Herb księstwa legnickiego – znak książąt i księstwa legnickiego.
W czasie istnienia księstwa herb ewoluował. Jego wyjątkowość podyktowana była potrzebą odróżniania się Piastów legnickich od innych śląskich gałęzi rodu. Na początku legniccy książęta pieczętowali się orłem śląskim jednak potem herb uległ modyfikacji. Od 1343 roku istniał znany nam dzisiaj wizerunek na tarczy wzoru francuskiego lub hiszpańskiego. Godło książąt legnickich w wyniku wielokrotnych unii z księstwem brzeskim a także przyłączenia przez księcia Fryderyka Wielkiego do domen piastowskich Wołowa stało się również znakiem księstwa legnicko-brzesko-wołowskiego.
Opis Herb przedstawiał czterodzielną tarczę, na której naprzemiennie w polach I i III koloru złotego znajduje się czarny piastowski orzeł ze srebrną półksiężycową przepaską na piersi z głową zwróconą w prawo, zaś pola II i IV pokrywa biało-czerwona szachownica, która prawdopodobnie nawiązuje do herbów: herbu Urszuli (1498–1545) księżniczki żagańskiej, córki Albrechta Podiebradowicza (1468–1511), żonatego z Salomeą, córką Jana II Szalonego (1435–1504), z wywodu genealogicznego książąt żagańskichFelcman, O., Fukala, R. a kol. Poděbradové. Rod českomoravských pánů, kladských hrabat a slezských knížat, Praha, Nakladatelství Lidové noviny, 2008 herbu księstw: jaworskiego, brzeskiego herbu księstwa opawskiego i ambicji ks. Bolesława III Krzywoustego (1086–1138), który marzył o opanowaniu Opawy i Moraw.
Przypisy
Kategoria:Godła i herby państw historycznych