Jerzy Kazimierz Dobrodzicki (ur. 14 grudnia 1884 w Wadowicach, zm. 15 listopada 1934 w Warszawie) – generał brygady Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się 14 grudnia 1884 w Wadowicach, w rodzinie Ignacego i Izabeli Franz. Absolwent Gimnazjum im. Marcina Wadowity w WadowicachTablica umieszczona w I Liceum Ogólnokształcącym im. Marcina Wadowity w Wadowitach z listą najwybitniejszych absolwentów Liceum i Gimnazjum, wykonana przez Stowarzyszenie Absolwentów Liceum Ogólnokształcącego im. Marcina Wadowity w Wadowicach. Od 1905 oficer zawodowy austriackiej piechoty. Służbę rozpoczął w Bośni i Hercegowinie. Nauczył się wówczas serbskiego. Był aktywnym członkiem Związku Walki Czynnej. W latach 1908–1914 należał do Związku Strzeleckiego w Nowym Sączu, gdzie był instruktorem wyszkolenia wojskowego.

W czasie I wojny światowej walczył w stopniu kapitana na froncie rosyjskim, gdzie był dowódcą kompanii i baonu. W 1915 czynił starania o przeniesienie do I Brygady Legionów, w której służył jako brat Adam. Dopiero w grudniu 1916 otrzymał przydział do 6 pułku piechoty, w Zambrowie i Ostrowi Mazowieckiej jako instruktor. Po kryzysie przysięgowym powrócił w szeregi austriackiego pułku, z którym trafił na front włoski. W walczących oddziałach nad rzeką Piawą było wielu Polaków-legionistów, wśród których Dobrodzicki utworzył komórkę Polskiej Organizacji Wojskowej. Jako politycznie podejrzany został wycofany z frontu do Bochni, gdzie doczekał rozbrojenia Austriaków, sam czynnie w nim uczestnicząc.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego dekretem z 3 kwietnia 1919 z zatwierdzeniem posiadanego stopnia majora ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1918. Otrzymał przydział z dniem 1 listopada 1918 do 20 pułku piechoty. Generał Bolesław Roja, organizator Wojska Polskiego na terenie Galicji, mianował go majorem i polecił zorganizować w Bochni i okolicy późniejszy 2 pułk strzelców podhalańskich, którego dowódcą został Dobrodzicki. Na front wojny polsko-ukraińskiej wyruszył jako dowódca baonu 2 psp.

W wojnie polsko-bolszewickiej dowódca 5 pułku piechoty Legionów (2 IX 1919 – 12 VI 1920) i 1 Brygady Piechoty Legionów. Podczas bitwy pod Borodzianką (12 czerwca 1920) został ranny. Zabrany do szpitala, uniknął śmierci z rąk żołnierzy Budionnego. W latach 1921–1926 dowódca 1 pułku strzelców podhalańskich. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu pułkownika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 123. lokatą w korpusie oficerów piechoty.

W październiku 1926 został mianowany dowódcą piechoty dywizyjnej 18 Dywizji Piechoty w Łomży. W kwietniu 1928 został zwolniony ze stanowiska dowódcy piechoty dywizyjnej 18 DP i czasowo przeniesiony służbowo do dyspozycji II wiceministra spraw wojskowych. W lipcu tego roku został przeniesiony służbowo na stanowisko pomocnika dowódcy Okręgu Korpusu III w Grodnie do spraw uzupełnień. 1 stycznia 1929 roku Prezydent RP mianował go generałem brygady ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1929 roku i 2. lokatą w korpusie generałów. 24 grudnia 1929 został mianowany dowódcą Okręgu Korpusu II w Lublinie.

Zmarł 15 listopada 1934 w Warszawie. Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera A5-7-11).

Jerzy Dobrodzicki był żonaty z Zofią z Filipowiczów (1900–1970), z którą miał syna – Jerzego Andrzeja (ur. 28 listopada 1919, zm. 2001).

Awanse mały|240x240px|Jerzy Dobrodzicki (3. z prawej) wśród oficerów Legionów Polskich. thumb|Grób Jerzego Dobrodzickiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie podporucznik (1 maja 1908) porucznik (1 maja 1913) kapitan (1 września 1915) major (10 listopada 1918) podpułkownik (23 lutego 1920) pułkownik (1922, ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919) generał brygady (1 stycznia 1929)

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 1029 (16 lutego 1921)Dekret Wodza Naczelnego L. 2630 z 16 lutego 1921 r. Dziennik Personalny z 1921 r. Nr 8 poz. 239 Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (9 listopada 1931) „za zasługi na polu wyszkolenia, organizacji i administracji wojska”. Krzyż Niepodległości (9 listopada 1933) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Walecznych czterokrotnie Złoty Krzyż Zasługi (16 marca 1928)M.P. z 1928 r. nr 65, poz. 88 „za zasługi na polu wyszkolenia wojska”. Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Medal 10 Rocznicy Wojny Niepodległościowej (Łotwa)Dziennik Personalny MSWojsk. Nr 12 z 6 sierpnia1929 r.

Upamiętnienie Jego nazwisko zostało wymienione na tablicy pamiątkowej, umieszczonej w kościele św. Kazimierza w Nowym Sączu w 1988, honorującej dowódców 1 pułku strzelców podhalańskich.

11 listopada 2019 w Bochni nadano nazwę nowemu rondu znajdującemu się na terenie osiedla Niepodległości. Wniosek złożył dowódca 21 Batalionu Logistycznego im. gen. bryg. Jerzego Kazimierza Dobrodzickiego, a 29 sierpnia 2019 Rada miasta podjęła uchwałę Nr 11/99/19, aby rondo otrzymało imię generała brygady Jerzego Kazimierza Dobrodzickiego.

Zobacz też Generałowie II Rzeczypospolitej

Przypisy

Bibliografia

Aleksandra Anna Kozłowska, Generał brygady Jerzy Dobrodzicki (1884–1934) i jego rodzina, „Przegląd Nauk Historycznych”, 2012, R. XI, nr 2.

Linki zewnętrzne Zdjęcie Gen. bryg. Jerzy Dobrodzicki – dowódca Okręgu Korpusu Nr II w Lublinie, za biurkiem w gabinecie.

Kategoria:Członkowie Polskiej Organizacji Wojskowej Kategoria:Członkowie Związku Strzeleckiego (1910–1914) Kategoria:Członkowie Związku Walki Czynnej Kategoria:Dowódcy piechoty dywizyjnej 18 Dywizji Piechoty (II RP) Kategoria:Dowódcy 1 Pułku Strzelców Podhalańskich Kategoria:Dowódcy 2 Pułku Strzelców Podhalańskich Kategoria:Dowódcy 5 Pułku Piechoty Legionów Kategoria:Generałowie brygady II Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie urodzeni w Wadowicach Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (czterokrotnie) Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie piechoty II Rzeczypospolitej przeniesieni do korpusu generałów Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem 10 Rocznicy Wojny Niepodległościowej Kategoria:Polacy – oficerowie armii austro-węgierskiej Kategoria:Polacy – żołnierze Cesarskiej i Królewskiej Armii w I wojnie światowej Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1884 Kategoria:Zmarli w 1934 Kategoria:Patroni jednostek Wojska Polskiego