Domenico Alamani herbu własnego (zm. w 1595 roku) – Florentyńczyk w polskiej służbie dyplomatycznej, żupnik olkuski w latach 1588–1595, kuchmistrz koronny w latach 1577–1588, stolnik lubelski w latach 1570–1578Urzędnicy centralni i nadworni Polski XIV-XVIII wieku. Spisy". Oprac. Krzysztof Chłapowski, Stefan Ciara, Łukasz Kądziela, Tomasz Nowakowski, Edward Opaliński, Grażyna Rutkowska, Teresa Zielińska. Kórnik 1992, s. 156..
Życiorys Był zaufanym Jana Zamoyskiego. Wraz z Andrzejem Tęczyńskim (wówczas wojewodą bełskim) brał udział w przededniu sejmu 1578 roku z ramienia Zamoyskiego w rozmowach z podkomorzym chełmskim Mikołajem Sienickim dotyczących zapewne aktu protestacji wobec układu króla Stefana Batorego z margrabią brandenburskim Jerzym Fryderykiem w sprawie Prus Książęcych. Zimą 1581/1582 proponował królowi nadanie Zamoyskiemu gubernatorstwa zdobytych Inflant. Propozycja ta została przez kanclerza bardzo źle odebrana, obraził się on dodatkowo na kuchmistrza, a sam Alamani został zmuszony do napisania listu przepraszającego. W 1582 roku Stefan Batory wysłał go jako posła polskiego do Sztokholmu, gdzie wraz z Krzysztofem Warszewickim zabiegał u Jana III Wazy o uznanie władzy polsko-litewskiej w Inflantach.
Przypisy
Bibliografia Dyplomaci w dawnych czasach: relacje staropolskie z XVI-XVIII stulecia, Kraków 1959, s. 37.
Kategoria:Członkowie dworu Stefana Batorego Kategoria:Członkowie stanu rycerskiego I Rzeczypospolitej Kategoria:Kuchmistrze wielcy koronni Kategoria:Posłowie I Rzeczypospolitej w Królestwie Szwecji Kategoria:Stolnicy lubelscy Kategoria:Urzędnicy ziemscy I Rzeczypospolitej Kategoria:Włosi w I Rzeczypospolitej Kategoria:Zmarli w 1595 Kategoria:Żupnicy olkuscy Kategoria:Ludzie urodzeni we Florencji