Jan Bilot (ur. 24 września 1898 w Osłoninie, zm. 1940 r. w Twerze) – kaszubski pisarz.
Życiorys Na świat przyszedł jako syn Bernarda i Julianny z domu Tessemann. W 1912 ukończył naukę w niemieckiej szkole powszechnej, po której pomagał rodzicom w prowadzeniu gospodarstwa rolnego. Podczas I wojny światowej służył w pruskiej marynarce wojennej na torpedowcu. Dwaj starsi bracia Jana zginęli na wojnie. Po wojnie Bilot kontynuował edukację. W 1925 roku uzyskał w Pelplinie kwalifikacje do wykonywania zawodu nauczyciel. W 1928 wyjechał do Warszawy i podjął pracę w policji. W latach 30. został zatrudniony jako policjant na Kresach Wschodnich, najpierw w Zełenem, a następnie w Kosowie. 17 września 1939 Jan Bilot został aresztowany przez Sowietów i osadzony w obozie jenieckim w Ostaszkowie. W 1940 skazano go na śmierć przez zastrzelenie. Pochowany został na Polskim Cmentarzu Wojennym w miejscowości Miednoje.
Był mężem Marii z domu Gurskiej, ojcem Ludmiła i Haliny zmarłej jako dziecko na zesłaniu.
Opowiadania Bilota publikowane były między innymi w periodykach: "Przyjaciel ludu kaszubskiego", "Bënë buten", "Gryf", "Gryf Kaszubski", "Zrzesz Kaszëbskô".
Zdaniem jednego z kaszubologów Friedhelma Hinze prace Bilota były bardzo podobne do prac Alojzego Budzisza ze względu między innymi na ich humorystyczny charakter.
Pokłosie W 1989 językoznawczyni z Uniwersytetu Gdańskiego Róża Wosiak-Śliwa obroniła pracę doktorską "Kaszubszczyzna pisarzy Jana Bilota i Alojzego Budzisza", napisaną pod kierunkiem Edwarda Brezy.
Przypisy
Bibliografia Jan Drzeżdżon, Jan Bilot, w: Słownik biograficzny Pomorza Nadwiślańskiego, tom I: A-F (pod redakcją Stanisława Gierszewskiego), Wydawnictwo Gdańskie, Gdańsk 1992, s. 112
Kategoria:Kaszubscy pisarze Kategoria:Nauczyciele II Rzeczypospolitej Kategoria:Ofiary zbrodni katyńskiej Kategoria:Pisarze języka kaszubskiego Kategoria:Polacy – żołnierze Kaiserliche Marine w I wojnie światowej Kategoria:Polscy policjanci Kategoria:Urodzeni w 1898 Kategoria:Zmarli w 1940