Hunter – polski zespół wykonujący muzykę z pogranicza thrash i heavy metalu. Powstał w 1985 roku w Szczytnie z inicjatywy wokalisty i gitarzysty Pawła „Draka” Grzegorczyka oraz perkusisty Grzegorza „Brooza” Sławińskiego. Formacji przewodzi Grzegorczyk, który pozostaje jedynym członkiem oryginalnego składu. Muzyk pełni także funkcję autora tekstów i głównego kompozytora. Skład Huntera tworzą ponadto: gitarzysta Piotr „Pit” Kędzierzawski, skrzypek Michał „Jelonek” Jelonek, basista Konrad „Saimon” Karchut oraz perkusiści Dariusz „Daray” Brzozowski i Arkadiusz „Letki” Letkiewicz.

Przez znaczny okres działalność zespołu była skupiona w artystycznym podziemiu. Szerszy rozgłos grupa zyskała już za sprawą wydanego w 1995 roku debiutanckiego albumu Requiem, który był promowany m.in. w programach Telewizji Polskiej „Luz” i „Clipol”. Długi okres poprzedzający wydanie drugiej płyty przyczynił się do nieznacznego załamania popularności zespołu. Jednakże wydana w 2003 roku płyta pt. Medeis przysporzyła Hunterowi nowych fanów. Natomiast pochodzące z albumu piosenki, „Kiedy umieram” i „Fallen” były emitowane okazjonalnie m.in. przez stację telewizyjną VIVA Polska. W latach późniejszych pewną, aczkolwiek ogólnopolską popularność Hunter zyskał za sprawą utworu „Pomiędzy niebem a piekłem”, pochodzącego z wydanego w 2005 roku albumu T.E.L.I.... Był, to także pierwszy przebój radiowy zespołu, notowany m.in. na Liście przebojów Programu Trzeciego Polskiego Radia.

Do 2011 roku grupa wydała cztery odmienne stylistycznie albumy studyjne oraz szereg pomniejszych wydawnictw pozytywnie ocenianych zarówno przez krytyków muzycznych, jak i publiczność. Formacja dwukrotnie otrzymała nominację do nagrody polskiego przemysłu fonograficznego Fryderyka. Była także wielokrotnie wyróżniona w plebiscytach branżowych czasopism Gitara i Bas, Teraz Rock i Magazyn Gitarzysta. W latach 2004–2009 zespół był gospodarzem festiwalu muzyki heavymetalowej Hunter Fest.

Historia thumb|left|240px|Paweł „Drak” Grzegorczyk podczas koncertu na festiwalu Ursynalia 2013 Zespół założony został w Szczytnie przez wokalistę i gitarzystę Pawła „Draka” Grzegorczyka i perkusistę Grzegorza „Brooza” Sławińskiego w 1985 roku. Nazwa zespołu została zaczerpnięta z tytułu utworu formacji Def Leppard, „Die Hard the Hunter”. W 1985 roku w Miejskim Domu Kultury odbył się pierwszy koncert zespołu. W 1988 roku funkcję basisty objął Marek „Kosa/Carlos” Kosakowski. Rok później skład został rozszerzony o wokalistę Michała Grzymysławskiego, którego szybko zastąpił Cezary Studniak.

W 1990 roku Hunter jako kwintet zarejestrował pierwsze demo pt. Requiem. W międzyczasie funkcję gitarzysty pełnił Mirosław „Walker” Szymańczak, który zastępował Ropiaka. Z kolei jako perkusista z zespołem na krótko związał się Marek „Mariasz” Dyba zastępując Sławińskiego. Po licznych lokalnych koncertach w 1991 roku, zespół po raz pierwszy wystąpił w Niemczech. Roku później grupa zarejestrowała kolejną kasetę, której materiałem był koncert Huntera w Węgorzewie z udziałem nowego basisty Tomasza „Goliasha” Goljaszewskiego. Kolejne demo Huntera pt. Requiem II zostało nagrane w studiu należącym do Wojciecha Pilichowskiego, jednakże te nagrania zaginęły.

W latach 1993–1994 zespół koncertował w Polsce i za granicą. Odbyła się trasa koncertowa w Niemczech wraz z zespołem Kat. Muzycy wystąpili również m.in. na sopockim molo oraz podczas Mannheim Rock i Mettmann Rock Me. Występy zespołu poprzedzały także koncerty Acid Drinkers w Polsce. W trakcie koncertów w Niemczech zespół otrzymał propozycję nagrania debiutanckiego albumu ze strony APN Studio Neustadt GmbH. Na początku 1994 roku debiut Huntera był na ukończeniu, jednakże muzycy zdecydowali się na ponownie miksowanie w warszawskim studiu S4. Płyta zatytułowana Requiem ukazała się w grudniu 1995 roku nakładem wytwórni muzycznej Meridian Publishing. Na płycie znalazło się piętnaście utworów zaśpiewanych głównie w języku angielskim. Warstwę muzyczną stanowił thrash metal z rozbudowanymi partiami gitary prowadzącej. Z kolei w tekstach Grzegorczyk odniósł się do zagadnienia wojny.

Wydaniu debiutu towarzyszyła promocja w radiu i lokalnych rozgłośniach radiowych. Do utworów „Freedom” i „Screamin' Whispers” zostały zrealizowane teledyski okazjonalnie emitowane przez stacje telewizyjne Polsat, TVP Polonia, a także w programach Telewizji Polskiej „Luz” i „Clipol”. Materiał spotkał się także z pozytywnym odbiorem prasy, w tym magazynów Gitara i Bas, Brum oraz Sztandar Młodych. W efekcie grupa wystąpiła w ramach koncertu Gitarowy Top'95 w warszawskiej Sali Kongresowej. W 1996 roku zespół zagrał na Przystanku Woodstock, razem z Robertem „Moohą” Ropiakiem, który powrócił do grupy na trzy lata. W międzyczasie Grzegorczyk został zaproszony przez zespół T-raperzy znad Wisły do zarejestrowania partii gitar w utworze „Prąd stały\prąd zmienny”. W latach późniejszych grupa nadal koncertowała, jednakże realizacja drugiej płyty pozostawała jedynie w sferze planów. W 1999 roku formacja ponownie wystąpiła w ramach koncertu Gitarowy Top'98. Zmianie uległ także skład Huntera. Ropiak został zastąpiony przez Piotra „Pita” Kędzierzawskiego. Natomiast funkcję basisty objął dotychczasowy pracownik techniczny Konrad „Saimon” Karchut.

thumb|240px|Piotr „Pit” Kędzierzawski podczas koncertu na festiwalu Ursynalia 2013 Pod koniec 1999 roku grupa zrealizowała pierwszy utwór zapowiadający nową płytę pt. „Kiedy umieram...”. Kompozycja ukazała się po raz pierwszy w 2001 roku dołączona do albumy koncertowego Live. Na płycie znalazł się zapis koncertu z festiwalu Przystanek Woodstock w 1996 roku oraz dwa teledyski. Nowa piosenka wpisująca się w ideę protest songu cieszyła się zainteresowaniem publiczności. Była emitowana przez stacje telewizyjne VIVA Polska i MTV Polska. W 2002 roku Karchut związał się z zespołem Vader wraz, z którym koncertował niespełna rok. W sierpniu, także 2002 roku Hunter rozpoczął nagrania drugiego albumu studyjnego, we współpracy z producentem muzycznym Andrzejem Karpiem. W sesji nagraniowej poza członkami zespołu uczestniczyli Marek „Musik” Musik i Paweł „Żaba” Żełobowski grający na kongach, były basista Tomasz „Goliash” Goljaszewski oraz skrzypek Michał Jelonek, muzyk znany z występów w zespole Ankh. Po ukończeniu nagrań Jelonek został przyjęty do zespołu. Premiera pierwszego utworu promującego płytę odbyła się pod koniec roku. Wydawnictwo zatytułowane Medeis ukazało się 7 marca 2003 roku nakładem wytwórni Rubicon w dystrybucji Pomaton EMI.

Materiał był promowany w stacjach radiowych oraz telewizji, z kompozycją „Fallen” grupa wystąpiła w talk-show Kuba Wojewódzki, emitowanym przez Polsat oraz w programie Zbigniewa Hołdysa – Hołdys Guru w TVP2. Pozytywne recenzje Medeis zyskał także w prasie, w tym branżowym magazynie Metal Hammer. Formacja dała także szereg koncertów w ramach Medeis Tour. Także w 2003 roku muzycy wystąpili na Przystanku Woodstock wspierani przez aktorów z olsztyńskiego Teatru im. Stefana Jaracza. Rok później zespół otrzymał nagrodę Złotego Bączka, nagrodę publiczności Przystanku Woodstock. Grupa wystąpiła także na wspomnianym festiwalu po raz trzeci z rzędu. Tego samego roku nakładem Mystic Production ukazały się wznowienia debiutu Requiem oraz Medeis. Natomiast w efekcie współpracy z firmą Złoty Melon ukazała się pierwsza płyta DVD Huntera pt. Przystanek Woodstock. Na przełomie marca i kwietnia 2005 roku grupa zarejestrowała trzeci album studyjny. Wydawnictwo zatytułowane T.E.L.I... ukazało się 30 maja 2005 roku nakładem Metal Mind Productions. Płyta ukazała się również w wersji anglojęzycznej. Pochodzący z płyty utwór „Pomiędzy niebem a piekłem” dotarł do 1. i 8. miejsca, odpowiednio Szczecińskiej Listy Przebojów oraz Listy przebojów Programu Trzeciego Polskiego Radia.

Latem tego samego roku do zespołu dołączył na krótko Krzysztof „Docent” Raczkowski, który zastąpił niedysponowanego Sławińskiego. Jednakże muzyk zmarł 18 sierpnia, w cztery dni po ostatnim wspólnym koncercie. Jeszcze w sierpniu Hunter wystąpił w ramach Metal Hammer Festival, podczas którego muzycy wykonali m.in. utwór „Pomiędzy niebem a piekłem”, zadedykowany pamięci Raczkowskiego. 30 listopada 2006 roku firma Metal Mind Productions wydała pierwszą kompilację nagrań zespołu, pt. HolyWood. Na dwupłytowe wydawnictwo złożyły się płyta DVD, na której znalazł się zapis dwóch występów na festiwalu Przystanek Woodstock z 2003 i 2004 roku. Z kolei na płycie CD znalazł się m.in. utwór „Easy Rider”, zarejestrowany z gościnnym udziałem satyryka Krzysztofa Daukszewicza, a także interpretacja piosenki „Hey Ya!” z repertuaru zespołu OutKast.

W 2007 roku zespół koncertował w ramach Mystic Tour wraz z Rootwater, Frontside i Virgin Snatch. Z końcem roku 2008 współzałożyciel grupy Grzegorz Sławiński zaprzestał współpracy z zespołem. Na początku 2009 roku do zespołu dołączył Dariusz Brzozowski, który zastąpił Sławińskiego. W odnowionym składzie grupa zarejestrowała czwarty album studyjny. Płyta zatytułowana HellWood ukazała się 14 kwietnia 2009 roku nakładem wytwórni muzycznej Mystic Production. Wydawnictwo było promowane teledyskami do utworów „Labirynt Fauna” i „Strasznik”, odpowiednio w reżyserii Dariusza Szermanowicza i Mateusza Winkla. Poza utworem „Labirynt Fauna”, który dotarł do 1. miejsca listy przebojów Antyradia, popularnością cieszyła się piosenka „Cztery wieki później”, która uplasowała się na 26. miejscu Listy przebojów Programu Trzeciego. 11 listopada 2009 roku zespół zagrał koncert akustyczny w Zakładzie Karnym w Nowogardzie. Kolejne koncerty odbyły się już w ramach trasy HellWood Tour obejmującej 30 miast w Polsce. thumb|left|240px|Dariusz „Daray” Brzozowski podczas koncertu na festiwalu Ursynalia 2013 W lutym 2010 roku album HellWood uzyskał nominację do nagrody polskiego przemysłu fonograficznego Fryderyka w kategorii: album roku heavy metal. Tego samego roku formacja rozpoczęła prace nad jubileuszowym albumem DVD z okazji dwudziestopięciolecia działalności. W międzyczasie zobowiązanego głównie występami w Dimmu Borgir Brzozowskiego zaczął zastępować Arkadiusz „Letki” Letkiewicz. Muzyk wpisał się także w skład sześcioosobowego już zespołu grając na kongach. 27 czerwca 2011 roku do sprzedaży trafiło wydawnictwo pt. XXV lat później ostatecznie wydane w formie 2 płyt DVD i 3 płyt CD. Na albumie znalazły się m.in. dwa koncerty zespołu, pierwszy z nich został zarejestrowany w warszawskim klubie Stodoła, z kolei drugi stanowił zapis występu we wrocławskiej Wytwórni Filmów Fabularnych. Ponadto na potrzeby wydawnictwa został zarejestrowany film dokumentalny uzupełniony o archiwalne nagrania z początkowego okresu działalności zespołu. Materiał był promowany podczas kolejnej, obejmującej dwadzieścia miast trasy koncertowej.

W 2012 roku XXV lat później uzyskało nominację do nagrody Fryderyka. Materiał został także wyróżniony w plebiscytach czasopism Teraz Rock i Magazyn Gitarzysta. Następnie Hunter odbył kolejną, liczącą siedemnaście występów trasę koncertową pod nazwą Armageddon Tour 2012. Natomiast latem muzycy wystąpili podczas festiwali Ursynalia oraz Sonisphere poprzedzając takie zespoły jak: Metallica, Machine Head, czy Gojira. 6 listopada 2012 roku nakładem Tune Project oraz Mystic Production (wytwórnia odpowiedzialna jedynie za dystrybucję), zespół wydał kolejny album pod tytułem Królestwo. Do współpracy przy produkcji płyty zaproszono ponownie Andrzeja Karpia. Pewna część materiału została zarejestrowana również w innych miejscach, jak np. MDK w Szczytnie. Na płycie znalazło się 11 utworów, spośród których do utworów „Trumian Show” i „PSI” nagrano teledyski. Promocji towarzyszyła trasa koncertowa „Królestwo Tour 2013” rozpoczęta 17 lutego 2013 w Szczytnie, a mająca swój finał 2 maja 2013 we Wrocławiu. 4 lipca 2013 roku album został wyróżniony przez Związek Producentów Audio-Video otrzymując status złotej płyty. Została ona wręczona zespołowi 3 sierpnia podczas występu na Przystanku Woodstock.

Hunter Fest