mały|250px|Tempête devant Saint-Malo, 1860 mały|250px|Kuszenie św. Antoniego, 1869 Eugène-Louis-Gabriel Isabey (ur. 22 lipca 1803 w Paryżu, zm. 27 kwietnia 1886 w Lagny) – francuski malarz, akwalerysta i litograf, przedstawiciel romantyzmu.
Jego ojciec Jean-Baptiste Isabey (1767–1855) był zasłużonym portrecistą i miniaturzystą, nazywano go malarzem królów. Eugène chciał być początkowo marynarzem, jednak zajął się malarstwem ze względu na ojca. Malował sceny historyczne, pejzaże, a najchętniej marynarzy i rozbitków morskich. Początkowo inspirowali go Delacroix i Bonington. W swojej pracowni artystycznej pracował z takimi uczniami jak Eugène Boudin i Johan Barthold Jongkind, jego przyjacielem był Horace Vernet. Od 1824 przebywał w Honfleur z malarzem pejzażystą Xavierem Leprince. W 1826 zamieszkał w Saint-Siméon. W 1827 wystawiał w paryskim Salonie, w 1830 wziął udział we francuskiej wyprawie do Algieru jako oficjalny artysta. Jednak jego obrazy z tego okresu nie znalazły nabywców, dlatego zainteresował się malarstwem historycznym i odniósł znaczny sukces. Był malarzem Ludwika Filipa I. Pod koniec życia malował drastyczne sceny masakr, pojedynków i katastrof. Zmarł w Lagny w 1886.
Wybrane prace L’Embarquement de Ruyter William de Witt Tentation de St Antoine, 1869
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Francuscy malarze romantyzmu Kategoria:Litografowie Kategoria:Akwareliści Kategoria:Ludzie urodzeni w Paryżu Kategoria:Urodzeni w 1803 Kategoria:Zmarli w 1886