Hans Habe, właśc. Janos Békessy (ur. 12 lutego 1911 w Budapeszcie, zm. 29 września 1977 w Locarno) – austriacki, amerykański i niemiecki pisarz i dziennikarz. Używał pseudonimów literackich: Hans Habe, Antonio Corte, Frank Richard, Frederick Gert, John Richler, Hans Wolfgang i Robert Pilchowski.
Życiorys Rodzina i młodość Urodził się w Budapeszcie, w ówczesnym Królestwie Węgier wchodzącym w skład Austro-Węgier, w rodzinie Żydów węgierskich. Jego rodzice Imre Békessy i Bianca Marton byli pochodzenia żydowskiego, lecz przeszli na chrześcijaństwo. Po I wojnie światowej rodzina przeniosła się do Wiednia, gdzie jego ojciec pisał w latach 1923–1926 w tabloidzie Die Stunde (Godzina). W latach 1921–1929 Janos Békessy uczył się w gimnazjum Franciszka Józefa. Następnie studiował prawo i literaturę niemiecką w Heidelbergu, powrócił jednak wkrótce do Wiednia z powodu narastającego antysemityzmu w Niemczech.
Dziennikarstwo przed wojną W 1930 Janos Békessy rozpoczął pracę jako reporter w gazecie „Wiener Sonn- und Montagspost”, a w 1931 został redaktorem gazety „Österreichische Abendzeitung” (Austriacka Popołudniowa Gazeta), będąc w wieku 20 lat jednym z najmłodszych redaktorów prasy. W tym okresie ożenił się z Margit Bloch. Na początku 1934 przeniósł się do gazety „Wiener Morgen” (Wiedeński Poranek).
W latach 1935–1939 był korespondentem zagranicznym gazety „Prager Tagblatt” (Dziennik Praski), przebywając głównie w Genewie, gdzie zajmował się kwestiami związanymi z Ligą Narodów. Uczestniczył m.in. w konferencji w Évian w lipcu 1938, zajmującej się problemem żydowskich uchodźców z hitlerowskich Niemiec, którą konferencję opisał w powieści Misja (1965). W tym czasie ożenił się drugi raz z Eriką Levy, dziedziczką koncernu Tungsram.
II wojna światowa Po przyłączeniu Austrii przez Niemcy (Anschluss), Bekessy został pozbawiony obywatelstwa, a jego książki zakazane przez hitlerowskie władze. Wyemigrował wówczas do Francji, gdzie wstąpił do Legii Cudzoziemskiej. W 1940 trafił do niewoli, lecz następnie uciekł z obozu w Drancy i z pomocą francuskich przyjaciół zdołał przedostać się do USA, gdzie następnie uzyskał obywatelstwo amerykańskie. Ożenił się tam po raz trzeci z Eleanor Post Hutton, w 1942, z którą miał syna Anthony’ego Niklasa Habe. W 1942 został powołany do armii amerykańskiej. Szkolił się w zakresie walki psychologicznej w Military Intelligence Training Center w Camp Ritchie w stanie Maryland, po czym wyruszył w marcu 1943 na front do Afryki Północnej w składzie 1 Kompanii Ruchomej Propagandy Radiowej (1st Mobile Radio Broadcasting Company). Brał udział w desancie we Włoszech we wrześniu 1943 (operacja Avalanche). W 1944 został instruktorem walki psychologicznej w Camp Sharpe koło Gettysburga w USA. Jesienią 1944 wybrał grupę niemieckich pisarzy i dziennikarzy w celu przygotowania do publikowania w nowych gazetach w powojennych Niemczech.
Dziennikarstwo w powojennych Niemczech W 1945 Habe przeniósł się do Niemiec wraz z amerykańską armią okupacyjną. Do listopada 1945 utworzył 18 tytułów prasowych w amerykańskiej strefie okupacyjnej, po czym został redaktorem „Neue Zeitung” (Nowa Gazeta) w Monachium. W tym czasie po raz kolejny ożenił się, z aktorką Ali Ghito, a w 1948 po raz piąty, z aktorką Eloise Hardt, z którą miał córkę Marinę Elizabeth (ur. 1951, zm. 1968). W 1949 przeniósł się do gazety „Münchner Illustrierte” (Monachijska Ilustrowana), a w 1951 do „Echo der Woche” (Echo Tygodnia). W latach 1952–1953 redagował kolumnę Outside America (Poza Ameryką) w amerykańskiej „Los Angeles Daily News”. Po zakończeniu ukazywania się „Echo der Woche” w 1953 osiedlił się w Ascona w Szwajcarii i zajął się głównie powieściopisarstwem. W 1954 ożenił się po raz szósty, z węgierską aktorką Licci Balla.
Twórczość Drei über die Grenze (1936) Eine Welt bricht zusammen (1937) Tödlicher Friede (1939) Zu spät? (1939) Kathrin oder der verlorene Frühling (1943) Wohin wir gehören (1946) Ob Tausend fallen (1947) (pol. wydanie Padło więcej niż tysiąc, 1963Habe Hans – WIEM) – wojenne doświadczenia z Legii Cudzoziemskiej The Black Earth (1952) (Czarna Ziemia) Ich stelle mich (1954) – powieść autobiograficzna Off limits (1955) (pol. wydanie Off limits, 1960) – krytyka stosunków społeczno-politycznych w powojennej RFN Im Namen des Teufels (1956) Die Rote Sichel (1959) Ilona (1960) Die Tarnowska (1962, Countess Tarnovska) Tod in Texas (1964) Die Mission (1965) (Misja) Christoph und sein Vater (1966) Im Jahre Null (1966) Das Netz (1969) Wien, so wie es war (1969) Erfahrungen (1973) Palazzo (1975) Leben für den Journalismus (1976) Weg ins Dunkel (1977) Ungarischer Tanz Wie einst David
Nagrody i odznaczenia 1942 Medal Jerozolimski 1945 Croix de guerre de Luxembourg (Krzyż Wojenny Luksemburga) 1972 nagroda Theodora Herzla (Theodor-Herzl-Preis) 1976 Großes Bundesverdienstkreuz der Bundesrepublik Deutschland (Wielki Krzyż Orderu Zasługi RFN) 1977 nagroda Konrada Adenauera (Konrad-Adenauer-Preis)
Przypisy
Linki zewnętrzne http://www.hanshabe.de/ Strona poświęcona pisarzowi
Kategoria:Austriaccy dziennikarze Kategoria:Austriaccy pisarze Kategoria:Amerykańscy dziennikarze Kategoria:Amerykańscy wojskowi Kategoria:Niemieccy dziennikarze Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi Republiki Federalnej Niemiec Kategoria:Urodzeni w 1911 Kategoria:Zmarli w 1977 Kategoria:Żołnierze Legii Cudzoziemskiej Kategoria:Ludzie urodzeni w Budapeszcie