Edward Stanisław Długajczyk (ur. 1939) – polski historyk, specjalizujący się w politycznych i wojskowych dziejach Górnego Śląska w XX wieku.
Życiorys Ukończył filologię polską na Uniwersytecie Jagiellońskim, następnie na Uniwersytecie Śląskim uzyskał doktorat z historii w 1972 i habilitację w 1982. Pracownik Archiwum Państwowego w Katowicach, kierownik Zakładu Archiwistyki Instytutu Historii Uniwersytetu Śląskiego do 30 września 2009. Od tego momentu na emeryturze.
Z jego inicjatywy powstało czasopismo „Szkice Archiwalno-Historyczne”.
Publikacje Górny Śląsk po powstaniach i plebiscycie (1977) Sanacja śląska 1926-1939: zarys dziejów politycznych (1983) Ludzie z bieruńskiego ratusza: rzecz o burmistrzach i radzie miejskiej w latach 1919–1939 (1989) Bieruń Stary w dokumentach archiwalnych: materiały do planu zagospodarowania przestrzennego z lat 1946–1947 (1990) Oblicze polityczne i własnościowe prasy polskiej w województwie śląskim 1922–1939 (1990) Trudne lata nadziei: Bieruń Stary 1945–1950 (1990) Podział Górnego Śląska w 1922 roku (1992) Tajny front na granicy cieszyńskiej: wywiad i dywersja w latach 1919–1939 (1993) Grupy Z i N : polskie przygotowania dywersji wojskowej w Niemczech w latach 1921–1925 (1997) Wywiad polski na Górnym Śląsku 1919–1922 (2001) Polska konspiracja wojskowa na Śląsku Cieszyńskim w latach 1919–1920 (2005) Pechowcy: księga afer szpiegowskich na Górnym Śląsku w okresie międzywojennym (2013)
Przypisy
Bibliografia Noty o autorach, [w:] Archiwa i archiwalia górnośląskie, t. 1, Katowice 2008.
Kategoria:Polscy archiwiści Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Jagiellońskiego Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Śląskiego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Nauk Społecznych Uniwersytetu Śląskiego Kategoria:Urodzeni w 1939