Władimir Pietrowicz Draczow (ros.: Владимир Петрович Драчёв; biał. Уладзімір Пятровіч Драчоў, Uładzimir Piatrowicz Draczou; ur. 7 marca 1966 w Pietrozawodsku) – biathlonista rosyjski, reprezentujący też ZSRR, a od 2002 roku Białoruś. Dwukrotny medalista olimpijski, wielokrotny medalista mistrzostw świata oraz zdobywca Pucharu Świata.

Kariera W Pucharze Świata zadebiutował 11 marca 1988 roku w Oslo, zajmując dwunaste miejsce w biegu indywidualnym. Tym samym już w swoim debiucie zdobył pierwsze punkty. Na podium zawodów tego cyklu po raz pierwszy stanął 15 marca 1988 roku w Keuruu, kończąc sprint na drugiej pozycji. W zawodach tych rozdzielił Eirika Kvalfossa z Norwegii i Fritza Fischera z RFN. W kolejnych startach jeszcze 31 razy stawał na podium, odnosząc przy tym 15 zwycięstw. Czterokrotnie triumfował w biegu indywidualnym: 8 grudnia 1994 roku w Bad Gastein, 18 stycznia 1996 roku w Osrblie, 12 marca 1998 roku w Hochfilzen i 23 stycznia 2003 roku w Anterselvie, osiem razy zwyciężał w sprincie: 20 stycznia 1996 roku w Osrblie, 9 lutego 1996 roku w Ruhpolding, 9 marca 1996 roku w Pokljuce, 16 marca 1996 roku w Hochfilzen, 7 marca 1998 roku w Pokljuce, 14 marca 1998 roku w Hochfilzen, 8 stycznia 1999 roku w Oberhofie i 15 lutego 2003 roku w Oslo, dwukrotnie wygrywał bieg pościgowy: 8 marca 1998 roku w Pokljuce i 23 lutego 2003 roku w Östersund, a 19 grudnia 1999 roku w Pokljuce był najlepszy w biegu masowym. Ostatnie podium w zawodach tego cyklu wywalczył 13 marca 2004 roku w Oslo, zajmując trzecie miejsce w biegu masowym. Najlepsze wyniki osiągał w sezonie 1995/1996, kiedy zwyciężył w klasyfikacji generalnej oraz klasyfikacjach biegu indywidualnego i sprintu. Ponadto w sezonie 2002/2003 był drugi w klasyfikacji generalnej, przegrywając tylko z Norwegiem Ole Einarem Bjørndalenem. W tym samym sezonie był drugi w klasyfikacji biegu masowego i trzeci w klasyfikacji sprintu.

W 1994 roku wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Lillehammer, gdzie wspólnie z Walerijem Kirijenko, Siergiejem Tarasowem i Siergiejem Czepikowem zdobył dla Rosji srebrny medal w sztafecie. Był tam też czwarty w sprincie, przegrywając walkę o podium z Tarasowem o 1,5 sekundy. Na rozgrywanych cztery lata później igrzyskach w Nagano razem z Pawłem Muslimowem, Siergiejem Tarasowem i Wiktorem Majgurowem był trzeci w sztafecie. W startach indywidualnych zajął 12. miejsce w sprincie i 35. miejsce w biegu indywidualnym. Ponadto, już w barwach Białorusi, wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Turynie w 2006 roku, zajmując 43. miejsce w biegu indywidualnym i 61. miejsce w sprincie.

Bieg drużynowy nie znalazł się w programie ZIO 1994, dlatego w tym samym roku zorganizowano mistrzostwa świata w Canmore, gdzie rozegrano tylko tę konkurencję. Tam reprezentacja Rosji w składzie: Władimir Draczow, Aleksiej Kobielew, Walerij Kirijenko i Siergiej Tarasow zdobyła srebrny medal. Wynik ten Rosjanie powtórzyli podczas mistrzostw świata w Ruhpolding dwa lata później, zdobywając też złoty medal w sztafecie (Majgurow, Draczow, Tarasow i Kobielew). Na tej samej imprezie Draczow zwyciężył w sprincie, wyprzedzając Majgurowa i Włocha René Cattarinussiego. Ponadto był też drugi w biegu indywidualnym, plasując się za Tarasowem a przed Białorusinem Wadimem Saszurinem.

Kolejne medale zdobył na mistrzostwach świata w Pokljuce/Hochfilzen w 1998 roku. Najpierw zwyciężył w biegu pościgowym, wyprzedzając Ole Einara Bjørndalena i Francuza Raphaëla Poirée. Następnie razem z kolegami z reprezentacji był trzeci w sztafecie. Na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata w Kontiolahti/Oslo także dwukrotnie stawał na podium. W biegu masowym był drugi, ulegając tylko Niemcowi Svenowi Fischerowi. Srebro zdobył też w sztafecie, startując razem z Majgurowem, Siergiejem Rożkowem i Pawłem Rostowcewem. W konkurencji tej zdobył też dla Rosji złoty medal podczas mistrzostw świata w Oslo/Lahti w 2000 roku, wspólnie z Majgurowem, Rożkowem i Rostowcewem.

Jedyny medal dla Białorusi zdobył na mistrzostwach świata w Chanty-Mansyjsku w 2003 roku, gdzie wspólnie z Ołeksijem Ajdarowem, Rustamem Waliullinem i Olegiem Ryżenkowem był trzeci w sztafecie. Na tej samej imprezie był też piąty w sprincie i szósty w biegu pościgowym.

Zdobył również osiem medali mistrzostw Europy w tym złote w sztafecie i sprincie na mistrzostwach Europy w Ridnaun w 1996 roku oraz w sztafecie podczas mistrzostw Europy w Langdorfie w 2006 roku.

Osiągnięcia Igrzyska olimpijskie

Mistrzostwa świata

Puchar Świata Miejsca w klasyfikacji generalnej Sezon Miejsce 1987/1988 21. 1988/1989 63. 1991/1992 - 1993/1994 10. 1994/1995 9. 1995/1996 1. 1996/1997 25. 1997/1998 6. 1998/1999 12. 1999/2000 12. 2000/2001 80. 2001/2002 - 2002/2003 2. 2003/2004 10. 2004/2005 71. 2005/2006 30.

Miejsca na podium chronologicznie

Bibliografia

Kategoria:Białoruscy biathloniści Kategoria:Białoruscy olimpijczycy (Turyn 2006) Kategoria:Biathloniści i biathlonistki na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1994 Kategoria:Biathloniści i biathlonistki na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1998 Kategoria:Biathloniści i biathlonistki na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2006 Kategoria:Medaliści Zimowych Igrzysk Olimpijskich 1994 Kategoria:Medaliści Zimowych Igrzysk Olimpijskich 1998 Kategoria:Medaliści zimowych igrzysk olimpijskich w biathlonie Kategoria:Odznaczeni Medalem Orderu „Za zasługi dla Ojczyzny” Kategoria:Radzieccy biathloniści Kategoria:Rosyjscy biathloniści Kategoria:Rosyjscy medaliści olimpijscy Kategoria:Rosyjscy olimpijczycy (Lillehammer 1994) Kategoria:Rosyjscy olimpijczycy (Nagano 1998) Kategoria:Rosyjscy trenerzy narciarscy Kategoria:Urodzeni w 1966