Elżbieta Rabsztyn (ur. 25 sierpnia 1956 w WarszawieEncyklopedia (statystyczna) polskiej lekkiej atletyki 1919–1994, wyd. Warszawa 1994, s. 251) – polska lekkoatletka, specjalizująca się w biegu na 100 metrów przez płotki, brązowa medalistka Uniwersjady w 1981, mistrzyni i reprezentantka Polski.
Kariera sportowa Była zawodniczką Gwardii Warszawa.
Jej największym sukcesem międzynarodowym był brązowy medal Letniej Uniwersjady w 1981 w biegu na 100 m ppł, z czasem 13,31Halina Hanusz, Bartłomiej Korpak Polacy na letnich uniwersjadach 1959–2009, wyd. Warszawa 2010, s. 62. Reprezentowała Polskę na mistrzostwach Europy w 1978, zajmując 7. miejsce w finale biegu na 100 m ppł, z czasem 13,17Francisco Ascorbe i inni History of the European Athletics Championship. Statistics Handbook, wyd. Barcelona 2010, s. 940, trzykrotnie na halowych mistrzostwach Europy (1978 – odpadła w półfinale biegu na 60 m ppł, 1980 – zajęła 4. miejsce w finale biegu na 60 m ppł (bieg ten wygrała Zofia Bielczyk, przed Grażyną Rabsztyn), odpadła w eliminacjach biegu na 60 m, 1981 – odpadła w półfinale biegu na 50 m ppł)Francisco Ascorbe i inni European Indoor Handbook. History of the European Indoor Championship, wyd. Madryt 2005, s. 444, a także w zawodach Pucharu Europy w lekkoatletyce, w 1979 (w sztafecie 4 x 100 m w finale A – 6 m.) i 1981 (w półfinale i finale B – na 200 m (odpowiednio miejsca 7. i 5.) i sztafecie 4 x 100 m (odpowiednio miejsca 5. i 4.), w finale A – w sztafecie 4 x 100 m – miejsce 8.)Francisco Ascorbe, Félix Capilla, José Luis Hernández History of the European Cup. Statistics handbook, wyd. Malaga 2006, s. 164–166 i 169–170.
Trzykrotnie zdobywała mistrzostwo Polski seniorek – w 1981 w biegu na 100 m ppł, w 1978 i 1979 w sztafecie 4 x 100 metrów. Ponadto w 1978 i 1980 zdobyła brązowy medal mistrzostw Polski w biegu na 100 m ppłHenryk Kurzyński, Leszek Luftman, Janusz Rozum, Maciej Rychwalski, Andrzej Socha Historia finałów lekkoatletycznych mistrzostw Polski 1922–2011. Konkurencje kobiece, wyd. Bydgoszcz 2011, s. 431. Na halowych mistrzostwach Polski seniorek wywalczyła srebrny medal w biegu na 60 m ppł w 1981, brązowe medale w tej samej konkurencji w 1978 i 1980 oraz brązowy medal w biegu na 60 m w 1981Daniel Grinberg i inni, Historia polskiej lekkoatletyki halowej 1924–2014, wyd. Warszawa-Sopot 2014, s. 444.
Jej rekord życiowy na 100 m ppł wynosi 12.80 (13 czerwca 1980)Encyklopedia (statystyczna) polskiej lekkiej atletyki 1919–1994, wyd. Warszawa 1994, s. 191, rekordy życiowe w hali wynoszą: na 50 m ppł – 6,90 (11 lutego 1979 w półfinale halowych mistrzostw Europy w Grenoble)Daniel Grinberg i inni Historia polskiej lekkoatletyki halowej 1924–2014, wyd. Warszawa-Sopot 2014, s. 303. Jest to czwarty rezultat w historii polskiej lekkoatletyki., na 60 m ppł – 8,03 (1 marca 1980 w półfinale halowych mistrzostw Europy w Sindelfingen)Daniel Grinberg i inni, Historia polskiej lekkoatletyki halowej 1924–2014, wyd. Warszawa-Sopot 2014, s. 304.
W latach 1978 i 1981 była klasyfikowana w 1. dziesiątce najlepszych płotkarek na listach światowych (1978 – 9 m. z wynikiem 12,98, 1981 – 7 m. z wynikiem 13,10, rekord życiowy z 1980 (12,80) dawał jej 11. miejsce na listach światowych w tym roku (wyprzedzały ją m.in. cztery Polki (1. – Grażyna Rabsztyn, 3. – Lucyna Kałek, 6. – Zofia Bielczyk, 8. Danuta Perka))Janusz Waśko, Polscy lekkoatleci na listach światowych 1921–2010, wyd. Zamość 2011, s. 108.
Jest młodszą siostrą Grażyny Rabsztyn, żoną płotkarza Haralda Schmida.
Przypisy
Kategoria:Lekkoatleci Gwardii Warszawa Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Polscy płotkarze Kategoria:Medaliści Letniej Uniwersjady 1981 Kategoria:Urodzeni w 1956