Roar Ljøkelsøy (ur. 31 maja 1976 w Orkdal) – norweski skoczek narciarski, dwukrotny medalista olimpijski, czterokrotny medalista mistrzostw świata, czterokrotny mistrz świata w lotach narciarskich (dwukrotnie indywidualnie i dwukrotnie drużynowo), zwycięzca Turnieju Nordyckiego oraz dwukrotny zdobywca Pucharu KOP. W sezonach od 2016/2017 do 2018/2019 włącznie był asystentem trenera Wernera Schustera w reprezentacji Niemiec w skokach narciarskich. W sezonie 2019/2020 objął funkcję fachowca odpowiedzialnego za szkolenie norweskich juniorów w perspektywie Mistrzostw Świata w Narciarstwie Klasycznym 2025.
Przebieg kariery W Pucharze Świata zadebiutował w wieku 16 lat, 11 marca 1993 w Lillehammer, zajmując 34. miejsce. Pierwsze punkty zdobył dzięki 12. lokacie w ostatnim konkursie sezonu 1992/1993 w Planicy. Sezon ten ukończył jako 53. skoczek klasyfikacji generalnej.
W sezonie 1993/1994 został włączony do pierwszej reprezentacji Norwegii. Najlepsze wyniki to dwa 6. miejsca (w Murau oraz Libercu) oraz 7. lokata w Engelbergu. Sezon ukończył na 17. miejscu w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata. Ponadto w tym sezonie po raz pierwszy znalazł się w kadrze na najważniejszą imprezę sezonu. Na igrzyskach olimpijskich w Lillehammer startował jedynie w konkursie drużynowym, gdzie Norwegowie znaleźli się tuż za podium.
Po słabszym sezonie 1994/1995 (tylko trzykrotnie w czołowej „15” zawodów; 33. miejsce w klasyfikacji końcowej), w kolejnych dwóch znów notował dobre rezultaty. W sezonie 1995/1996 po raz pierwszy w karierze stanął na podium, zajmując 2. lokatę na skoczni w Planicy (10 grudnia 1995). W sumie dziesięciokrotnie plasował się w czołowej „10” zawodów. Sezon ukończył na 15. pozycji. W sezonie 1996/1997 zaliczył drugie podium w karierze (2. lokata 19 stycznia 1997 w Sapporo). Następnie był 3. w Willingen. Na mistrzostwach świata w Trondheim zajął 6. miejsce w konkursie indywidualnym na skoczni K-120. W klasyfikacji generalnej Pucharu Świata uplasował się na 13. pozycji.
Pięć kolejnych sezonów (od 1997/1998 do 2001/2002) kończył pomiędzy 28. a 35. miejscem w klasyfikacji końcowej Pucharu Świata. Bez większego powodzenia startował podczas igrzysk olimpijskich w Nagano (9. miejsce w konkursie na dużej skoczni, 4. miejsce drużynowo), a także mistrzostwach świata 1999 w Ramsau – 19. i 25. miejsca indywidualnie, oraz 6. w drużynie. Podczas mistrzostw świata 2001 w Lahti wystąpił w konkursie indywidualnym na skoczni normalnej, zajmując 20. miejsce. Pojawił się za to w obydwu konkursach drużynowych, w trakcie których Norwegowie zajęli miejsca 7. (K-116) i 8. (K-90). Na igrzyskach olimpijskich w Salt Lake City był 18. na normalnej i 32. na dużej skoczni, oraz 9. w konkursie drużynowym.
W tym okresie Ljøkelsøy rozważał zakończenie kariery sportowej. Sytuacja zmieniła się, gdy wiosną 2002 reprezentację Norwegii objął Mika Kojonkoski. Fin zupełnie odmienił pogrążoną w kryzysie drużynę, mianując Ljøkelsøya jej liderem. Sezon 2002/2003 był dla Ljøkelsøya przełomowy. Norweg był jedynym zawodnikiem, który w sezonie punktował we wszystkich konkursach. 25 stycznia 2003 na skoczni w Sapporo odniósł swoje pierwsze zwycięstwo w karierze – po 11 latach startów w Pucharze Świata. Wprawdzie mistrzostwa świata w Predazzo ukończył na 22. i 18. miejscu, ale sezon ukończył jednak na wówczas najwyższym w karierze 9. miejscu w Pucharze Świata.
W sezonie 2003/2004 odniósł 7 zwycięstw, zdobył także dwa złote medale na mistrzostwach świata w lotach narciarskich w Planicy – indywidualny oraz z drużyną. Do końca sezonu gonił w klasyfikacji Pucharu Świata Janne Ahonena, ostatecznie przegrywając walkę o Kryształową Kulę o 10 punktów. W sezonie 2004/2005 triumfował w Pucharze Świata dwukrotnie (w Sapporo i Zakopanem), zdobył również swoje pierwsze medale na mistrzostwach świata. W Oberstdorfie na skoczni K-120 był 2. w konkursie indywidualnym oraz 3. w konkursie drużynowym. Puchar Świata ponownie ukończył na 2. pozycji w klasyfikacji generalnej, tym razem przegrywając z Ahonenem o 275 punktów.
W sezonie 2005/2006 w Pucharze Świata triumfował raz (ponownie w Sapporo, było to już jego 5. zwycięstwo na tej skoczni) i zdobył 4 medale na imprezach mistrzowskich. Obronił złote medale na mistrzostwach świata w lotach narciarskich w Tauplitz. 12 lutego 2006 zdobył brązowy medal zimowych igrzysk olimpijskich, przegrywając kolejno z Larsem Bystølem (2 pkt.) i Mattim Hautamäki. 20 lutego 2006 zdobył kolejny brązowy medal olimpijski, tym razem w konkursie drużynowym. W Pucharze Świata zajął 4. miejsce w końcowej klasyfikacji.
W sezonie 2006/2007 zanotował swoje ostatnie sukcesy – brązowy medal mistrzostw świata w Sapporo na skoczni K-120 oraz srebro z drużyną. W Pucharze Świata dwukrotnie zajmował miejsca na podium, a w klasyfikacji generalnej był 14.
Startował jeszcze w trzech sezonach, jednak bez specjalnego powodzenia. Mistrzostwa Świata w Lotach Narciarskich 2008 w Oberstdorfie ukończył na 32. miejscu. Nie zakwalifikował się do norweskiej kadry na mistrzostwa świata 2009 w Libercu, igrzyska olimpijskie w Vancouver oraz na mistrzostwa świata w lotach 2010 w Planicy, co zaważyło na decyzji o zakończeniu sportowej kariery wraz z końcem sezonu 2009/2010. Po raz ostatni w oficjalnych zawodach wystąpił 14 marca 2010 podczas ostatniego konkursu Pucharu Świata w Oslo. Zajął tam 44. miejsce.
19 marca 2010 w Planicy podczas przerwy w konkursie mistrzostw świata w lotach oddał ostatni skok w swojej karierze, w którym uzyskał 197 metrów.
Jego rekord życiowy w długości skoku wynosi 230,5 metra (uzyskane w Planicy w roku 2005).
Igrzyska olimpijskie Indywidualnie 1998 Nagano/Hakuba –40. miejsce (K-90), 9. miejsce (K-120) 2002 Salt Lake City/Park City –18. miejsce (K-90), 32. miejsce (K-120) 2006 Turyn/Pragelato –brązowy medal (K-95), 4. miejsce (K-125)
Drużynowo 1994 Lillehammer –4. miejsceSkład zespołu: Øyvind Berg, Lasse Ottesen, Roar Ljøkelsøy, Espen Bredesen. 1998 Nagano/Hakuba –4. miejsceSkład zespołu: Henning Stensrud, Lasse Ottesen, Roar Ljøkelsøy, Kristian Brenden. 2002 Salt Lake City/Park City –9. miejsceSkład zespołu: Tommy Ingebrigtsen, Lars Bystøl, Anders Bardal, Roar Ljøkelsøy. 2006 Turyn/Pragelato –brązowy medalSkład zespołu: Lars Bystøl, Bjørn Einar Romøren, Tommy Ingebrigtsen, Roar Ljøkelsøy.
Starty R. Ljøkelsøya na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca4. 23 lutego1994 Lillehammer LysgårdsbakkenK-120 –druż.116,5 m99,5 m898,8 pkt (185,8 pkt)71,3 pkt Niemcy40. 11 lutego1998 Hakuba OlimpijskaK-90 –indywid.74,0 m –80,0 pkt154,5 pkt Jani Soininen9. 15 lutego1998 Hakuba OlimpijskaK-120 –indywid.119,5 m124,0 m242,3 pkt30,0 pkt Kazuyoshi Funaki4. 17 lutego1998 Hakuba OlimpijskaK-120 –druż.93,0 m120,0 m870,6 pkt (180,9 pkt)62,4 pkt Japonia18. 10 lutego2002 Park City Utah Olympic ParkK-90 –indywid.91,5 m90,0 m233,5 pkt35,5 pkt Simon Ammann32. 13 lutego2002 Park City Utah Olympic ParkK-120 –indywid.116,5 m –107,2 pkt174,2 pkt Simon Ammann9. 18 lutego2002 Park City Utah Olympic ParkK-120 –druż.112,0 m116,5 m790,8 pkt (205,3 pkt)126,0 pkt Niemcy3.15px 12 lutego2006 Pragelato Trampolino a MonteK-95HS-106indywid.102,5 m102,5 m264,5 pkt2,0 pkt Lars Bystøl4. 18 lutego2006 Pragelato Trampolino a MonteK-125HS-140indywid.131,0 m125,0 m242,8 pkt34,1 pkt Thomas Morgenstern3.15px 20 lutego2006 Pragelato Trampolino a MonteK-125HS-140druż.128,5 m141,0 m950,1 pkt (270,6 pkt)33,9 pkt Austria
Mistrzostwa świata Indywidualnie 1995 Thunder Bay –31. miejsce (K-120) 1997 Trondheim –24. miejsce (K-90), 6. miejsce (K-120) 1999 Ramsau –19. miejsce (K-120), 25. miejsce (K-90) 2001 Lahti –20. miejsce (K-90) 2003 Val di Fiemme/Predazzo –22. miejsce (K-120), 18. miejsce (K-95) 2005 Oberstdorf –9. miejsce (K-90), srebrny medal (K-120) 2007 Sapporo –brązowy medal (K-120), 4. miejsce (K-90)
Drużynowo 1997 Trondheim –5. miejsceSkład zespołu: Håvard Lie, Roar Ljøkelsøy, Espen Bredesen, Lasse Ottesen. 1999 Ramsau –6. miejsceSkład zespołu: Roar Ljøkelsøy, Morten Ågheim, Tommy Ingebrigtsen, Kristian Brenden. 2001 Lahti –7. miejsce (K-116)Skład zespołu: Bjørn Einar Romøren, Roar Ljøkelsøy, Henning Stensrud, Tommy Ingebrigtsen., 8. miejsce (K-90)Skład zespołu: Roar Ljøkelsøy, Olav Magne Dønnem, Bjørn Einar Romøren, Henning Stensrud. 2005 Oberstdorf –12. miejsce (K-90)Skład zespołu: Lars Bystøl, Sigurd Pettersen, Bjørn Einar Romøren, Roar Ljøkelsøy., brązowy medal (K-120)Skład zespołu: Bjørn Einar Romøren, Sigurd Pettersen, Lars Bystøl, Roar Ljøkelsøy. 2007 Sapporo –srebrny medal (K-120)Skład zespołu: Tom Hilde, Anders Bardal, Anders Jacobsen, Roar Ljøkelsøy.
Starty R. Ljøkelsøya na mistrzostwach świata – szczegółowo Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca31. 18 marca1995 Thunder Bay Big ThunderK-120 –indywid.95,5 m92,0 m128,5 pkt144,1 pkt Tommy Ingebrigtsen24. 22 lutego1997 Trondheim GranåsenK-90 –indywid.94,0 m85,0 m232,0 pkt31,5 pkt Janne Ahonen5. 27 lutego1997 Trondheim GranåsenK-120 –druż.111,0 m100,0 m799,0 pkt (179,3 pkt)156,3 pkt Finlandia6. 1 marca1997 Trondheim GranåsenK-120 –indywid.119,0 m119,5 m234,3 pkt17,8 pkt Masahiko Harada19. 21 lutego1999 Bischofshofen im. Paula AusserleitneraK-120 –indywid.110,0 m109,5 m192,1 pkt71,3 pkt Martin Schmitt6. 23 lutego1999 Bischofshofen im. Paula AusserleitneraK-120 –druż.115,5 m122,0 m707,1 pkt (229,0 pkt)281,8 pkt Niemcy25. 26 lutego1999 Ramsau MattensprunganlageK-90 –indywid.88,5 m83,0 m211,0 pkt44,0 pkt Kazuyoshi Funaki20. 23 lutego2001 Lahti SalpausselkäK-90 –indywid.79,0 m84,5 m188,5 pkt57,5 pkt Adam Małysz7. 24 lutego2001 Lahti SalpausselkäK-116 –druż.89,0 m103,5 m680,7 pkt (149,9 pkt)259,1 pkt Niemcy8. 25 lutego2001 Lahti SalpausselkäK-90 –druż.83,5 m85,0 m791,5 pkt (202,5 pkt)162,0 pkt Austria22. 22 lutego2003 Predazzo Trampolino Dal BenK-120 –indywid.120,5 m119,0 m226,1 pkt62,9 pkt Adam Małysz18. 28 lutego2003 Predazzo Trampolino Dal BenK-95 –indywid.95,0 m97,0 m234,5 pkt44,5 pkt Adam Małysz9. 19 lutego2005 Oberstdorf SchattenbergschanzeK-90HS-100indywid.96,5 m90,5 m245,0 pkt11,0 pkt Rok Benkovič12. 20 lutego2005 Oberstdorf SchattenbergschanzeK-90HS-100druż.97,0 m –373,5 pkt (131,0 pkt)597,0 pkt Austria2. 25 lutego2005 Oberstdorf SchattenbergschanzeK-120HS-137indywid.140,5 m138,5 m307,2 pkt6,0 pkt Janne Ahonen3. 26 lutego2005 Oberstdorf SchattenbergschanzeK-120HS-137druż.134,0 m141,5 m1113,5 pkt (299,4 pkt)23,8 pkt Austria3. 24 lutego2007 Sapporo ŌkurayamaK-120HS-134indywid.123,0 m135,0 m262,9 pkt3,2 pkt Simon Ammann2. 25 lutego2007 Sapporo ŌkurayamaK-120HS-134druż.134,0 m126,5 m953,3 pkt (268,9 pkt)46,9 pkt Austria4. 3 marca2007 Sapporo MiyanomoriK-90HS-98indywid.94,5 m92,5 m246,5 pkt30,5 pkt Adam Małysz
Mistrzostwa świata w lotach narciarskich Indywidualnie 1994 Planica –42. miejsce 1996 Tauplitz –12. miejsce 2002 Harrachov –49. miejsce 2004 Planica –złoty medal 2006 Tauplitz –złoty medal 2008 Oberstdorf –32. miejsce
Drużynowo 2004 Planica –złoty medalSkład zespołu: Bjørn Einar Romøren, Sigurd Pettersen, Tommy Ingebrigtsen, Roar Ljøkelsøy. 2006 Tauplitz –złoty medalSkład zespołu: Bjørn Einar Romøren, Lars Bystøl, Tommy Ingebrigtsen, Roar Ljøkelsøy.
Starty R. Ljøkelsøya na mistrzostwach świata w lotach – szczegółowo