Edykt mediolański (łac. Edictum Mediolanense) – dokumentWg przypisu do Historii kościelnej (Poznań 1924, s. 445) właściwą nazwą tego rozporządzenia był reskrypt, pisemna odpowiedź na zapytanie do cesarza. ogłoszony wspólnie przez cesarza zachodniej części Cesarstwa Rzymskiego Konstantyna Wielkiego oraz cesarza wschodniej części Licyniusza w 313 roku w Mediolanie. Wprowadził wolność wyznania wiary w Cesarstwie Rzymskim. Od tej pory chrześcijanie bez przeszkód mogli wyznawać swoją religię. Na mocy edyktu nastąpił zwrot budynków i gruntów kościelnych gminom chrześcijańskim.
Treść
Źródła: Laktancjusz, O śmierci prześladowców, rdz. 48Tekst łaciński De mortibus persecutorum XLVIII. Przekład angielski: The "Edict of Milan" (313 A. D.) Euzebiusz z Cezarei, Historia kościelna, księga X, 5, 2 - 14Tekst grecki: Ἐκκλησιαστικὴ ἱστορία X,5. Przekład angielski: Imperial Decrees of Constantine.
Przypisy
Kategoria:Chrześcijaństwo starożytne Kategoria:Edykty urzędników i cesarzy rzymskich Kategoria:Wolność religijna