Jerzy Roman Czesław Gerżabek (ur. 22 kwietnia 1903 w Schodnicy, zm. 7 września 1939) – polski poeta, satyryk, oficer rezerwy Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 22 kwietnia 1903 w Schodnicy, w ówczesnym powiecie drohobyckim Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Władysława i Kazimiery z Wierzbickich..
Był uczniem Zakładu Naukowo-Wychowawczego Ojców Jezuitów w Chyrowie. W 1920 jako ochotnik walczył na wojnie z bolszewikami w szeregach 205 pułku artylerii polowej. 3 czerwca 1921 ukończył naukę w klasie VIII zakładu w Chyrowie i zdał maturę.
16 października 1926 przeprowadził się ze Lwowa do Poznania, gdzie studiował. Uzyskał absolutorium na Wydziale Filozofii. Był związany z redakcją prawicowego Kuriera PoznańskiegoUrbanowski B., Pierwsza salwa z diamentów, Gazeta Polska, 03-09-2008, od 1937 był kierownikiem Wydziału Prasowego Rozgłośni Poznańskiej Polskiego Radia. Mieszkał w Poznaniu przy ul. Fredry 12. Autor tekstów piosenek (m.in. „Wystarczy jedno słowo” z repertuaru Hanki Ordonówny) i audycji radiowych. Był także sekretarzem generalnym Polskiego Związku Bokserskiego.
Na stopień podporucznika rezerwy został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1932 w korpusie oficerów piechoty. W 1934, jako oficer rezerwy piechoty pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Poznań Miasto. Posiadał przydział do 2 pułku pancernego w Żurawicy.
W kampanii wrześniowej 1939 walczył jako dowódca II plutonu szwadronu samochodów pancernych 71 dywizjonu pancernego. 2 września brał udział w wypadzie Wielkopolskiej Brygady Kawalerii na terytorium Niemiec, gdzie we wsi Załęcze jego pluton zniszczył kilka pojazdów niemieckich. 7 września dowodzony przez niego pluton otrzymał rozkaz rozpoznania drogi Poddębice–Gostków–Łęczyca. Koło Jankowa jego samochód został trafiony i spalony, a on sam miał polec. Według A. Kunerta i Z. Walkowskiego zmarł w szpitalu wojskowym i pochowany został w Ostrzeszowie.
23 lutego 1928 w Poznaniu ożenił się z Zofią Małachowską (ur. 18 kwietnia 1905 w Krakowie), artystką malarką, z którą miał córkę Anną Barbarę Wandę (ur. 16 marca 1928).
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari pośmiertnie Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921
Przypisy
Bibliografia
Bohdan Urbankowski "Pierwsza salwa z brylantów", Gazeta Polska, nr 36 (709) 2008 r. 03-09-2008
Kategoria:Chyrowiacy Kategoria:Ludzie związani z Poznaniem Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (władze RP na uchodźstwie) Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Podporucznicy broni pancernych II Rzeczypospolitej Kategoria:Polegli w kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Polscy działacze bokserscy Kategoria:Polscy poeci Kategoria:Polscy satyrycy Kategoria:Polscy tekściarze Kategoria:Uczestnicy bitwy nad Bzurą (1939) Kategoria:Urodzeni w 1903 Kategoria:Zmarli w 1939 Kategoria:Żołnierze formacji ochotniczych w wojnie polsko-bolszewickiej