, z którą miał syna Józefa Konstantego Mariana (ur. 5 lipca 1922).

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 3691 – 1921 Krzyż Walecznych czterokrotnie – po raz pierwszy w 1921 Odznaka za Rany i Kontuzjena podstawie fotografii Krzyż Oficerski Legii Honorowej – 10 lutego 1928 Medal Zwycięstwa („Médaille Interalliée”) Order Świętej Anny 4 klasy z nadpisem „za waleczność” (Imperium Rosyjskie) – 9 października 1905 Order Świętej Anny 3 klasy (Imperium Rosyjskie) – 6 grudnia 1909 Order Świętej Anny 2 klasy (Imperium Rosyjskie) – 1913 Order Świętego Stanisława 3 klasy z mieczami i kokardą „za gorliwą służbę”(Imperium Rosyjskie) – 13 grudnia 1905 Order Świętego Stanisława 2 klasy z mieczami (Imperium Rosyjskie) – 23 kwietnia 1915 Order Świętego Włodzimierza 4 klasy z mieczami i kokardą (Imperium Rosyjskie) – 30 maja 1915

Przypisy

Bibliografia

Tadeusz Kryska-Karski, Stanisław Żurakowski, Generałowie Polski Niepodległej, wyd. Editions Spotkania Warszawa 1991. H. P Kosk. Generalicja polska t. 2 wyd. Oficyna Wydawnicza "Ajaks" Pruszków 2001.

ASC Warszawa, par. Wszystkich Świętych, księga zaślubionych rok 1921 akt 666.

Kategoria:Dowódcy 3 Dywizji Kawalerii (II RP) Kategoria:Dowódcy 12 Pułku Ułanów Podolskich Kategoria:Dowódcy Wileńskiej Brygady Kawalerii Kategoria:Generałowie brygady II Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie związani z Krzepicami Kategoria:Oficerowie 2 Pułku Ułanów Grochowskich Kategoria:Oficerowie kawalerii II Rzeczypospolitej przeniesieni do korpusu generałów Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (czterokrotnie) Kategoria:Odznaczeni Odznaką za Rany i Kontuzje Kategoria:Polacy – oficerowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Polacy – Oficerowie Legii Honorowej Kategoria:Polacy w wojnie rosyjsko-japońskiej Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Polacy – żołnierze Armii Imperium Rosyjskiego w I wojnie światowej Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Zwycięstwa Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętej Anny Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętego Stanisława (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętego Włodzimierza Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Wojskowi Litwy Środkowej Kategoria:Zastępcy dowódcy Korpusu Ochrony Pogranicza Kategoria:Żołnierze korpusów polskich w Rosji 1917–1918 Kategoria:Urodzeni w 1879 Kategoria:Zmarli w 1931