Palaeoryctes – rodzaj wymarłego ssaka z rodziny Palaeoryctidae w obrębie infragromady łożyskowców (Placentalia).
Rozmieszczenie geograficzne Rodzaj obejmował gatunki występujące w Ameryce Północnej od środkowego do późnego paleocenu.
Systematyka Rodzaj zdefiniował w 1913 roku amerykański zoogeograf i paleontolog William Diller Matthew w artykule zatytułowanym Owadożerny zalambdodont z bazalnego eocenu, opublikowanym w czasopiśmie „Bulletin of the American Museum of Natural History”. Gatunkiem typowym jest (oznaczenie monotypowe) Palaeoryctes puercensis.
Etymologia Palaeoryctes: palaios ‘stary, antyczny’; ορυκτηρ oruktēr, ορυκτηρος oruktēros ‘kopacz’, od ορυσσω orussō ‘kopać’.
Podział systematyczny Do rodzaju należały następujące gatunki: Gatunek Autor i rok opisu Miejsce typowe Holotyp etymologiaPalaeoryctes cruorisGunnell, 1994Chappo Type Locality, hrabstwo Lincoln, południowo-zachodnie Wyoming, na wysokości 2115 m n.p.m., Stany Zjednoczonezmiażdżone podniebienie z lewym C1 i prawymi P2–M1 (sygnatura UMMP 80621) ze zbiorów University of Michigan Museum of Natural History; okaz typowy zebrał S.M. Rudman ‘krew’Palaeoryctes jepseniBloch, Secord & Gingerich, 2004kamieniołom Y2K w obrębie SC-389, formacja Fort Union, zachodnia strona Polecat Bench, Clarks Fork Basin, hrabstwo Park, Wyoming, Stany Zjednoczoneprawa kość zębowa z P3–M3 i zębodołami dla C1 (część tylna) i P2 (sygnatura UMMP 109156) ze zbiorów University of Michigan Museum of Natural HistoryGlenn Lowell Jepsen (1903–1974), amerykański paleontologPalaeoryctes puercensisMatthew, 1913formacja Nacimiento, San Juan Basin, Nowy Meksyk, Stany Zjednoczoneczaszka i towarzyszące kości zębowe z lewą i prawą kością P2–M3 i P2–M3 (sygnatura AMNH FM-15923) ze zbiorów Amerykańskiego Muzeum Historii Naturalnejrzeka Puerco, Nowy Meksyk, Stany ZjednoczonePalaeoryctes punctatusVan Valen, 1966„blue beds” w pobliżu wąwozu Big Sand Coulee w regionie Bighorn Basin, Wyoming, Stany Zjednoczoneprawy fragment kości szczękowej ze złamanym M1–3, prawy fragment kości zębowej ze złamanym P4–M2 i nienaruszonym M3, koniec dystalny lewej kości ramiennej i proksymalny koniec kości łokciowej (sygnatura AMNH FM-15850) ze zbiorów Amerykańskiego Muzeum Historii Naturalnejnowołac. punctatus ‘plamisty’, od łac. punctum ‘plamka’, od pungere ‘przebić’
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Ssaki Kategoria:Ssaki paleocenu Kategoria:Wymarłe ssaki Ameryki Północnej