Equisetum giganteum L. – gatunek skrzypu występujący w Ameryce Środkowej i Południowej na obszarze od południowego Meksyku i Wielkich Antyli po środkowe Chile i południową Argentynę. Brak go w Amazonii i wschodniej Brazylii.
Morfologia thumb|left|200px|Węzeł z pochwą liściową i odgałęzieniami thumb|left|200px|Kłos zarodnionośny Łodygi Zwykle do 2–4 m wysokości i 15–25 mm średnicy, rzadziej ale nie mniej niż 5 mm. Regularnie rozgałęzione w okółkach, odgałęzienia mają 8–10 żeberek. Łodygi dęte. Żeberka na głównej łodydze i odgałęzieniach gładkie lub szorstkie. Liście Zrośnięte w pochwę liściową barwy jasnobrązowej, zwykle z ząbkami trwałymi. Kłos zarodnionośny Siedzący lub krótkoszypułkowy na końcach łodygi.
Biologia i ekologia Geofit kłączowy. Rośnie w miejscach wilgotnych, często w miejscach otwartych, nad strumieniami, rzekami, rowami, w innych mokradłach. W górach sięga do wysokości 3500 m n.p.m.
Systematyka Jeden z siedmiu gatunków z podrodzaju Equisetum subg. Hippochaete (J. Milde) Baker. W obrębie tego podrodzaju jako gatunek najbliższy wskazywano Equisetum myriochaetum, od którego E. giganteum różni się brakiem ostrych ząbków żeberek. Niektórzy taksonomowie skłonni byli nawet uznawać E. myriochaetum za podgatunek E. giganteum. Niektóre analizy molekularne potwierdziły siostrzaną relację między tymi taksonami, w innych bliższym krewnym E. myriochaetum miałby być E. laevigatum i ta para tworzyć ma klad wspólnie z E. giganteum.
Equisetum giganteum tworzy mieszańca z E. myriochaetum – Equisetum × haukeanum.
Przypisy
Kategoria:Skrzypy Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza