Tarquinio Merula (ur. między 1590 a 1595 w Cremonie, zm. 10 grudnia 1665 tamże) – włoski kompozytor i organista epoki baroku.
Życiorys Działalność muzyczną rozpoczął w roku 1623 jako organista w Basilica di Santa Maria Maggiore w Bergamo, rok później znalazł się w Warszawie, gdzie otrzymał stanowisko organisty na dworze królewskim. Po dwóch latach wyjechał do ojczyzny. W latach 1628–1639 przebywał w Cremonie, gdzie był organistą w tamtejszej katedrze. Po tym czasie przeniósł się z powrotem do Bergamo i objął tam wcześniejsze stanowisko. Około roku 1652 wrócił do Cremony.
Twórczość Tarquinio Merula pisał zarówno muzykę instrumentalną (w tym przede wszystkim canzoni francese, nawiązujące do stylu Adriano Banchieriego), jak i wokalną (w tym m.in. madrygały, motety, psalmy, msze) przejawiającą wpływy szkoły weneckiej oraz (w koncertach kościelnych) L.G. da Viadany.
Jego dzieła były wielokrotnie wydawane w Wenecji, m.in.: 4 księgi canzoni francese (1615, 1637, 1639 i 1649) Madrigali et altre musiche concertate (1623) I libro de madrigaletti (1624) I libro de motetti e sonate (1624) I libro de madrigali concertati (1624) Satiro e Corisca, dialogo musicale (1626)
Przypisy
Bibliografia
Mała encyklopedia muzyki, Stefan Śledziński (red. naczelny), PWN, Warszawa 1981,
Linki zewnętrzne
darmowe nuty dostępne w Werner Icking Music Archive
Kategoria:Artyści związani z Zygmuntem III Wazą Kategoria:Muzycy I Rzeczypospolitej Kategoria:Włoscy kompozytorzy baroku Kategoria:Ludzie urodzeni w Cremonie Kategoria:Urodzeni w 1595 Kategoria:Zmarli w 1665