thumb|300px|System pierścieni Urana i jego wewnętrzne satelity Pierścienie Urana – pierścienie planetarne, otaczające siódmą planetę Układu Słonecznego, Urana. Tworzą one rozbudowany system, nie tak złożony jak pierścienie Saturna, ale bardziej skomplikowany niż pierścienie Jowisza i Neptuna. Są jednak bardzo ciemne i niewidoczne z powierzchni Ziemi. Obecnie (2008) znanych jest 13 wyraźnych pierścieni planety i kilka słabszych lub niekompletnych pasm pyłu.
Odkrycie Pierwsza sugestia istnienia pierścieni wokół Urana pochodzi z notatek odkrywcy planety, Williama Herschela. 22 lutego 1789 r. zapisał on informację o prawdopodobnym pierścieniu, rysując schemat opatrzony komentarzem o jego "lekko czerwonym zabarwieniu". Rysunek i opis całkiem dobrze odpowiada najjaśniejszemu pierścieniowi ε, jednak większość naukowców sądzi że pierścienie Urana są zbyt słabe, aby można je było zaobserwować przez XVIII-wieczne teleskopy.
Pierścienie planety zostały definitywnie, choć przypadkowo, odkryte 10 marca 1977 roku. Naukowcy z Kuiper Airborne Observatory – James L. Elliot, Edward W. Dunham i Douglas J. Mink zamierzali wykorzystać zakrycie jasnej gwiazdy przez Urana do badań nad atmosferą planety, obserwując planetę za pomocą teleskopu umieszczonego na pokładzie samolotu. Bezpośrednio przed i po zakryciu gwiazdy, zaobserwowano niespodziewanie jej pięciokrotne pociemnienie i rozjaśnienie. Jedynym wyjaśnieniem było jej zakrycie przez nieznane wcześniej pierścienie. Dalsze obserwacje pozwoliły odkryć jeszcze cztery słabsze pierścienie.
W 1986 r. sonda Voyager 2 podczas przelotu przez system Urana sfotografowała pierścienie, ponadto odkrywając jeszcze dwa. Dalsze dwa pierścienie, tworzące zewnętrzną część układu, zaobserwowano w latach 2003–2005 za pomocą teleskopu Hubble'a.
Struktura thumb|200px|Wewnętrzne pierścienie Urana we wzmocnionych kolorach, zdjęcie z sondy Voyager 2 + Główne pierścienie planety Nazwa Promień orbity (km) Szerokość (km) Głębokość optyczna Uwagi 1986 U2R / ζ 37 850 – 41 350 2500 – 3500 < 10−3 Położenie niepewne, posiada słabe wewnętrzne przedłużenie 6 41 837 1,6–2,2 0,18–0,25 5 42 234 1,9–4,9 0,18–0,48 4 42 570 2,4–4,4 0,16–0,30 α 44 718 4,8–10,0 0,3–0,7 β 45 661 6,1–11,4 0,20–0,35 η 47 175 1,9–2,7 0,16–0,25 Posiada zewnętrzne przedłużenie szerokości ok. 40 km γ 47 627 3,6–4,7 0,7–0,9 δ 48 300 4,1–6,1 0,3–0,6 Zewnętrzna krawędź w rezonansie z Kordelią, posiada wewnętrzne przedłużenie λ 50 023 1–2 0,1–0,2 Słaby pierścień pyłowy ε 51 149 19,7–96,4 0,5–2,5 Wyraźny, pomiędzy orbitami księżyców pasterskich – Kordelii i Ofelii ν 66 100 – 69 900 3800 5,4 × 10−6 Pomiędzy orbitami Porcji i Rozalindy, czerwonawej barwy μ 86 000 – 103 000 17 000 8,5 × 10−6 Związany z księżycem Mab, błękitnej barwy
Przypisy
Linki zewnętrzne Pierścienie Urana w NASA's Solar System Exploration
Kategoria:Uran Uran