thumb|Krzysztof Cugowski mały|Krzysztof Cugowski w Czechowicach-Dziedzicach (2024) Krzysztof Piotr Cugowski (ur. 30 maja 1950 w Lublinie) – polski piosenkarz, senator VI kadencji.

Współzałożyciel i wieloletni wokalista rockowego zespołu Budka Suflera, z którym nagrał 12 albumów studyjnych (w tym Nic nie boli, tak jak życie, którego sprzedaż przekroczyła milion egzemplarzy) oraz koncertował m.in. w Carnegie Hall w Nowym Jorku. Wydał także albumy solowe, współpracował z artystami, takimi jak Ray Wilson, Gary Brooker i Garou. Występował ze swoimi synami, Wojciechem i Piotrem, w ramach rodzinnego zespołu Cugowscy.

Życiorys Rodzina i edukacja Syn Piotra i Eleonory Cugowskich, repatriantów, którzy przyjechali do Polski w 1948. Dorastał przy ulicy Łęczyńskiej w Lublinie. Jego ojciec pracował jako urzędnik w administracji państwowej. Krzysztof Cugowski w młodości trenował kulturystykę, boks, rzut dyskiem i pchnięcie kulą. Był fanem twórczości Jimiego Hendriksa oraz zespołów Cream, Free i Black Sabbath.

Uczył się w Państwowej Szkole Muzycznej w Lublinie, grał na pianinie i klarnecie. Ukończył naukę w I Liceum Ogólnokształcącym im. Stanisława Staszica w Lublinie. Studiował prawo w rzeszowskiej filii Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, jednak nie ukończył tych studiów.

Działalność artystyczna W 1969 wraz ze znajomymi współtworzył zespół rockowy pod nazwą Prompter’s Box, wkrótce spolszczoną na Budkę Suflera. Po rozwiązaniu grupy pod koniec 1970 podjął współpracę z zespołem Romualda Lipki – Stowarzyszenie Cnót Wszelakich, który z czasem przyjął nazwę Budka Suflera. W latach 70. odrzucił propozycję dołączenia do zespołu Breakout. Wiosną 1971 rozpoczął półroczną służbę wojskową w Białobrzegach, przez którą musiał zawiesić działalność artystyczną. W 1975 zajął drugie miejsce w rankingu wokalistów roku według redakcji czasopisma „Non Stop”. Wystąpił gościnnie w roli piosenkarza w filmie Przepraszam, czy tu biją? (1976). [dostęp 2014-10-28].. Po odejściu z Budki Suflera z końcem 1977 współpracował z wrocławskimi zespołami: Spisek (nagrał z nim album zatytułowany Spisek), Art Flash i Cross (z którym nagrał z nim album Podwójna twarz). W tym okresie współpracował także z klawiszowcem Piotrem Figlem, z którym współtworzył album pt. Wokół cisza trwa (1979) i zagrał serię koncertów w klubie „Piano Bar” w Berlinie Zachodnim. W 1984 wrócił do Budki Suflera, aby nagrać anglojęzyczną wersję piosenki „Jolka, Jolka pamiętasz” i nowe partie wokalne (za Felicjana Andrzejczaka) na album Czas czekania, czas olśnienia (1984). W drugiej połowie lat 80. koncertował z zespołem w Stanach Zjednoczonych, a po powrocie do Polski w 1992 nagrał z nim album Cisza, który osiągnął sukces artystyczny i komercyjny, co zachęciło muzyków do powrotu na stałe na polski rynek muzyczny. W listopadzie 1999 zagrał z Budką Suflera jubileuszową trasę koncertową z okazji 25-lecia zespołu, która obejmowała także występ w Carnegie Hall w Nowym Jorku.

W 2001 wydał solowy album pt. Integralnie z coverami polskich i zagranicznych standardów rockowych, które nagrał z pianistą jazzowym Wojciechem Karolakiem. W tym samym roku z Lidią Stanisławską wykonał utwór „Już nie ma dzikich plaż”, który ukazał się na jej albumie pt. Inna twarz. W 2003 nagrał hymn piłkarski „Łęczna – wdzięczna” dla klubu Górnik Łęczna. W czerwcu 2004 zaśpiewał gościnnie z Garou podczas jego koncertu w Warszawie. Wystąpił gościnnie w roli proboszcza w filmie Atrakcyjny pozna panią… (2004). W 2005 wziął udział w nagraniu piosenki „Moja mała nostalgia” Grażyny Łobaszewskiej. W 2007 wystąpił jako gość w programie rozrywkowym Jak oni śpiewają w Polsacie, w którym zaśpiewał przebój „Jest taki samotny dom” w duecie z Nataszą Urbańską. W 2010 nawiązał współpracę z Rayem Wilsonem, z którym nagrał utwór „Not About Us”.

W 2014 zaśpiewał w utworze „Zbyt wiele” Rozbójnika Alibaby. W tym samym roku zagrał pożegnalną trasę koncertową z Budką Suflera, która obejmowała m.in. koncert w Lublinie pod hasłem „Memu miastu na do widzenia” oraz koncerty w Toruniu i Krakowie. Ostatni raz wystąpił z zespołem w ramach występu sylwestrowego w Warszawie. Odciął się od zespołu po jego reaktywacji w 2019; w wywiadzie dla „Super Expressu” wskazał, że grupa ma chroniony w urzędzie patentowym znak i nazwę, do czego doszło w trakcie jego występów w zespole. Nie wykluczał podjęcia działań prawnych przeciwko członkom reaktywowanej grupy, którzy według niego bezprawnie użyli nazwy i loga Budki Suflera; ostatecznie zrezygnował z tych planów.

W 2014 wraz z synami Piotrem i Wojciechem stworzył zespół Cugowscy, z którym nagrał dwa albumy: studyjny pt. Zaklęty krąg (2016) i koncertowy pt. Ostatni raz (2018), który ukazał się również w formacie filmu DVD z nagraniem pożegnalnego koncertu rodzinnego zespołu z 14 maja 2018 w Lublinie. Na początku 2015 nawiązał menedżerską współpracę z Maciejem Durczakiem. W tym samym roku zagrał wspólny koncert ze śpiewaczką operową Aleksandrą Kurzak, wydał solowy album pt. Przebudzenie i odbył jesienną trasę koncertową pod hasłem „Dwa Żywioły”.

W 2017 utworzył formację Zespół Mistrzów, do której zaprosił: Jacka Królika (gitara), Roberta Kubiszyna (gitara basowa), Tomasza Kałwaka (instrumenty klawiszowe) i Cezarego Konrada (perkusja). 1 października 2017 występem z grupą w nowojorskim Central Parku rozpoczął trasę koncertową z okazji 50-lecia kariery scenicznej, którą kontynuował po Polsce w kolejnych latach. W 2018 nagrał z zespołem FEYM utwór „Żółty, biały i niebieski świat” dla klubu żużlowego Speedway Motor Lublin oraz piosenkę „Pani ze snów” (w duecie z Piotrem Cugowskim), która została wykorzystana w ścieżce dźwiękowej serialu TVP1 Drogi wolności. W 2019 zagrał recital na festiwalu w Opolu, podczas którego wystąpili z nim m.in. Edyta Górniak i Ryszard Rynkowski.

W 2020 z okazji 50-lecia działalności artystycznej nagrał z Zespołem Mistrzów dwupłytowy album kompilacyjny pt. 50/70 Moje najważniejsze; na pierwszej płycie umieścił akustyczne wersje swoich solowych utworów i piosenek nagranych z Budką Suflera, natomiast drugą płytę stanowił zapis koncertu, który odbył się w studiu Polskiego Radia Lublin w 2018). W 2022 był jurorem 16. edycji programu rozrywkowego Twoja twarz brzmi znajomo w Polsacie. W 2024 wydał album pt. Wiek to tylko liczba. W tym samym roku premierę miała jego książka autobiograficzna pt. Śpiewanie mnie nie męczy. Cugowski rozmawia z Sierockim.

Działalność polityczna W 2005 był członkiem Honorowego Komitetu Poparcia Lecha Kaczyńskiego w wyborach prezydenckich. W tym samym roku w wyborach parlamentarnych uzyskał mandat senatora VI kadencji z ramienia Prawa i Sprawiedliwości w okręgu lubelskim. W przedterminowych wyborach parlamentarnych w 2007 nie ubiegał się o reelekcję. W wyborach parlamentarnych w 2015 kandydował do Senatu z własnego komitetu (poparły go Polskie Stronnictwo Ludowe i Prawica Rzeczypospolitej, a Platforma Obywatelska nie wystawiła przeciw niemu kontrkandydata). W głosowaniu zajął drugie miejsce spośród trzech kandydatów

Odznaczenia i wyróżnienia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2014, za wybitne zasługi dla polskiej kultury, za osiągnięcia w pracy artystycznej i twórczej)Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 3 grudnia 2014 r. o nadaniu orderów i odznaczenia (). Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2020) Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2015) tytuł honorowego profesora Collegium Humanum (2022) tytuł honorowego obywatela Lublina (2023) Fryderyk dla wokalisty roku (1997)

Życie prywatne W 1975 ożenił się z Małgorzatą, z którą ma dwóch synów – Piotra i Wojciecha, również muzyków. W 1994 małżeństwo zakończyło się rozwodem. Później zawarł związek małżeński z Joanną, z którą ma syna Krzysztofa.

Dyskografia

Albumy studyjne Tytuł Dane dot. albumu Pozycja na liście POL Wokół cisza trwa(oraz Piotr Figiel) Data: 1979 Wydawca: Pronit Format: LP, CD – Podwójna twarz(z zespołem Cross) Data: 1984 Wydawca: Pronit Format: LP, CD, CS – Integralnie Data: 14 maja 2001 Wydawca: Pomaton EMI Format: CD, digital download 7 Przebudzenie Data: 9 października 2015 Wydawca: RockersPro Format: CD, digital download 41 Wiek to tylko liczba Data: 20 września 2024 Wydawca: Mystic Production Format: CD, LP, digital download 21 „–” album nie był notowany. Albumy kompilacyjne Tytuł Dane dot. albumu Pozycja na liście POL 50/70 Moje najważniejsze Data: 8 maja 2020 Wydawca: Mystic Production Format: CD, digital download 3 Albumy świąteczne Tytuł Dane dot. albumu Pozycja na liście POL Kolędy Data: 1999 Wydawca: New Abra Format: CD – Polskie kolędy śpiewa Krzysztof Cugowski Data: 2001 Wydawca: Hestia Format: CD – Kolędy Data: 14 listopada 2025 Wydawca: Mystic Production Format: CD, digital download 16 „–” album nie był notowany. Single Tytuł Rok Pozycja na liście Album LP3 „Lepiej, gorzej…”1979 – „Demony wojny”1998 7Demony wojny wg Goi(ścieżka dźwiękowa) „Jednego serca” 2001 – Integralnie „Do Right Woman” – „Dni, których nie znamy” – „Czerwony jak cegła” – „W obcym mieście”2015 –Przebudzenie „Demony wojny”2020 –50/70. Moje najważniejsze „–” singel nie był notowany. Z gościnnym udziałem Tytuł Rok Album Lidia Stanisławska – „Już nie ma dzikich plaż”2001Inna twarz Grażyna Łobaszewska – „Moja mała nostalgia”2005Prowincja jest piękna Rozbójnik Alibaba – „Zbyt wiele”2014Bal maturalny Inne notowane utwory Tytuł Rok Pozycja na liście Album LP3 „Zamiast kołysanki”1982 26Podwójna twarz Harlem – „Jak lunatycy” (gościnnie: Krzysztof Cugowski)1998 12Bezsenne noce „Not About Us” (oraz Ray Wilson)2010 34–

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne

. [dostęp 2014-10-28].

Kategoria:Honorowi obywatele Lublina Kategoria:Laureaci Fryderyków Kategoria:Muzycy Budki Suflera Kategoria:Muzycy związani z Lublinem Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” Kategoria:Osobowości telewizyjne związane z Polsatem Kategoria:Politycy Prawa i Sprawiedliwości Kategoria:Polscy wokaliści rockowi Kategoria:Senatorowie z województwa lubelskiego (od 2001) Kategoria:Ludzie urodzeni w Lublinie Kategoria:Urodzeni w 1950 Kategoria:Senatorowie VI kadencji Senatu Rzeczypospolitej Polskiej