thumb|240px|Nikołaj Kibalczicz Nikołaj Iwanowicz Kibalczicz (ur. w Koropie, zm. w Petersburgu) – rewolucjonista rosyjski, członek Narodnej Woli.
Życiorys Urodził się w rodzinie popa prawosławnego. Ukończył szkołę inżynieryjną w Sankt Petersburgu, interesował się fizyką i chemią. Równocześnie już w młodym wieku zaczął angażować się w tajne ruchy antycarskie, w 1875 został aresztowany za dystrybuowanie nielegalnej literatury wśród chłopów i spędził trzy lata w więzieniu. Następnie wstąpił do Narodnej Woli, popierając od początku stosowanie terroru indywidualnego jako metody walki politycznej.
W 1881 roku opracował koncepcję pojazdu kosmicznego, ale nie rozwijał projektu.
Jako osoba z wykształceniem technicznym został jednym z głównych techników organizacji, przygotowując bomby, które były następnie wykorzystywane w zamachach. Współuczestniczył w przygotowaniach do nieudanego zamachu na Aleksandra II na linii kolejowej koło Odessy i przygotował cztery bomby, jakie wykorzystano w udanym ataku na cesarza nad Kanałem Gribojedowa . Kibalczicz został aresztowany w dwa tygodnie po zamachu. Cały czas pracował nad technicznymi projektami rakiet nowej generacji. Został skazany na karę śmierci przez powieszenie; przyznał się całkowicie do swojego udziału w działaniach Narodnej Woli, prosił jedynie o odłożenie egzekucji, by mógł zakończyć pracę nad projektem. Prośba ta została odrzucona. Kibalczicz został stracony razem z innymi organizatorami zamachu na Placu Siemionowskim .
Był dalekim krewnym rosyjskiego działacza lewicowego Victora Serge’a.
Bibliografia
L.Baumgarten, Marzyciele i carobójcy, Warszawa 1960 E.Radziński, Aleksander II. Ostatni wielki car, Magnum, Warszawa 2005, . L.Bazylow, Działalność narodnictwa rosyjskiego w latach 1878-1881, Warszawa 1960 Nikolai Rynin Interplanetary Flight and Communication Vol.2 No.4 pp36. Washington, D.C.: NASA and NSF, 1971
Kategoria:Urodzeni w 1853 Kategoria:Zmarli w 1881 Kategoria:Rosyjscy zamachowcy Kategoria:Straceni przez powieszenie Kategoria:Narodnicy