thumb|300x300px|Herb BogoriaBogoriowie herbu Bogoria – ród rycerski, osiadły głównie w Małopolsce od XII w., największe znaczenie osiągnął w XIV w. Rodową siedzibą Bogoriów były Skotniki w Ziemi Sandomierskiej. Możny ród, którego członkowie piastowali ważne stanowiska w Małopolsce.
Przedstawiciele rodu Mikołaj Bogoria Skotnicki (1150–1238) - komes, fundator klasztoru cystersów w Koprzywnicy w 1185 roku. Piotr Bogoria Skotnicki (zm. ok. 1287) - prawnuk Mikołaja Bogorii Skotnickiego (1150–1238), kasztelan wiślicki, kasztelan krakowski, wojewoda krakowski, wojewoda sandomierski do 1280. Wojciech Bogoria Skotnicki (1274–1316) - syn Piotra Bogorii, wojewoda sandomierski (1306-1316), właściciel Nowego Żmigrodu. Jarosław z Bogorii i Skotnik (1280–1376) – syn Piotra Bogorii, arcybiskup gnieźnieński. Mikołaj Bogoria (zm. 1338) – syn Piotra Bogorii, wojewoda krakowski, doradca Władysława Łokietka. Mikołaj z Bogorii (zm. 1388) – wnuk Mikołaja Bogorii (zm. 1338), kasztelan wiślicki, zawichoski, marszałek wielki koronny.
Bibliografia Nowa Encyklopedia PWN. T. 1: A-C. Warszawa 1995, s. 503.
Kategoria:Bogoriowie Kategoria:Polskie rody rycerskie