Lotnictwo artyleryjskie (rozpoznania artyleryjskiego) – lotnictwo wojsk lądowych przeznaczone do wykonywania zadań dla artylerii.
Charakterystyka Jeden z rodzajów lotnictwa bojowego. Występuje w małych pododdziałach (najczęściej kluczach), wchodzących w skład związków taktycznych i związków operacyjnych wojsk lądowych. Wyposażone jest w lekkie samoloty i śmigłowce. Używane do rozpoznawania celów naziemnych znajdujących się poza zasięgiem widoczności artyleryjskich punktów obserwacyjnych oraz do korygowania ognia artylerii.
Jednostki lotnictwa artyleryjskiego Powyższa definicja pochodzi z lat 60 XX wieku i odnosi się do ówczesnego Wojska Polskiego w strukturach, którego występowały między innymi klucze brygad rakiet operacyjno-taktycznych: 1 klucz śmigłowców 32 Łużyckiej Brygady Artylerii w Orzyszu, 2 klucz śmigłowców 18 Brygady Artylerii w Bolesławcu, 3 klucz śmigłowców 2 Brygady Artylerii w Choszcznie
W czasie II wojny światowej lotnictwo artyleryjskie było zorganizowane w eskadry i pułki. Przykładem mogą być jednostki WP: 14 Samodzielny Pułk Lotnictwa Rozpoznania i Korygowania Ogniem Artylerii 663 Dywizjon Samolotów Artylerii
Zobacz też Lotnictwo bombowe Lotnictwo frontowe Lotnictwo korygująco-rozpoznawcze Lotnictwo morskie Lotnictwo myśliwskie Lotnictwo pokładowe
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Wojska lotnicze Kategoria:Wojska rakietowe i artyleria Kategoria:Rozpoznanie artyleryjskie