Instytut Wojskowo-Techniczny – instytut naukowo-badawczy Wojska Polskiego II RP.
14 czerwca 1919 roku Minister Spraw Wojskowych generał porucznik Józef Leśniewski powierzył organizację i kierownictwo Instytutu Wojskowo-Technicznego pułkownikowi Wiktorowi Niesiołowskiemu. Szef instytutu podlegał Ministrowi Spraw Wojskowych za pośrednictwem I Wiceministra Spraw Wojskowych i posiadał uprawnienia szefa departamentu. Zadaniem instytutu było „pielęgnowanie i rozwój wszystkich gałęzi techniki wojennej”Dziennik Rozkazów Wojskowych Nr 69 z 24 czerwca 1919 roku, poz. 2232. Regina Czarnecka, Organizacja ... podając to samo źródło, jako datę utworzenia instytutu wymieniła dzień 14 marca 1919 roku..
Wewnętrzną strukturę instytutu tworzyły sekcje: Broni, Ekwipunku, Inżynierii, Maszynowo-Elektryczna, Ogólno-Fizykalna i Chemiczno-Techniczna. W sierpniu 1919 w skład instytutu włączona została Sekcja Elektrotechniczna, wyłączona z Departamentu Techniczno-Komunikacyjnego.
Pod koniec 1919 roku organizacja Instytutu przedstawiała się następująco: I Sekcja Broni II Sekcja Ekwipunku III Sekcja Inżynierii IV Sekcja Maszynowo-Elektryczna V Sekcja Ogólno-Fizykalna VI Sekcja Chemiczno-Technologiczna Artyleryjska Komisja Doświadczalna
W lutym 1920 roku instytut podporządkowany został bezpośrednio Ministrowi Spraw Wojskowych. W październiku 1921 roku instytut został zlikwidowany.
Przypisy
Zobacz też Wojskowy Instytut Techniczny Uzbrojenia
Bibliografia Regina Czarnecka, Organizacja Ministerstwa Spraw Wojskowych (MSWojsk.) w latach 1918-1921, Biuletyn Wojskowej Służby Archiwalnej Nr 27 z 2005.
Kategoria:Polskie instytuty wojskowe Kategoria:Wojsko Polskie II Rzeczypospolitej