Grób Isidora Rosenthala na Cmentarzu Centralnym w Erlangen|thumb|240px Isidor Rosenthal (ur. 16 lipca 1836 w Łabiszynie, zm. 2 stycznia 1915 w Erlangen) – niemiecki fizjolog.
Studiował medycynę na Uniwersytecie w Berlinie, m.in. u Emila du Bois-Reymonda. W 1859 roku otrzymał tytuł doktora nauk medycznych. Następnie był asystentem w Berliner Physiologische Institut, a od 1867 roku docentem. W 1872 roku otrzymał katedrę fizjologii na Uniwersytecie w Erlangen. Od 1881 redaktor naczelny Biologisches Zentralblatt.
Jego synem był Werner Rosenthal.
Wybrane prace Die Athembewegungen und Ihre Beziehungen zum Nervus Vagus. Berlin, 1862 Zur Kenntniss der Wärmeregulirung bei den Warmblütigen Thieren. Erlangen, 1872 Elektricitätslehre für Mediziner und Elektrotherapie. Erlangen 1862 Allgemeine Physiologie der Muskeln und Nerven. Lepzig, 1878 Bier und Branntwein in Ihren Beziehungen zur Volksgesundheitspflege. Berlin, 1881 Vorlesungen über Oeffentliche und Private Gesundheitspflege. Erlangen, 1887
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Humboldtów w Berlinie Kategoria:Ludzie urodzeni w Łabiszynie Kategoria:Niemieccy fizjolodzy Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu w Erlangen i Norymberdze Kategoria:Urodzeni w 1836 Kategoria:Zmarli w 1915