Stanisław Lanckoroński z Brzezia, Lanckorony i Wodzisławia zwany Marszałkowic herbu Zadora (1412–1489) – marszałek nadworny koronny w latach 1479-1489, kuchmistrz koronny w 1475 rokuUrzędnicy centralni i nadworni Polski XIV-XVIII wieku. Spisy". Oprac. Krzysztof Chłapowski, Stefan Ciara, Łukasz Kądziela, Tomasz Nowakowski, Edward Opaliński, Grażyna Rutkowska, Teresa Zielińska. Kórnik 1992, s. 160., dyplomata.
Był synem Mikołaja i Felicji Lis.
W 1468 powołany w skład delegacji polskiej do króla Czech Jerzego z Podiebradów, w celu nakłonienia go do przeznaczenia tronu czeskiego Władysławowi Jagiellończykowi. Brał czynny udział w zmaganiach militarnych Władysława Jagiellończyka z Maciejem Korwinem o Śląsk i Morawy. W 1475 jako kuchmistrz wielki koronny odprowadził królewnę Jadwigę Jagiellonkę do Bawarii, gdzie poślubiła Jerzego Bogatego. W 1478 wraz z Janem Długoszem odbył poselstwo do Budy i Wyszehradu, gdzie doprowadził do rozejmu z Korwinem.
Był jednym z najbogatszych możnowładców małopolskich.
Przypisy
Bibliografia Feliks Kiryk: Stanisław Lanckoroński. [W:] Polski Słownik Biograficzny. T. XVI. 1971, s. 450–451.
Kategoria:Kuchmistrze wielcy koronni Stanisław Lanckoroński Kategoria:Marszałkowie nadworni koronni Kategoria:Posłowie I Rzeczypospolitej w Królestwie Czech Kategoria:Posłowie I Rzeczypospolitej w Królestwie Węgier Kategoria:Senatorowie świeccy I Rzeczypospolitej Kategoria:Senatorowie za panowania Kazimierza IV Jagiellończyka Kategoria:Szlachta Korony Królestwa Polskiego Kategoria:Wojskowi I Rzeczypospolitej Kategoria:Zmarli w 1489