Chłoporobotnicy (również chłopi-robotnicy) – kategoria społeczno-zawodowa, mająca znamiona warstwy społecznej oznaczająca rolników łączących pracę we własnym gospodarstwie rolnym, zazwyczaj niewielkim, z pracą w zawodach pozarolniczych, głównie związanych z przemysłem.
Kategoria ta występowała głównie w Polsce Ludowej w okresie intensywnej industrializacji, i stanowiła przez dłuższy okres prawie 1/3 część społeczności wiejskiej. Według danych zawartych w Spisie Powszechnym z 6 grudnia 1960 r. osób będących głowami lub członkami rodzin, prowadzących indywidualne gospodarstwa rolne o obszarze 0,1 i więcej ha, a jednocześnie zatrudnionych poza tym gospodarstwem było 823 680, a zatrudnionych wyłącznie poza nim 1 058 260Maria Dziewicka, Chłopi-robotnicy. Wyniki badań ankietowych przeprowadzonych przez Instytut Ekonomiki Rolnej. Warszawa 1963, s. 27–28..
Liczbę chłoporobotników w 1970 r. szacowano na 1 200 000 osóbEncyklopedia Powszechna PWN, Warszawa 1973, t. 1, s. 451.. Według władzy ludowej chłoporobotnicy mieli stać się wiodąca warstwą naroduChłoporobotnik i boa grzechotnik.. Po 1989 wiele osób z tej warstwy stawało się bezrobotnymi.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Chłoporobotnik
Kategoria:Makrosocjologia Kategoria:Rolnictwo w PRL Kategoria:Historia chłopów w Polsce