– japońska seria opowiadań napisana przez Masaki Okayu i ilustrowana przez Torishimo. Na jej podstawie powstała manga oraz serial anime.
Powieści były najpierw publikowane w magazynie Dengeki hp wydawanym przez MediaWorks. Później powstała wersja manga, napisana i zilustrowana przez Mitsunę Ouse, publikowana w Dengeki Comic Gao!. W końcu powstała wersja anime, która była emitowana w Japonii od marca do września 2005 roku. Druga seria anime była emitowana od sierpnia do listopada 2007 roku. Pod koniec 2005 roku w Japonii ukazała się gra na PlayStation 2 zatytułowana Game ni Natta yo! Dokuro-chan: Kenkō Shindan Daisakusen.
Fabuła Bokusatsu tenshi Dokuro-chan opowiada historię gimnazjalisty Sakury Kusakabe, który jako dwudziestoletni student, stworzy urządzenie zatrzymujące rozwój kobiet na wieku dwunastu lat. Niebiańska organizacja Rurutie wysyła na ziemię anioła Dokuro, aby zabiła Sakurę. Dziewczyna nie chce go zabijać, więc robi wszystko aby chłopak się nie uczył tylko poświęcał czas na zabawie z nią, chociaż sama wciąż w widowiskowy sposób go zabija. Następnie ożywia zaklęciem "Pipiru piru piru pipiru pi".
Bohaterowie Dokuro Mitsukai – uroczy anioł o zielonych oczach i fioletowych włosach (w drugiej serii niebieskich). Mieszka w domu Sakury. Jest wybuchowa i niecierpliwa, uwielbia się bawić oraz często ma głupie pomysły. Uwielbia straszyć Sakurę oraz zabijać go swoją maczugą Excalibolgiem, a następnie ożywiać go. Potrafi zmieniać ludzi w zwierzęta. Jest bardzo śmiała, zakochana w Sakurze. Ma siostrę Zakuro. Dokuro cierpi na chorobę lokomocyjną. Jest twórczynią a zarazem jedyną członkinią Klubu Klejonego Drewna. Sakura Kusakabe – gimnazjalista i przyjaciel Dokuro. Nie cierpi być przez nią zabijany maczugą. Anielica początkowo bardzo go denerwowała, lecz gdy została zabrana do przyszłości bardzo mu jej brakowało. Jest zakochany w Shizuki Minakami. Ma szkolne problemy, gdyż uczniowie wyzywają go od pedofila. Jest klasowym kozłem ofiarnym. Sabato Mihashigo – jest kolejną anielicą zesłaną na Ziemię. To ona uświadomiła Sakurę o tym co wydarzy się w przyszłości. Sabato jest dość płaczliwa i nerwowa chociaż pomogła Sakurze w ucieczce przed Zakuro. Mihashingo-chan używa do walki elektrycznej pałki. Zansu – jest aniołem i przyjacielem Dokuro-chan, choć przypomina trochę zwierzę z różowym irokezem. Pomaga swojej niebiańskiej przyjaciółce w ochronie Sakury. Pomógł też chłopcu zdobyć lekarstwo na alergię wystawiając sztukę. Zakuro Mitsukai – siostra Dokuro-chan. Ma dziewięć lat choć jest rozwinięta jak dwudziestolatka i to Dokuro wygląda przy niej na dużo młodszą. Jej bronią jest mokry ręcznik Eckilsax. W pierwszej serii ścigała Dokuro-chan, w drugiej natomiast zamieszkała wraz z siostrą u Sakury. Jest nieśmiała. Posiada wyjątkowe moce jak np. wzrok dzięki któremu, może prześwietlić ścianę. Shizuki Minakami – sympatia Sakury. Ma długie brązowe włosy spięte w dwa kucyki. Często służy dobrą radą. Jest inteligentna i darzy ogromnym zaufaniem Sakurę. Shizuki wcielała się w rolę swatki.
Media
Powieści Dokuro-chan powstała jako seria powieści light novel autorstwa Masaki Okayu z ilustracjami Torishimo, która po raz pierwszy ukazała się w japońskim magazynie manga Dengeki hp wydawanym przez MediaWorks. Seria składa się z dziesięciu powieści light novel.
Manga Wersja manga Dokuro-chan napisana przez Mitsunę Sakuse i zilustrowana przez Mitsunę Ouse została po raz pierwszy opublikowana w magazynie Dengeki Comic Gao! wydawanym przez MediaWorks.
Anime Pierwszy sezon anime Dokuro-chan miał swoją premierę w Japonii 12 marca 2005 roku i składał się z ośmiu odcinków. Każdy z ośmiu odcinków trwa mniej niż 15 minut, ale były one emitowane parami, co dawało w sumie cztery części, z których każda trwała 25 minut, łącznie z piosenkami otwierającymi i kończącymi. Drugi sezon anime Dokuro-chan miał swoją premierę 11 sierpnia 2007 r., a zestaw DVD trafił do sprzedaży 24 sierpnia 2007 r. Drugi sezon składał się z czterech odcinków i został wydany w dwóch częściach, z których każda zawierała po dwa odcinki. W emisjach telewizyjnych niektóre z bardziej brutalnych lub budzących wątpliwości scen zostały zastąpione obrazem plaży i jednym z uczniów, którzy zostali przemienieni w zwierzęta, pozostawiając tylko dźwięk. W drugim sezonie wprowadzono nowe zmiany, takie jak zmiana koloru włosów Dokuro na niebieski, wprowadzenie się Zakuro do nich obojga, jedyne pojawienie się matki Sabato oraz animacja nieco różniąca się od pierwszej serii.
W obu sezonach anime wykorzystano dwa utwory muzyczne: jeden motyw przewodni na początku i jeden na końcu. Motywem przewodnim pierwszego sezonu jest „Bokusatsu Tenshi Dokuro-chan”, a motywem końcowym „Survive”. Oba utwory śpiewa Saeko Chiba. Motywem przewodnim drugiego sezonu jest „Bokusatsu Tenshi Dokuro-chan (2007)”, a motywem końcowym „Bokusatsu Ondo de Dokuro-chan”, również w wykonaniu Saeko Chiba.
10 czerwca 2008 roku firma Media Blasters nabyła licencję zarówno na Bokusatsu Tenshi Dokuro-chan, jak i Bokusatsu Tenshi Dokuro-chan 2. Seria została zatytułowana Bludgeoning Angel Dokuro-chan, co jest tłumaczeniem „Bokusatsu Tenshi” z tytułu jako „Bludgeoning Angel”. Dokuro-chan została wydana 30 września 2008 r. z angielskimi napisami, a 18 czerwca 2010 r. ukazała się dwujęzyczna wersja z angielskim dubbingiem „Smashing Special Edition”. Discotek Media ponownie nabyło licencję na serial w 2019 r. i zostanie on wydany na płytach Blu-ray 28 stycznia 2020 r.
Gra Wideo Pod koniec 2005 roku w Japonii ukazała się gra wideo oparta na serii zatytułowana It's a Game Now! Dokuro-chan: Great Health Diagnosis Strategy (ゲームになったよ! ドクロちゃん〜健康診断大作戦〜, Game ni Natta yo! Dokuro-chan: Kenkō Shindan Daisakusen). Gra otrzymała ocenę 18+ od CERO ze względu na bardzo niepokojącą przemoc i nagość. Gra została ponownie oceniona jako „D” (17+) na ich stronie internetowej, ponieważ została wydana, gdy ocena „D” nie była jeszcze stosowana. W grze Sakura spotyka nowego anioła o imieniu Benomu. Gra ma formę powieści wizualnej, w której gracz musi wybierać, które opinie przyjąć. Gra zawiera system sympatii, w którym główny bohater Sakura musi spędzać czas z jedną z sześciu dziewcząt, aby zmaksymalizować ich wskaźnik sympatii i uzyskać dobre zakończenie dla tej postaci. Mimo że gra zawiera głosy, postacie drugoplanowe pozostają bezgłośne, co powoduje, że podczas milczenia postaci widoczny jest tylko tekst wyświetlany na ekranie. Jednym z przykładów jest „Zansu”. Głosami wyposażone są tylko następujące postacie: Sakura, Zakuro, Dokuro, Benomu, Sabato i Shizuki.
Niezwykle brutalne sceny są cenzurowane poprzez pokazanie białego ekranu pokrytego plamami krwi. Jednak grafika komputerowa jest całkowicie nowa, a gra zawiera ponad 90 obrazów. W grze znajduje się pięć minigier. Po ukończeniu gier gracz otrzymuje grafikę komputerową wybranej przez siebie postaci. Następnie otwiera się tryb wyzwań w sekcji minigier, w którym gracz musi zdobyć 100 punktów w tych pięciu grach, aby odblokować ostatni rozdział, w którym Sakura śni, że wszystkie dziewczyny kończą dwanaście lat; rozdział ten zawiera pozostałe grafiki komputerowe postaci.
Dokuro pojawia się również jako grywalna postać w grze Dengeki Gakuen RPG: Cross of Venus na konsolę Nintendo DS oraz jako kostium dla głównego bohatera w grze Z.H.P. Unlosing Ranger VS Darkdeath Evilman firmy Nippon Ichi Software na konsolę PlayStation Portable. Dokuro pojawia się również jako pomocnik w francuskiej grze walki Dengeki Bunko: Fighting Climax.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Bokusatsu tenshi Dokuro-chan w AniDB Bokusatsu tenshi Dokuro-chan Second w AniDB
Kategoria:Mangi wydane w Dengeki Maoh Kategoria:Mangi wydawnictwa ASCII Media Works Kategoria:Mangi z 2004 roku Kategoria:Shōnen