Lot międzygalaktyczny – lot statku kosmicznego w przestrzeni międzygalaktycznej, zwłaszcza z Galaktyki Drogi Mlecznej (z Ziemi) do innych galaktyk.
Możliwości techniczne Galaktykami sąsiadującymi z Drogą Mleczną są Wielki Obłok Magellana znajdujący się w odległości około 160 tys. lat świetlnych i Mały Obłok Magellana położony w odległości około 200 tys. lat świetlnych. Są to galaktyki karłowate. Najbliższą galaktyką podobną do naszej jest Galaktyka Andromedy odległa od Drogi Mlecznej o około 2,52 mln lat świetlnych.
Warunkiem niezbędnym do zrealizowania lotu międzygalaktycznego z Ziemi jest nadanie pojazdowi kosmicznemu czwartej prędkości kosmicznej (przy starcie z Ziemi jest to co najmniej 330 km/s) i skierowanie go na trajektorię ucieczkową z Drogi Mlecznej. W dotychczasowej historii eksploracji przestrzeni kosmicznej żaden pojazd kosmiczny wysłany z Ziemi nie osiągnął czwartej prędkości kosmicznej. Największą prędkość osiągnęła sonda słoneczna Parker Solar Probe. 21 listopada 2021 w czasie dziesiątego przejścia przez peryhelium osiągnęła prędkość 163 km/s (586 800 km/h)prędkość statku kosmicznego względem Słońca, a w kolejnych przejściach prędkość sondy jeszcze wzrośnie. Poprzednio przez wiele lat rekord należał do sondy Helios 2 wystrzelonej w 1976, która skorzystała z asysty grawitacyjnej Słońca, zbliżyła się do niego na około 43 mln km i uzyskała prędkość 70,2 km/s (252 720 km/h). Rekord został poprawiony przez sondę Juno wystrzeloną w 2011, która dzięki sile grawitacji Jowisza, uzyskała prędkość 74 km/s (266 400 km/h).
Lot międzygalaktyczny nawet do najbliższej galaktyki – Wielkiego Obłoku Magellana z prędkością rzędu kilku czy kilkunastu procent prędkości światła w próżni trwałby setki tysięcy albo miliony lat, natomiast do Galaktyki Andromedy – setki milionów lat. Nawet lot z prędkością zbliżoną do prędkości światła w próżni zająłby co najmniej tyle, ile wynosi odległość do obiektów docelowych. Okresy te są dłuższe niż istnienie gatunku człowieka rozumnego szacowanego na około 200 tys. lat. Z tego względu zagadnienie lotu międzygalaktycznego na obecnym etapie rozwoju techniki lotów kosmicznych pozostaje w sferze rozważań teoretycznych.
Loty międzygalaktyczne w twórczości fantastyczno-naukowej Tematyka lotów międzygalaktycznych jest szeroko wykorzystywana w twórczości fantastyczno-naukowej. Na potrzeby fikcyjnych lotów międzygalaktycznych wymyślono nawet pseudonaukowe teorie opisujące podróże z prędkościami tysiące razy większymi od prędkości światła w próżni, a nawet z prędkością nieskończoną.
Zgodnie z obecnie pojmowaną fizyką, nie istnieje prawo zabraniające deformacji przestrzeni z dowolną prędkością. Teoretycznie manipulacja jej strukturą jest możliwa dzięki wykorzystaniu materii egzotycznej, jednak obecnie z wyliczeń wynika, że do zagięcia przestrzeni pozwalającego na osiągnięcie przez pojazd prędkości światła w próżni potrzeba znacznie więcej energii, niż jest jej w naszym wszechświecie. Koncepcję tę wykorzystał serial Star Trek, nazywając taką technologię napędem Warp. Zasilany dzięki reakcji materii z antymaterią, zwęża on przestrzeń przed statkiem, jednocześnie rozszerzając ją za jego rufą, dzięki czemu statek może przemieszczać się szybciej od światła w próżni jednocześnie pozostając w miejscu (wokół niego utworzony zostaje bąbel czasoprzestrzenny), oraz omijając efekt dylatacji czasu. Zobacz również: Napęd Alcubierre’a.
Innym pomysłem, częściej spotykanym w twórczości SF, jest założenie istnienia dodatkowych wymiarów przestrzennych, które można wykorzystywać jako skrót w podróży. Jako przykład można posłużyć się serialem Babilon 5.
Pochodną tego pomysłu jest utworzenie sztucznej (tymczasowej) nadprzestrzeni (hyperspace), co wymaga stałego jej podtrzymywania przez statek. Można to zaobserwować np. w filmach z serii Gwiezdne wojny czy serialu Gwiezdne wrota.
W twórczości komediowej dokonano nawet sparodiowania innych filmów z gatunku science fiction, podróżując z prędkością niedorzeczną (ang. ridiculous speed) albo prędkością absurdalną (ang. ludicrous speed). Przykładem są filmy Kosmiczne jaja czy Autostopem przez Galaktykę.
Zobacz też lot międzygwiezdny prędkość warp prędkość nadświetlna
Uwagi
Przypisy
Bibliografia Kopernik, astronomia, astronautyka. Przewodnik encyklopedyczny. pod red. Włodzimierza Zonna, Warszawa, PWN, 1973. W kręgu astronautyki O. Wołczek, wyd. NK, Warszawa 1980 Atlas nieba O. Hlad, F. Hovorka, P. Polechová, J. Weiselová, PPWK, Warszawa 1991
Kategoria:Loty międzygwiezdne