mały|Pak lodowy w Zatoce Admiralicji, u wybrzeży Wyspy Króla Jerzego Pak lodowy, lód pakowy, lód dryfujący – wieloletnia, pływająca pokrywa lodu morskiego, występująca na obszarach polarnych Ziemi: na Oceanie Arktycznym na półkuli północnej i morzach Antarktyki.
Jest to ogólny termin określający pokrywę lodową morza, która nie jest lodem stałym – przytwierdzonym do brzegu, bariery lodowej, lub gór lodowych osiadłych. Przyjmuje się, że gdy zwartość lodu (tj. stosunek powierzchni pokrytej lodem do powierzchni całkowitej) nie przekracza 60%, używa się wyrażenia lód dryfujący, jeśli jest większa – pak lodowy lub lód pakowy. W przeszłości nie uwzględniano takiego rozróżnienia.
Terminologia W zależności od zwartości wyróżnia się: bardzo luźny lód dryfujący (zwartość 10–30%); luźny lód dryfujący (zwartość 40–60%), z licznymi kanałami i połyniami; zwarty lód dryfujący (zwartość 70–80%), w którym kry przeważnie stykają się; bardzo zwarty lód dryfujący (zwartość 90–<100%); zespojony lód dryfujący (zwartość 100%), w którym kry są zespojone; całkowicie zwarty lód dryfujący (zwartość 100%); w tym przypadku nie widać wody.
Lód dryfujący może być różnorodnie rozmieszczony. Wyróżniane są: pasmo lodu (wydłużone, o szerokości do 1 km); pas lodu (wydłużony, o szerokości od 1 do ponad 100 km); pole lodowe: ławica lodowa, o średnicy mniejszej niż 10 km; małe pole lodowe (średnica 10–15 km); średnie pole lodowe (średnica 15–20 km); duże pole lodowe (średnica >20 km).
Załogi jednostek podwodnych ze względu na inny punkt widzenia nazywają lód dryfujący stropem lub sklepieniem lodowym.
Spiętrzony pak lodowy tworzy torosy.
Przypisy
Kategoria:Glacjologia Kategoria:Hydrologia