Feliks Rafał Halpern (ur. 28 grudnia 1866 w Łodzi, zm. 3 lutego 1942 tamże) – polski muzyk, pianista i pedagog żydowskiego pochodzenia.
Życiorys Urodził się jako syn Adolfa (Abegdola). Udzielał lekcji gry fortepianowej, był nauczycielem w szkole muzycznej Tadeusza i Ignacego Hanickich. Prowadził dział muzyczny w Nowym Kurierze Łódzkim, współpracował jako felietonista i sprawozdawca muzyczny z Tygodnikiem Łódzkim Ilustrowanym, Godziną Polski, Głosem Polskim, Głosem Porannym i Prawdą.
Skomponował utwory salonowe na fortepian, Illusion i Jaśminy, pieśń liryczną W lipowe kwiaty, A gdy na wojenkę szli ojczyźnie służyć. Opublikował książkę Muzycy w anegdocie i humor muzyczny. Wchodził w skład Łódzkiego Towarzystwa Muzycznego. Lekcji gry na fortepianie udzielał w swoim mieszkaniu przy ulicy Henryka Sienkiewicza 20. Później zmienił adres na al. Tadeusza Kościuszki 53. W łódzkim getcie mieszkał przy ulicy Bolesława Limanowskiego 28. Zmarł na tyfus plamisty i został pochowany na nowym cmentarzu żydowskim przy ulicy Brackiej.
Linki zewnętrzne w serwisie turystyka.lodz.pl Twórczość Feliksa Halperna w serwisie Polona.pl
Kategoria:Mieszkańcy getta łódzkiego Kategoria:Polscy nauczyciele domowi Kategoria:Polscy pianiści klasyczni Kategoria:Polscy Żydzi zamordowani podczas Zagłady Kategoria:Pochowani na nowym cmentarzu żydowskim w Łodzi Kategoria:Urodzeni w 1866 Kategoria:Zmarli w 1942 Kategoria:Zmarli na tyfus plamisty Kategoria:Ludzie urodzeni w Łodzi