thumb|Grób Janusza Minkiewicza i jego żony Jadwigi na cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie Janusz Minkiewicz (ur. 25 czerwca 1914 w Petersburgu, zm. 29 maja 1981 w Warszawie) – polski pisarz, satyryk.
Życiorys Urodził się w rodzinie Wacława, prawnika cywilisty, i Emilii z Rodziewiczów. Uczył się w Państwowym Gimnazjum im. Stefana Batorego w Warszawie, a później w szkołach: w Milanówku, Zakopanem i Rabce, ukończył Liceum im. Ziemi Mazowieckiej. Od 1933 studiował filozofię na Uniwersytecie Warszawskim.
W Wilnie, w kawiarni Biały Sztral założył kabaret Ksantypa, którym w latach 1940–1941 kierował.
Był kontynuatorem poezji Skamandrytów. Po przenosinach do Warszawy współpracował z okupacyjnymi teatrami jawnymi. W duecie ze Stefanem Strausem, pod pseudonimem „Struś i Kieliszek” pisał teksty do rewii i operetek, m.in. Moczymy nogi, czyli porwanie pupilek, wystawione w Teatrze Małych Form w grudniu w 1943Sława i infamia. Z Bohdanem Korzeniewskim rozmawia Małgorzata Szejnert, Wyd. Literackie, Kraków 1992, s. 30 i 45..
Wydał m.in. zbiory wierszy Nic świętego (1939), Kazania i skargi (1946), Pigułki (1951), Sonety warszawskie i pierwsze wiersze (1956), Wiersze wybrane 1944–1954 (1954). Był ponadto autorem humoresek, felietonów satyrycznych, szopek politycznych (wraz ze Świętopełkiem Karpińskim), polskiego libretta do operetki Piękna Helena Offenbacha, utworów dla dzieci (zbiór wierszy Lenin w Poroninie, 1951; Ikar i spółka, 1949; Miś z parasolem, 1946 i inne). Współpracował z „Przekrojem”, „Szpilkami”, „Cyrulikiem Warszawskim”. Zajmował się przekładami, głównie literatury rosyjskiej. Jest autorem wiersza Lenin w Poroninie mylnie przypisywanego Julianowi Tuwimowi.
W 1955 roku otrzymał Nagrodę Państwową II stopnia za twórczość satyryczną w minionym dziesięcioleciuBohdan Urbankowski, Czerwona msza, czyli uśmiech Stalina, t. 2, Warszawa 1998, s. 315. oraz Medal 10-lecia Polski Ludowej - Uchwała Rady Państwa z dnia 12 stycznia 1955 r. nr 0/105 - na wniosek Zarządu Głównego Robotniczej Spółdzielni Wydawniczej „Prasa”..
Zmarł w Warszawie, pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera C37-3-8)Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze.
Przypisy
Bibliografia Lesław Bartelski, Polscy pisarze współcześni 1944–1970, Agencja Autorska, Warszawa 1972. Literatura polska. Przewodnik encyklopedyczny, tom I, PWN, Warszawa 1984.
Linki zewnętrzne
Kategoria:Ludzie urodzeni w Petersburgu Kategoria:Ludzie związani z Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego w Warszawie Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Odznaką Nagrody Państwowej Kategoria:Pisarze związani z Wilnem Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Polscy poeci Kategoria:Polscy satyrycy Kategoria:Polscy twórcy literatury dziecięcej i młodzieżowej Kategoria:Urodzeni w 1914 Kategoria:Zmarli w 1981