mały|Metropolita Hilarion (trzeci z prawej) w Senacie RP (2012) Hilarion, imię świeckie Grigorij Walerijewicz Alfiejew, (ur. 24 lipca 1966 w Moskwie) – rosyjski biskup prawosławny, w latach 2009–2022 przewodniczący Wydziału Zewnętrznych Stosunków Cerkiewnych Patriarchatu Moskiewskiego, w latach 2022–2024 metropolita budapeszteński i węgierski.
Życiorys W 1984 ukończył średnią szkołę muzyczną im. Gniesinych w Moskwie w klasie kompozycji oraz w klasie skrzypiec. Od 1984 do 1986 odbywał zasadniczą służbę wojskową. Po jej zakończeniu wstąpił jako posłusznik do monasteru Świętego Ducha w Wilnie, gdzie 19 czerwca 1987 złożył przed jego namiestnikiem, archimandrytą NikitąМитрополит Волоколамский Иларион и архиепископ Виленский и Литовский Иннокентий совершили в Вильнюсе Божественную литургию wieczyste śluby zakonne z imieniem Hilarion. 21 czerwca tego samego roku przyjął święcenia na hierodiakona z rąk arcybiskupa wileńskiego i litewskiego Wiktoryna, zaś 19 sierpnia tego samego roku – na hieromnicha.
Od 1988 do 1990 był proboszczem parafii św. Mikołaja w Telszach oraz parafii Smoleńskiej Ikony Matki Bożej w Kołajnach. Rok później w trybie zaocznym ukończył moskiewskie seminarium duchowne. W 1990 został proboszczem parafii Zwiastowania w Kownie. Rok później uzyskał w Moskiewskiej Akademii Duchownej tytuł kandydata nauk teologicznych. Przez dwa lata wykładał w moskiewskim seminarium i Akademii język grecki, teologię dogmatyczną, homiletykę oraz Nowy Testament. W latach 1992–1993 był również wykładowcą patrologii na Rosyjskim Prawosławnym Uniwersytecie św. Jana Teologa oraz Nowego Testamentu w Instytucie Teologicznym św. Tichona.
W latach 1993–1995 kontynuował studia na uniwersytecie w Oxfordzie, gdzie obronił pracę doktorską z filozofii. Po powrocie do Rosji do 1997 wykładał patrologię w seminariach w Smoleńsku i Kałudze, zaś od 1996 służył dodatkowo w cerkwi św. Katarzyny w Moskwie. W 1999 otrzymał tytuł doktora nauk teologicznych w Instytucie św. Sergiusza w Paryżu.
14 stycznia 2002 w soborze Chrystusa Zbawiciela w Moskwie miała miejsce jego chirotonia na biskupa kerczeńskiego, wikariusza eparchii suroskiej. Jeszcze w tym samym roku, 17 lipca, przeniesiono go na stanowisko przedstawiciela Patriarchatu Moskiewskiego przy europejskich organizacjach międzynarodowych, nadając mu równocześnie tytuł biskupa podolskiego, wikariusza eparchii moskiewskiej. Od 7 maja 2003 był biskupem wiedeńskim i austriackim oraz locum tenens eparchii budapeszteńskiej i węgierskiej.
31 marca 2009 został przewodniczącym Wydziału Zewnętrznych Stosunków Cerkiewnych, otrzymując tytuł biskupa wołokołamskiego, wikariusza eparchii moskiewskiej. 20 kwietnia 2009 otrzymał godność arcybiskupa, zaś 1 lutego 2010 – metropolity. Był ponadto proboszczem parafii przy cerkwi Ikony Matki Bożej „Wszystkich Strapionych Radość” w Moskwie«Всех скорбящих Радость» иконы Божией Матери (Спаса Преображения) на Большой Ордынке храм.
We wrześniu 2022 r. uzyskał obywatelstwo węgierskie.
W 2022 r. Święty Synod Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego odwołał go ze sprawowanego stanowiska przewodniczącego Wydziału Zewnętrznych Stosunków Cerkiewnych i pozbawił stałego miejsca w Synodzie. Metropolita Hilarion został ordynariuszem eparchii budapeszteńskiej i węgierskiej.
W lipcu 2024 r. były hipodiakon metropolity Hilariona oskarżył go o molestowanie seksualne i zastraszanie. Przedstawił również zdjęcia i nagrania świadczące o wystawnym trybie życia Hilariona, w tym o posiadaniu luksusowej rezydencji pod Budapesztem i innych nieruchomości w Europie. Hilarion w rozmowie z dziennikarzem Nowej Gazety zaprzeczył wszystkim oskarżeniom. Kilka tygodni po publikacji Nowej Gazety dotyczącej metropolity Hilariona Święty Synod Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego czasowo odsunął go od zarządzania eparchią i powołał komisję do zbadania sytuacji w eparchii budapeszteńskiej i węgierskiej. W grudniu 2024 r. Święty Synod przeniósł Hilariona w stan spoczynku i skierował na stałe miejsce pobytu i służby duszpasterskiej w parafii Świętych Piotra i Pawła w Karlowych Warach.
Prace Misterium wiary. Wprowadzenie do prawosławnej teologii dogmatycznej. St Symeon the New Theologian and Orthodox Tradition (Oxford, 2000). The Spiritual World of Isaac the Syrian (Kalamazoo, Michigan, 2000). The Mystery of Faith. Introduction to the Teaching and Spirituality of the Orthodox Church (London, 2002). Orthodox Witness Today (Geneva, 2006). Le mystère de la foi. Introduction à la théologie dogma¬tique orthodoxe (Paris, 2001). L’univers spirituel d’Isaac le Syrien (Bellefontaine, 2001). Le mystère sacré de l’Eglise. Introduction à l’histoire et à la problématique des débats onomatodoxes (Fribourg, 2007). Le Nom grand et glorieux. La vénération du Nom de Dieu et la prière de Jésus dans la tradition orthodoxe (Paris, 2007). Le chantre de la lumière. Initiation à la spiritualité de saint Grégoire de Nazianze (Paris, 2007). La gloria del Nome. L’opera dello schimonaco Ilarion e la controversia athonita sul Nome di Dio all’inizio dell XX secolo (Bose, 2002). La forza dell’amore. L’universo spirituale di sant’Isacco il Syro (Bose, 2003). Cristo Vincitore degli inferi (Bose, 2003). Άγιος Ισαάκ ο Σύρος. Ο πνευματικός του κόσμος (Αθήνα, 2005). Geheimnis des Glaubens. Einführung in die orthodoxe dogmatische Theologie (Freiburg Schweiz, 2003). Hristos, biruitorul iadului. Pogorarea la iad in perspectiva ortodoxa. Traducere din limba engleza de Cristian Vajea (București, 2007). Таинство веры. Введение в православное догматическое богословие. М.-Клин: Изд-во Братства Святителя Тихона, 1996. Издание второе – Клин: Фонд «Христианская жизнь», 2000. Издание третье – Клин: Фонд «Христианская жизнь», 2004. Издание четвёртое – Клин: Фонд «Христианская жизнь», 2005. Издание пятое – Санкт-Петербург: Библиополис, 2007. Отцы и учители Церкви III века. Антология. Т. 1-2. М.: Круглый стол по религиозному образованию и диаконии, 1996. Жизнь и учение св. Григория Богослова. М.: Изд-во Крутицкого патриаршего подворья, 1998. Издание второе – СПб.: Алетейя, 2001. Издание третье – М.: Сретенский монастырь, 2007. Духовный мир преподобного Исаака Сирина. М.: Изд-во Крутицкого патриаршего подворья, 1998. Издание второе – СПб.: Алетейя, 2001. Издание третье – СПб.: Алетейя, 2005. Преподобный Симеон Новый Богослов и православное Предание. М.: Изд-во Крутицкого патриаршего подворья, 1998. Издание второе – СПб.: Алетейя, 2001. Издание третье – СПб.: Издательство Олега Абышко, 2008. Преподобный Исаак Сирин. О божественных тайнах и о духовной жизни. Новооткрытые тексты. Перевод с сирийского. М.: Изд-во «Зачатьевский монастырь», 1998. Издание второе – СПб.: Алетейя, 2003. Издание третье – СПб.: Издательство Олега Абышко, 2006. Преподобный Симеон Новый Богослов. Главы богословские, умозрительные и практические. Перевод с греческого. М.: Изд-во «Зачатьевский монастырь», 1998. Восточные Отцы и учители Церкви IV века. Антология. Т. 1-3. М.: Круглый стол по религиозному образованию и диаконии, 1998—1999. Ночь прошла, а день приблизился. Проповеди и беседы. М.: Изд-во Крутицкого патриаршего подворья, 1999. Православное богословие на рубеже эпох. Статьи, доклады. М.: Изд-во Крутицкого патриаршего подворья, 1999. Издание второе, дополненное – Киев: Дух i лiтера, 2002. Преподобный Симеон Новый Богослов. «Прииди, Свет истинный». Избранные гимны в стихотворном переводе с греческого. СПб.: Алетейя, 2000. Издание второе – СПб.: Издательство Олега Абышко, 2008. Восточные Отцы и учители Церкви V века. Антология. М.: Круглый стол по религиозному образованию и диаконии, 2000. Христос – Победитель ада. Тема сошествия во ад в восточно-христианской традиции. СПб.: Алетейя, 2001. Издание второе – СПб.: Алетейя, 2005. О молитве. Клин: Фонд «Христианская жизнь», 2001. Издание второе – Клин: Фонд «Христианская жизнь», 2004. Вы – свет мира. Беседы о христианской жизни. Клин: Фонд «Христианская жизнь», 2001. Издание второе – Клин: Фонд «Христианская жизнь», 2004. Человеческий лик Бога. Проповеди. Клин: Фонд «Христианская жизнь», 2001. Преподобный Симеон Новый Богослов. Преподобный Никита Стифат. Аскетические произведения в новых переводах. Клин: Фонд «Христианская жизнь», 2001. Издание 2-е – СПб.: Издательство Олега Абышко, 2006. Священная тайна Церкви. Введение в историю и проблематику имяславских споров. В двух томах. СПб.: Алетейя, 2002. Издание второе – СПб.: Издательство Олега Абышко, 2007. Во что верят православные христиане. Катехизические беседы. Клин: Фонд «Христианская жизнь», 2004. Православное свидетельство в современном мире. СПб: Издательство Олега Абышко, 2006.
Utwory muzyczne Liturgia św. Jana Chryzostoma na chór mieszany (2006) Całonocne czuwanie (Wsienoszcznoje Bdienije) na solistów i chór mieszany (2006) Pasja według św. Mateusza na solistów (sopran, mezzosopran, tenor, baryton, bas), chór mieszany i orkiestrę (2006) Oratorium na Boże Narodzenie na solistów (chłopiec, sopran, baryton, bas), chór mieszany i orkiestrę symfoniczną (2007) Memento na orkiestrę symfoniczną (2007)
Odznaczenia
Państwowe Order Aleksandra Newskiego (2021) Order Honoru (2016) Order Przyjaźni (2011) Medal Pamiątkowy 13 Stycznia (Litwa, 1992) Order „Za zasługi” III klasy (Ukraina, 2013) Krzyż Komandorski Orderu Zasługi (Węgry, 2013) Legia Honorowa (Meksyk, 2014) Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Zasługi (Węgry, 2019) Order Flagi Serbskiej I klasy (Serbia, 2022)
Kościelne
Order Świętego Sergiusza Radoneżskiego II klasy (Rosyjski Kościół Prawosławny, 2021) Order Świętego Księcia Daniela Moskiewskiego II klasy (Rosyjski Kościół Prawosławny, 2019)
Przypisy
Linki zewnętrzne
Hilarion Alfeyev. Livres (français)
Kategoria:Biskupi wiedeńscy i austriaccy Kategoria:Eparchia budapeszteńska i węgierska Kategoria:Eparchia moskiewska Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym 13 Stycznia Kategoria:Odznaczeni meksykańskimi odznaczeniami Kategoria:Odznaczeni Orderem Aleksandra Newskiego (Federacja Rosyjska) Kategoria:Odznaczeni Orderem Honoru (Federacja Rosyjska) Kategoria:Odznaczeni Orderem Przyjaźni (Federacja Rosyjska) Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Księcia Daniela Moskiewskiego Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Sergiusza Radoneżskiego Kategoria:Odznaczeni Orderem „Za zasługi” (Ukraina) Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi (Węgry) Kategoria:Odznaczeni serbskimi odznaczeniami (Republika Serbii) Kategoria:Rosyjscy biskupi prawosławni Kategoria:Rosyjscy kompozytorzy Kategoria:Rosyjscy teolodzy prawosławni Kategoria:Zakonnicy monasteru Świętego Ducha w Wilnie Kategoria:Ludzie urodzeni w Moskwie Kategoria:Urodzeni w 1966