Sara Errani (ur. 29 kwietnia 1987 w Bolonii) – włoska tenisistka, występująca na światowych kortach od 2002 roku, złota medalistka igrzysk olimpijskich z Paryża (2024) w grze podwójnej, finalistka French Open 2012 w grze pojedynczej, mistrzyni French Open 2012 i 2025, US Open 2012, Australian Open 2013 i 2014 oraz Wimbledonu 2014 w grze podwójnej, US Open 2024 i 2025 oraz French Open 2025 i French Open 2026 w mikście, zdobywczyni Karierowego Złotego Wielkiego Szlema w deblu, uczestniczka Mistrzostw WTA w grze pojedynczej i podwójnej, klasyfikowana w rankingu WTA na 5. miejscu w grze pojedynczej (2013) i na 1. miejscu w grze podwójnej (2012), trzykrotna zdobywczyni Pucharu Federacji/Pucharu Billie Jean King (2009, 2010, 2013 i 2024) wraz z drużyną Włoch, pięciokrotna reprezentantka Włoch na letnich igrzyskach olimpijskich (2008, 2012, 2016, 2021, 2024). Tenisistka praworęczna z oburęcznym backhandem.
Kariera tenisowa Dotychczas wygrała dziewięć turniejów WTA i dwa turnieje ITF w grze pojedynczej. Jej pierwsze zwycięstwo miało miejsce w Palermo, kiedy to pokonała w finale Mariję Korytcewą 6:2, 6:3. Dwa tygodnie później ponownie wygrała, w Słowenii podczas Banka Koper Slovenia Open, pokonując w finale Hiszpankę Anabel Medinę Garrigues 6:3, 6:3. W grze podwójnej odniosła trzydzieści jeden pięć turniejowych.
2012 W czerwcu 2012 awansowała do finału wielkoszlemowego French Open zarówno w grze pojedynczej, jak i w podwójnej w parze z Robertą Vinci. Została drugą Włoszką w dziejach, która wystąpiła w finale turnieju tej kategorii w singlu (wcześniej w Paryżu dwukrotnie grała w decydującym meczu Francesca Schiavone). Jest to również pierwszy przypadek od Australian Open 2010, kiedy tenisistka dostała się do finału obydwu konkurencji w turnieju Wielkiego Szlema (poprzednio dokonała tego Serena Williams). W finale gry pojedynczej przegrała z Mariją Szarapową 6:3, 6:2. W grze podwójnej odniosła zwycięstwo, pokonując w finale Kirilenko i Pietrową 4:6, 6:4, 6:2. W lipcu odniosła zwycięstwo w Palermo. W finale pokonała Barborę Záhlavovą-Strýcovą 6:1, 6:3. Podczas US Open 2012 osiągnęła półfinał gry pojedynczej, w którym przegrała z Sereną Williams, a także zwyciężyła w rywalizacji deblowej. Podczas Mistrzostw WTA, rozstawiona z numerem szóstym w singlu i pierwszym w deblu, zanotowała odpowiednio trzecie miejsce w grupie i półfinał.
2013 W Australian Open 2013 odpadła już w pierwszej rundzie singla, przegrywając z Carlą Suárez Navarro 6:4, 6:4. W zawodach gry podwójnej odniosła trzecie wielkoszlemowe zwycięstwo. Razem z Vinci pokonały w finale Ashleigh Barty i Casey Dellacqua wynikiem 6:2, 3:6, 6:2. W Paryżu osiągnęła finał, w którym przegrała z Moną Barthel 5:7, 6:7(4). Zwyciężyła natomiast w zawodach gry podwójnej w parze z Vinci. W lutym razem z Vinci wygrała w Ad-Dausze, pokonując Pietrową i Srebotnik 2:6, 6:3, 10–6. W następnym tygodniu osiągnęła finał singla w Dubaju, w którym przegrała z Petrą Kvitovą 2:6, 6:1, 1:6. Zwyciężyła w rywalizacji singlowej podczas zawodów w Acapulco, gdzie w finale pokonała Carlę Suárez Navarro 6:0, 6:4. W Indian Wells i w Miami osiągnęła ćwierćfinały, w których ulegała Marii Szarapowej. Ponadto w pierwszym turnieju odpadła w drugiej rundzie, a w kolejnych zawodach w półfinale debla.
Następnie w Stuttgarcie przegrała w pierwszej rundzie. W Madrycie i Rzymie osiągała półfinały gry pojedynczej. W drugim z turniejów osiągnęła także finał debla. Na French Open przegrała w półfinale z najwyżej rozstawioną Sereną Williams. W grze podwójnej Włoszki nie obroniły tytułu, przegrywając w decydującym o triumfie meczu. Na Wimbledonie odpadła w pierwszej rundzie singla i trzeciej debla.
W finale w Palermo przegrała z Vinci. W Toronto Errani osiągnęła ćwierćfinały singla i debla, natomiast w Cincinnati zaszła w grze pojedynczej o jedną rundę bliżej. W New Haven przegrała w swoim debiutowym spotkaniu singla.
Włoszka na US Open osiągnęła drugą rundę rozgrywek gry pojedynczej i ćwierćfinał rozgrywek gry podwójnej. W Tokio przegrała w drugiej rundzie. W Pekinie zanotowała trzecią rundę singla i półfinał w deblu. Podczas WTA Tour Championships nie przeszła fazy grupowej w singlu i półfinału w deblu.
Sezon zakończyła jako liderka rankingu WTA Tour deblistek oraz w klasyfikacji par deblowych.
2014 Włoszka sezon 2014 rozpoczęła od udziału w zawodach w Shenzhen, gdzie dotarła do drugiej rundy. Ćwierćfinał singlowy i finał w deblu zanotowała w Sydney. Na Australian Open przegrała w pierwszym meczu gry pojedynczej. W grze podwójnej obroniła tytuł zdobyty rok wcześniej.
Po zawodach wielkoszlemowych Errani wzięła udział w turnieju w Paryżu, gdzie awansowała do finału singla i półfinału debla, którego Włoszki oddały walkowerem. 17 lutego utraciła pozycję liderki rankingu WTA, którą posiadała przez 42 tygodnie z rzędu. W meczu mistrzowskim przegrała z Anastasiją Pawluczenkową w trzech setach. W Ad-Dausze odniosła porażki w ćwierćfinale singla i półfinale debla. W Dubaju wygrała jeden mecz w grze podwójnej.
Podczas zawodów w Indian Wells i Miami Sara Errani dochodziła do trzecich rund gry pojedynczej, a w grze podwójnej przegrywała już w pierwszym meczu. Ćwierćfinały gry singlowej osiągnęła w Charleston. W Stuttgarcie przeszła rundę dalej, a w grze podwójnej odniosła kolejne karierowe zwycięstwo. W Madrycie zanotowała trzecią rundę singla i triumf w deblu. W Rzymie osiągnęła finał w obu konkurencjach. Na French Open zanotowała ćwierćfinał singla, a w deblu para włoska awansowała do finału, w którym uległa Hsieh Su-wei i Peng Shuai 4:6, 1:6.
Zawody na kortach trawiastych w Eastbourne zakończyła na pierwszej rundzie gry pojedynczej i półfinale debla. Na Wimbledonie nie osiągnęła zwycięstwa w singlu, w grze podwójnej natomiast nikt nie zdołał z nią wygrać. W meczu mistrzowskim Włoszki pokonały Tímeę Babos i Kristinę Mladenovic 6:1, 6:3.
2015 Sezon Errani rozpoczęła od porażek w I rundzie z Danielą Hantuchovą w Auckland oraz Garbiñe Muguruzą w Sydney. W Australian Open pokonała dwie rywalki, by w trzeciej rundzie ulec Yaninie Wickmayer. W drugiej dekadzie lutego po niemalże dwóch latach przerwy wygrała turniej rangi WTA Tour, w Rio de Janeiro, pokonując w meczu mistrzowskim Annę Karolínę Schmiedlovą 7:6(2), 6:1. W następnym tygodniu szybko pożegnała się z rywalizacją w Acapulco z Mónicą Puig. W Monterrey dotarła do półfinału, przegrywając z późniejszą triumfatorką imprezy Timeą Bacsinszky.
W Indian Wells i Miami awansu do dalszych etapów rozgrywek uniemożliwiła jej Sabine Lisicki, z którą przegrywała kolejno w 3. i 4. rundzie. W kwietniu zagrała w Charleston, ale w drodze do finału przegrała z Lucie Hradecką, zaś w Stuttgarcie pokonała m.in. Agnieszkę Radwańską, lecz będąc w najlepszej czwórce uległa Simonie Halep. Miesiąc później wygrała po jednym meczu turniejów w Madrycie i Rzymie. Dwa tygodnie później, podczas French Open pokonywała kolejno Alison Riske, Carinę Witthöft, Andreę Petković, Julię Görges, by w ćwierćfinale nie sprostać Serenie Williams. Po miesiącu przerwy wróciła do gry na tydzień przed rozpoczęciem Wimbledonu, w Eastbourne, gdzie doszła do 3. rundy. W Wimbledonie pokonała jedynie rodaczkę Francescę Schiavone, by w kolejnej rundzie nie dać rady Aleksandrze Krunić. W kolejnym tygodniu w Bukareszcie w osiemnastym finale w karierze uległa Annie Karolínie Schmiedlovej.
2016 Włoszka rozpoczęła starty w tym sezonie od występu w Brisbane, przegrywając z Belindą Bencic 6:1, 6:2. W następnym tygodniu uczestniczyła w Apia International Sydney na twardych kortach NSW Tennis Centre, dochodząc do ćwierćfinału, pogromczynią Errani okazała się późniejsza zwyciężczyni turnieju, Swietłana Kuzniecowa. Na wielkoszlemowym Australian Open Włoszka uległa w 1. rundzie Margaricie Gasparian.
Na Dubai Duty Free Tennis Championships Errani odniosła dziesiąte zwycięstwo w karierze, a także pierwszą wygraną w turniejach WTA Premier Series (wcześniej odnotowywała tryumfy w najniżej kategorii WTA Tour, International), wygrywając w dwusetowym spotkaniu z Barborą Strýcová.
2017 7 sierpnia ogłoszono zawieszenie Sary Errani na dwa miesiące, do 3 października, z powodu pozytywnych wyników testów dopingowych. Wykryto u niej letrozol, który jest wykorzystywany w hormonoterapii raka piersi. Errani twierdziła, że substancję prawdopodobnie przyjęła, przypadkiem zażywając lekarstwo przeciwrakowe swojej matki podczas wizyty w domu rodzinnym.
Historia występów wielkoszlemowych Legenda
Występy w grze pojedynczej Turniej 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021 2022 2023 2024 2025 Tytuły Z–P Australian Open A A A A A Q1 1R 3R 3R 1R QF 1R 1R 3R 1R 2R Q3 A Q1 3R Q1 Q1 1R Q2 0 / 12 13 – 12 French Open A A A A A Q1 1R 1R 1R 2R F SF QF QF 1R 2R 1R A 2R Q2 Q2 2R 2R Q2 0 / 14 24 – 14 Wimbledon A A A A Q1 A 1R 2R 3R 2R 3R 1R 1R 2R 2R 1R A A NH Q1 Q1 1R 1R A 0 / 12 8 – 12 US Open A A A A Q1 2R 2R 3R 3R 1R SF 2R QF 3R 1R A A A A 1R Q1 Q1 3R A 0 / 12 20 – 12 Ranking na koniec roku 742 569 521 359 171 70 42 48 43 45 6 7 15 20 49 143 108 200 130 118 109 101 105 620 0 / 50 65 – 50
Występy w grze podwójnej Turniej 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021 2022 2023 2024 2025 2026 Tytuły Z–P Australian Open A A A A A A 1R 1R 1R 1R F W W 3R 1R 2R A A A A A A 3R 2R 2R 2 / 13 24 – 10 French Open A A A A A A 2R 2R 2R 3R W F F A 1R A 2R A A A A 1R F W 2R 2 / 13 34 – 11 Wimbledon A A A A A A 2R 2R 3R 3R QF 3R W A 1R A A A NH A A 1R 3R 2R A 1 / 11 20 – 10 US Open A A A A A A 1R 1R 1R QF W QF 2R SF A A A A A 1R A A 2R SF 1 / 11 22 – 10 Ranking na koniec roku 836 524 556 203 197 159 103 73 32 27 2 1 1 42 44 179 108 630 378 131 305 125 8 3 6 / 48 100 – 41
Występy w grze mieszanej Turniej 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021 2022 2023 2024 2025 2026 Tytuły Z–P Australian Open A A A A A A A A A 2R A A A A 2R A A A A A A A A 2R 1R 0 / 4 3 – 3 French Open A A A A A A A A A A A A A A A A A A NH A A A A W W 2 / 2 9 – 0 Wimbledon A A A A A A A A A A 2R A A A A A A A NH A A A 1R 2R 2R 0 / 4 2 – 4 US Open A A A A A A A A A A A A A A A A A A NH A A A W W 1R 2 / 3 9 – 1 4 / 13 23 – 8
Finały turniejów WTA
Gra pojedyncza 19 (9–10)
Gra podwójna 56 (36–20)
Gra mieszana 5 (5–0)
Finały turniejów WTA 125 Gra pojedyncza 5 (2–3)
Gra podwójna 3 (2–1)
Występy w Turnieju Mistrzyń W grze pojedynczej Rok Rezultat Przeciwniczka Wynik 2012 Faza grupowa Marija Szarapowa Samantha Stosur Agnieszka Radwańska 3:6, 2:66:3, 2:6, 6:07:6(6), 5:7, 4:6 2013 Faza grupowa Wiktoryja Azaranka Li Na Jelena Janković 6:7(4), 2:63:6, 6:7(5)6:4, 6:4
W grze podwójnej Rok Rezultat Partnerka Przeciwniczki Wynik 2012 Półfinał Roberta Vinci Marija Kirilenko Nadieżda Pietrowa 6:1, 3:6, 4–10 2013 Półfinał Roberta Vinci Jekatierina Makarowa Jelena Wiesnina 6:4, 5:7, 3–10 2014 Ćwierćfinał Roberta Vinci Květa Peschke Katarina Srebotnik 1:2 krecz 2024 Faza grupowa Jasmine Paolini Caroline Dolehide Desirae Krawczyk Gabriela Dabrowski Erin Routliffe Chan Hao-ching Wieronika Kudiermietowa 1:6, 6:1, 10–46:1, 6:7(1), 9–116:3, 6:7(3), 9–11 2025 Faza grupowa Jasmine Paolini Asia Muhammad Demi Schuurs Hsieh Su-wei Jeļena Ostapenko Wieronika Kudiermietowa Elise Mertens 6:3, 6:33:6, 4:63:6, 3:6
Finały turniejów ITF turnieje z pulą nagród 100 000 $ turnieje z pulą nagród 75/80 000 $ turnieje z pulą nagród 50/60 000 $ turnieje z pulą nagród 25 000 $ turnieje z pulą nagród 15 000 $ turnieje z pulą nagród 10 000 $
Gra pojedyncza 8 (5–3)