Castorocauda – wymarły rodzaj ziemno-wodnego ssaka z rodziny Docodontidae w obrębie rzędu dokodontów (Docodonta). Castorocauda lutrasimilis żyła w jurze, ok. 164 mln lat temu.
Odkryty w 2004 roku na terenie Mongolii Wewnętrznej (Chiny). W skład znaleziska wchodził szkielet wraz z obrysem futra. Osiągał długość 40 cm i masę ciała 0,5 kg. Uzębienie wyraźnie wskazuje na drapieżny tryb życia. Zapewne odżywiał się wodnymi bezkręgowcami.
Etymologia nazwy rodzajowej: , castoris „bóbr”, od kastōr, καστορος kastoros „bóbr”; łac. cauda „ogon”. Epitet gatunkowy: łac. lutra „wydra”; similis, simile „podobny, przypominający”.
Przypisy
Bibliografia Karol Sabath, Wiedza i Życie, kwiecień 2006 (artykuł Mezozoiczne niespodzianki). Ji, Q., Z.-X. Luo, C.-X. Yuan, A. R. Tabrum. February 24, 2006. "A swimming mammaliaform from the Middle Jurassic and ecomorphological diversification of early mammals". Science, 311:5764 pp.1123-1127.
Kategoria:Ssakokształtne Kategoria:Ssaki jury