Wiesław Paweł Szymański (ur. 18 lutego 1932 w Częstochowie, zm. 12 października 2017 w Krakowie) – polski krytyk literacki, historyk literatury, prozaik, pracownik naukowy. Od 1989 profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego.
Życiorys Ukończył studia z zakresu filologii polskiej na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Debiutował na łamach Tygodnika Powszechnego w 1953. W latach 1972–1975 był lektorem i wykładowcą literatury polskiej w Nancy we Francji. Rozprawy, artykuły i recenzje drukował m.in. w czasopismach: Miesięcznik Literacki, Poezja, Twórczość, Tygodnik Powszechny, Współczesność, Znak, Życie Literackie.
W 1969 obronił rozprawę doktorską napisaną pod kierunkiem prof. Kazimierza Wyki zatytułowaną Z dziejów czasopism literackich w dwudziestoleciu międzywojennym. W tym samym roku rozpoczął pracę na UJ. W 1973 habilitował się na podstawie rozprawy Neosymbolizm – o awangardowej poezji polskiej w latach trzydziestych. W 1989 uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 2000 został mianowany profesorem zwyczajnymZmarł profesor dr hab. Wiesław Paweł Szymański. Członek Stowarzyszenia Pisarzy Polskich oraz PEN ClubuPisarze pod Wawelem. Członkowie krakowskiego oddziału Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. Informator Bibliograficzny, Universitas, Kraków 1992..
W zakresie historii literatury specjalizował się w szeroko rozumianym piśmiennictwie dwudziestolecia międzywojennego. Wśród wypromowanych przez niego doktorów był Bronisław Maj.
Pochowany na cmentarzu wojskowym przy ul. Prandoty w Krakowie.
Twórczość Rozprawy, eseje i szkice: Ballady przed burzą, Warszawa, PIW, 1961 Od metafory do heroizmu, Kraków, Wydawnictwo Literackie, 1967 Z dziejów czasopism literackich w dwudziestoleciu międzywojennym, Kraków, Wydawnictwo Literackie, 1970 Świadomość estetyczna polskiej awangardy. O "Zwrotnicy", Kraków, PWN, 1971 Konstanty Ildefons Gałczyński zarys monograficzny, Warszawa, PIW, 1972 Neosymbolizm. O awangardowej poezji polskiej w latach trzydziestych, Kraków, Wydawnictwo Literackie, 1973 Outsiderzy i słowiarze, Wrocław, Ossolineum, 1973 Julian Przyboś zarys monograficzny, Warszawa, PIW, 1978 Z mroku korzeni. Studium o poezji Karola Wojtyły, Kalwaria Zebrzydowska, Calvarianum, 1989 Rozmowy z pisarzami. Wywiady, Kraków, Znak, 1981 "Odrodzenie" i "Twórczość" w Krakowie, Wrocław, Ossolineum, 1981 Ostatni romans, Kraków, Universitas, 1991 Uroki dworu, Kraków, Wydawnictwo Arka, 1993 Cena prawdy, Kraków, Wydawnictwo Arcana, 1996 Moje dwudziestolecie, Kraków, Wydawnictwo Arcana1998 Sam na sam z wierszem, Kraków, Wydawnictwo Arcana, 2000 Ogród plewiony, Kraków, Księgarnia Akademicka, 2003 Między ciemnością a świtem, Kraków, Księgarnia Akademicka, 2005 Przeszłość jest to dziś, Kraków, Księgarnia Akademicka, 2012
Powieści: Niedźwiedź w katedrze, Warszawa, Czytelnik, 1981 Chwila bez godziny, Kraków, Wydawnictwo Literackie, 1982 Listy nad wodami, Kraków, Wydawnictwo Literackie, 1987 Wysokie schody, Kraków, Wydawnictwo Literackie, 1990
Odznaczenia
W 2016 roku odznaczony przez prezydenta Andrzeja Dudę Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (M.P. z 15.07.2016, poz. 654)
Przypisy
Kategoria:Polscy pisarze współcześni Kategoria:Absolwenci Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II Kategoria:Członkowie Stowarzyszenia Pisarzy Polskich Kategoria:Ludzie urodzeni w Częstochowie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Pochowani na cmentarzu wojskowym przy ul. Prandoty w Krakowie Kategoria:Polscy prozaicy XX wieku Kategoria:Pisarze związani z Częstochową Kategoria:Pisarze związani z Krakowem Kategoria:Pisarze związani z Lublinem Kategoria:Urodzeni w 1932 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego Kategoria:Zmarli w 2017