Stosunek sygnału do szumu (, ) – miara porównująca poziom sygnału użytecznego (informacja) do poziomu szumu tła (niepożądany sygnał). Jest definiowana jako stosunek mocy sygnału użytecznego do mocy szumu tła i jest często wyrażona w decybelach (dB).
W urządzeniach elektronicznych oraz w telekomunikacji analogowej i cyfrowej określa wyrażoną najczęściej w dB wartość stosunku mocy sygnału użytecznego w zadanym paśmie częstotliwościowym do poziomu szumów w tym samym paśmie częstotliwościowym.
SNR dla różnych systemów modulacji Modulacja amplitudowa (AM) Stosunek sygnału do szumu dla kanału jest dany przez:
gdzie: – moc sygnału, – szerokość wiązki (w Hz), – indeks modulacji amplitudowej.
Wyjściowy stosunek sygnału do szumu (odbiornika AM) jest dany:
Modulacja częstotliwościowa (FM) Stosunek sygnału do szumu dla kanału jest dany przez:
Wyjściowy stosunek sygnału do szumu (odbiornika FM) jest dany:
gdzie: – szerokość kanału (w Hz), – amplituda, – indeks modulacji częstotliwościowej.
Zobacz też szczytowy stosunek sygnału do szumu (PSNR) twierdzenie Shannona-Hartleya
Kategoria:Przetwarzanie sygnałów Kategoria:Parametry transmisji danych