de Havilland Canada DHC-6 Twin Otter – kanadyjski dwusilnikowy samolot wielozadaniowy krótkiego startu i lądowania o napędzie turbośmigłowym, produkowany w latach 1965–1988 przez przedsiębiorstwo de Havilland Canada i ponownie od 2008 roku przez spółkę . Samolot przeznaczony jest do transportu do 20 pasażerów i/lub ładunku, przystosowany jest do operowania na nieutwardzonych lądowiskach, może być wyposażony w podwozie kołowe, płozy bądź pływaki. Samolot znalazł szerokie zastosowanie zarówno w rolach cywilnych jak i wojskowych. Wykorzystywany był m.in. w spadochroniarstwie i do ewakuacji medycznej.
DHC-6 Twin Otter stanowił rozwinięcie wcześniejszej, jednosilnikowej konstrukcji DHC-3 Otter. Oblot prototypu odbył się 20 maja 1965, wkrótce podjęto produkcję seryjną. Powstały trzy warianty produkcyjne samolotu – seria 100, wyposażona w silniki Pratt & Whitney Canada PT6A-20 o mocy 550 KM, seria 200 (w produkcji od 1968 roku) o wydłużonym dziobie i zwiększonej przestrzeni bagażowej oraz seria 300 (w produkcji od 1969 roku) wyposażona w silniki PT6A-27A o mocy 620 KM. Do zakończenia produkcji w 1988 roku zbudowane zostały 844 egzemplarze samolotu – w tym 6 prototypów, 109 samolotów serii 100, 115 serii 200 oraz 614 serii 300. Produkcja odbywała się w zakładach de Havilland Canada w , na północy Toronto.
Po zakończeniu produkcji przez de Havilland Canada produkcję części zamiennych podjęło kanadyjskie przedsiębiorstwo Viking Air. W 2006 roku spółka ta nabyła prawa do produkcji samolotu. 1 października 2008 miał miejsce oblot prototypu, a w 2010 roku wznowiona została produkcja seryjna. Samoloty te noszą oznaczenie serii 400, a ich napęd stanowią silniki PT6A-34/35 o mocy 750 KM. Wyprodukowanych zostało co najmniej 125 egzemplarzy tej serii (stan z 2017 roku). Produkcja podzespołów samolotu rozproszona jest po wielu zakładach, z udziałem podwykonawców. Część procesu produkcyjnego ma miejsce w fabryce Viking Air w Victorii, a montaż końcowy odbywa się w Calgary.
Do krajów, w których eksploatowano znaczną liczbę egzemplarzy DHC-6 należały: Norwegia (linie lotnicze Widerøe), Stany Zjednoczone (, Alaska Airlines, , , ), Kanada (, , , ), Australia (Ansett, ), Meksyk oraz Malediwy. Samoloty wykorzystywane były na Antarktydzie przez British Antarctic Survey oraz na potrzeby amerykańskiego programu badawczego United States Antarctic Program.
W 2015 roku w eksploatacji pozostawało ponad 500 sztuk samolotu, w tym około 430 spośród wyprodukowanych przez de Havilland Canada w latach 1965–1988.
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Kanadyjskie samoloty transportowe Kategoria:Samoloty pasażerskie z napędem śmigłowym Kategoria:Samoloty wielozadaniowe Kategoria:Kanadyjskie wodnosamoloty Kategoria:Samoloty krótkiego startu i lądowania DHC-6 Kategoria:Samoloty transportowe z napędem śmigłowym Kategoria:Wodnosamoloty pływakowe