Kondensacja – w kontekście mineralogicznym łączenie się dwóch lub więcej jednakowych cząsteczek lub jonów kompleksowych w utwory bardziej złożone.
Zjawisko to połączone jest z wydzieleniem się mniejszych cząsteczek, na przykład H2O, O2. Podczas kondensacji jonów [SiO4]4− w magmie lub podczas krystalizowania skał metamorficznych następuje w związku z tym zubożenie krzemianów w tlen podczas reakcji:
[SiO4]4− + [SiO4]4− → [Si2O7]6− + O2
Kondensacja z wydzieleniem H2O następuje podczas starzenia się żelu krzemionkowego, a więc w czasie jego krystalizacji w kwarc lub chalcedon.
Inny przykład: osad wodorotlenku Fe[OH]3 bardzo pospolicie tworzący się na powierzchni Ziemi w wyniku kondensacji przeobraża się w goethyt (najtrwalszy minerał żelaza na powierzchni Ziemi); reakcja przebiega następująco:
Fe[OH]3 + Fe[OH]3 → FeO[OH] + H2O
Urozmaicone są także zjawiska kondensacji wśród boranów, ponieważ bor posiada zdolność do tworzenia z tlenem anionów płaskich [BO3] oraz tetraedrycznych [BO4] i [B(O,OH)4].
Literatura Bolewski A., Kubisz J., Żabiński W., Mineralogia ogólna, Wydawnictwa Geologiczne 1981, Bolewski A., Mineralogia szczegółowa, Wydanie III, Wydawnictwa Geologiczne, Warszawa 1982, Bolewski A., Manecki A., Mineralogia szczegółowa, Wydawnictwo PAE. Warszawa 1993, Polański A., Geochemia i surowce mineralne, Wydawnictwa Geologiczne, Warszawa 1988, Smulikowski K., Geochemia, Wydawnictwo Państwowego Instytutu Geologicznego, Warszawa 1952
Zobacz też krystalizacja
Kategoria:Mineralogia