Elbio Ricardo Pavoni Cúneo (ur. 8 lipca 1943) – piłkarz urugwajski noszący przydomek El Chivo, lewy obrońca. Wzrost 167 cm, waga 64 kg.
Życiorys Pavoni urodził się w Montevideo, a pierwsze kroki w piłkarskiej karierze stawiał w klubie Defensor Sporting. Nie widząc dla siebie przyszłości w futbolu, postanowił zakończyć grę w piłkę i zostać krupierem w kasynie gry. Nie doszło do tego, gdyż otrzymał propozycję gry w potężnym argentyńskim klubie CA Independiente.
Przybył do Independiente w wieku 21 lat, by zastąpić swego ciężko kontuzjowanego rodaka Tomása Rolana. Nikt wtedy nie mógł przewidzieć, że gra Pavoniego sprawi, iż kibice klubu całkowicie zapomną o Rolanie. Pierwszy mecz w barwach Independiente Pavoni rozegrał 24 marca 1965 w ramach turnieju Copa Libertadores 1965 przeciwko Boca Juniors, wygrany przez drużynę Independiente 2:0.
Z nowym klubem wkrótce sięgnąć miał po największe trofea w światowym futbolu, stając się jedną z gwiazd wszech czasów Independiente. Był lewym obrońcą, często określanym mianem lidera i symbolu drużyny Independiente. Pomimo że był obrońcą, zdobył dla klubu 57 bramek.
Przez 12 sezonów spędzonych w Independiente (1965-1976) był prawdziwym idolem kibiców. Szczególnie wielkie wrażenie robiły na widzach jego imponujące rajdy prowadzone na lewym skrzydle oraz rzuty wolne wykonywane lewą nogą z wielką precyzją, często kończące się zdobyciem bramki dla drużyny. Jest uważany przez wielu za piłkarza reprezentującego wzorcowe cechy urugwajskiego futbolu.
Pavoni wraz z Independiente odniósł wiele sukcesów – trzykrotnie zdobył mistrzostwo Argentyny, 5 razy wygrał turniej Copa Libertadores, trzykrotnie triumfował w Copa Interamericana oraz raz zwyciężył w walce o Puchar Interkontynentalny.
W najbardziej prestiżowym turnieju klubowym Ameryki Południowej, Copa Libertadores, Pavoni w barwach Independiente w latach 1965-1976 rozegrał 59 meczów i zdobył 6 bramekPlayers in the Copa Libertadores.
Był w kadrze „40” reprezentacji Urugwaju przed finałami mistrzostw świata w 1966 roku. Wziął udział w finałach mistrzostw świata w 1974 roku, gdzie Urugwaj odpadł już w fazie grupowej. Zagrał we wszystkich trzech meczach – z Holandią, Bułgarią (zdobył bramkę) i Szwecją.
Nigdy nie wziął udziału w turnieju Copa América.
Od 15 sierpnia 1962 do 23 czerwca 1974 rozegrał w reprezentacji Urugwaju 13 meczów i zdobył 2 bramkiUruguay - Record International Players
Po zakończeniu kariery pracował w klubie Independiente jako trener rezerw i drużyn młodzieżowych. W kilku przypadkach opiekował się także pierwszym zespołem klubu.
Sukcesy SezonKlubTytuł1965IndependienteCopa Libertadores 19651967IndependienteMistrz Argentyny Nacional1970IndependienteMistrz Argentyny Metropolitano1971IndependienteMistrz Argentyny Metropolitano1972IndependienteCopa Libertadores 19721973IndependienteCopa Interamericana1973IndependienteCopa Libertadores 19731973IndependientePuchar Interkontynentalny1974IndependienteCopa Interamericana1974IndependienteCopa Libertadores 19741975IndependienteCopa Libertadores 19751976IndependienteCopa Interamericana
Przypisy
Bibliografia Andrzej Gowarzewski, Encyklopedia piłkarska FUJI (Tom 8): Herosi Mundiali, Wydawnictwo GiA, Katowice 1993, , str. 137
Linki zewnętrzne RSSSF - reprezentacja Urugwaju w finałach mistrzostw świata RSSSF - Urugwaj w eliminacjach do finałów mistrzostw świata RSSSF - Peñarol w Copa Libertadores 1960-1969 RSSSF - Peñarol w Copa Libertadores 1970-1979
Kategoria:Reprezentanci Urugwaju w piłce nożnej Kategoria:Piłkarze Defensor Sporting Kategoria:Piłkarze CA Independiente Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 1974 Kategoria:Urodzeni w 1943 Kategoria:Ludzie urodzeni w Montevideo Kategoria:Zdobywcy Pucharu Interkontynentalnego w piłce nożnej