Przetoka perylimfatyczna lub przetoka przychłonkowa () – to połączenie pomiędzy płynami ucha wewnętrznego a uchem środkowym.
Przyczyny Przetoka perylimfatyczna występuje na skutek uszkodzenia ściany przyśrodkowej jamy bębenkowej na skutek procesów zapalnych, nowotworowych, urazów lub też uszkodzenia w przebiegu zabiegu chirurgicznego. Najczęściej związana jest z przerwaniem ciągłości okienka okrągłego lub owalnego. Spotyka się ją w następujących patologiach: przewlekłe perlakowe zapalenie ucha środkowego inne typy przewlekłego zapalenia ucha środkowego, które prowadzą do tworzenia ziarniny, która na skutek procesów destrukcyjnych powoduje zniszczenie ściany przyśrodkowej jamy bębenkowej nowotwory złośliwe ucha i kości skroniowej, które rozwijają się tam pierwotnie lub też naciekają kość skroniową z otoczenia urazy czaszki, szczególnie kości skroniowej, w których dochodzi do złamania kości skroniowej. Przetoki perylimfatyczne mogą powstawać także w urazach czaszki bez złamania jej struktur kostnych podczas operacji otochirurgicznych: stapedotomia lub stapedektomia, gdzie dochodzić może do niezamierzonego otwarcia przestrzeni błędnika błoniastego lub niedostatecznego uszczelnienia protezki w okienku owalnym; mastoidektomia - uszkodzenie kanału półkolistego poziomego; urazy ciśnieniowe (barotrauma), w których wzrost ciśnienia doprowadza do powstania przetoki wady rozwojowe: płytki strzemiączka, dysplazja Mondiniego
Objawy Objawy przetoki przychłonkowej związane są z nieprawidłową homeostazą struktur błędnika błoniastego i powodują zaburzenia ze strony narządu słuchu i równowagi. Ich nasilenie może być różne - od objawów dyskretnych do znacznych objawów powodujących duży dyskomfort u chorego. Do najczęściej spotykanych należą: napadowe zawroty głowy, zwłaszcza podczas ruchów głową szumy uszne uszkodzenie słuchu – niedosłuch o typie odbiorczym, który może być fluktuacyjny uczucie „pełności” w uchu możliwość występowania nawrotowego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych u dzieci z pogorszeniem słuchu w uchu przeciwległym dodatni objaw Henneberta – zawroty głowy połączone z oczopląsem na skutek zwiększenia ciśnienia w uchu środkowym - występuje w kile wrodzonej
Diagnostyka różnicowa i leczenie Diagnostyka przetoki perylimfatycznej jest trudna. Nie ma specyficznego badania diagnostycznego, które mogłoby stwierdzić obecność przetoki. Przetokę należy różnicować z chorobą Meniera. Leczenie polega na operacyjnym otwarciu ucha środkowego (tympanotomia zwiadowcza) i zamknięcia ubytku w ścianie jamy bębenkowej.
Bibliografia Audiologia kliniczna red. M. Śliwińska-Kowalska. wyd. Mediton, Łódź 2005.
Przypisy
Kategoria:Otologia