Hilel Cajtlin (; ur. 1872 w Kormie, zm. 1942 w Treblince) – myśliciel i pisarz konserwatywno-religijny narodowości żydowskiej.
Życiorys Podczas II wojny światowej został przesiedlony do getta warszawskiego, gdzie kontynuował działalność kulturalną, mimo że żył w biedzie. Tam przyjaźnił się także z Icchakiem Kacenelsonem. Podczas wielkiej akcji deportacyjnej latem 1942 został przewieziony na Umschlagplatz w tałesie. Zginął w obozie zagłady w Treblince.
Wybrana twórczość Hilel Cajtlin pisał w języku hebrajskim i jidysz. Część jego twórczości została przetłumaczona na język polski. Był badaczem i popularyzatorem chasydyzmu.
1938: Tojre-licht. Hojpt-jedojdes fun jidiszn dos un jidiszer etik 1938: Szmuesn iber der habadiszer velt-banemung 1936: Oro szel maszijach be-torat ha-braclawi 1936: Demama wa-kol. Hegjonot, tochehot, giluje-neszama we-chisufe-maszijach 1931: Gezangen cum Ejn-sof 1930: Di rejd fun Jeszajahu ben Amoc. Wos er hot amol gezogt un wos er wolt hajnt zogn 1930: Wos ich hob cu zogn dem jidiszn folk 1928: Dawar le-amim. Hazon al gojim we-al mamlachot, ikre torat bene Noach we-szirot-tepilot al szelom ha-olam we-al sziwat ha-szechina limekoma 1928: Sifran szel jehidim. Omek raz, zoch mahaszawa we-chiszron hanhaga u-maase le-neszamot bodedot ha-mecapot li-jeszuat olamim be-szanim ele szel „iweta de-mesziha” 1922: Hasidut 1921: Der alef-bejs fun jidntum 1914: Baruch Szpinoza: hajaw, sefaraw we-szitato ha-filosofit 1 1914: Baruch Szpinoza: hajaw, sefaraw we-szitato ha-filosofit 2 1910: Ha-hasidut le-szitoteha u-zerameha 1910: Szriftn
Życie prywatne Ojciec Arona (1898–1973) i Elchanana (1902–1941).
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Polscy pisarze religijni Kategoria:Polscy poeci Kategoria:Mieszkańcy getta warszawskiego Kategoria:Ofiary Grossaktion in Warschau Kategoria:Więźniowie i ofiary obozu zagłady w Treblince Kategoria:Urodzeni w 1872 Kategoria:Zmarli w 1942