thumb|Grający w kottabos – przedstawienie na czerwonofigurowym kyliksie z ok. 510 p.n.e. Kottabos (stgr. ) – popularna w starożytnej Grecji towarzyska gra zręcznościowa z użyciem wina.
Grę pochodzenia sycylijskiego uprawiano głównie podczas biesiadnych spotkań i sympozjonów. Prędko na raz wypijano wino z czary (kyliksu), a resztkę na dnie szybkim ruchem wylewano rzutem na metalową miskę, wymieniając równocześnie imię ukochanej osoby. Z dźwięku naczynia wnioskowano o wzajemności uczuć, a jeśli trafiono celnie, stanowiło to dobrą przepowiednię. Szczyt zręczności w grze polegał na tym, by wykonując ten rzut nie uronić ani jednej kropli. Różne formy tej zabawy związanej ściśle z ucztowaniem, zależne były od pomysłowości jej organizatoraLidia Winniczuk: Ludzie, zwyczaje i obyczaje starożytnej Grecji i Rzymu. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1983, s. 415..
W innej odmianie gry biesiadnicy starali się trafić resztkami wina do czarki ustawionej na wysokim słupku albo specjalnej figurce (manes) tak, by ją strącić lub aby obciążona płynem uderzyła o stojącą poniżej figurkęOktawiusz Jurewicz, Lidia Winniczuk: Starożytni Grecy i Rzymianie w życiu prywatnym i państwowym. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1970, s. 149., która czasem wydawała dźwięk.
Hazardowa odmiana gry polegała na tym, że po wpłaceniu pewnej stawki uczestnicy starali się kolejno trafić resztkami wina do czarek unoszących się na wodzie w misie. Wygrywał ten, komu udało się zatopić najwięcej czarekMała encyklopedia kultury antycznej A–Z , dz. cyt., s. 387., otrzymując wyznaczoną z góry nagrodę konkursu, tzw. kottabion.
Przypisy
Bibliografia
Mała encyklopedia kultury antycznej A–Z (pod red. Zdzisława Piszczka). Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1988, s. 387,
Kategoria:Starożytna Grecja Kategoria:Gry zręcznościowe