Albert Kraus (ur. 3 sierpnia 1980 w Oss) – holenderski kick-boxer wagi średniej. Pierwszy mistrz K-1 MAX (2002).
Kariera sportowa Początki Kick-boxing trenuje od 14 roku życia. Mając 18 lat zawodowo zadebiutował w kick-boxingu nokautując rywala. Przez pierwsze lata kariery rywalizował przede wszystkim w kraju zdobywając m.in. mistrzostwo Beneluxu (2000) i WKA (2001). W lutym 2002 roku zadebiutował w japońskiej organizacji K-1 natomiast 11 maja 2002 roku wystąpił w pierwszym w historii turnieju finałowym K-1 World MAX, gdzie pokonał wszystkich trzech rywali zdobywając mistrzostwo. Rok później ponownie doszedł do finału po uprzednim pokonaniu Andy’ego Souwera w ćwierćfinale i Duane’a Ludwiga w półfinale, ale uległ w nim przez nokaut Japończykowi Masato.
2003–2007 Po przegranym finale walczył naprzemiennie w Japonii i rodzimej Holandii gdzie pokonywał m.in. Genkiego Sudo czy Jadambę Narantungalaga. W lipcu 2004 wziął udział w swoim trzecim turnieju finałowym K-1 World MAX kończąc rywalizację na półfinale w którym uległ ponownie Masato. 23 lutego 2005 pokonał po dogrywce thai-boxera Buakawa Por. Pramuka, natomiast 4 maja 2005 wypunktował Południowoafrykańczyka Virgila Kalakodę kwalifikując się do kolejnego finału K-1. W samym finale (20 lipca 2005) ponownie odpadł w 1/2, przegrywając w rewanżu z Buakawem – wcześniej bo w ćwierćfinale pokonał Australijczyka Johna Wayne Parra na punkty.
W kwietniu 2006 wygrał z Ali Gunyarem, zapewniając sobie miejsce ponownie w głównym turnieju K-1 (30 czerwca 2006) jednak tym razem zakończył go jeszcze wcześniej niż w poprzednich latach, odpadając już w pierwszym pojedynku w walce z Ormianinem Gago Drago. W lutym 2007 niespodziewanie przegrał przez nokaut z Muratem Direkçim, a dwa miesiące później z Japończykiem Tatsujim na punkty.
3 października 2007 podczas K-1 World MAX 2007 pokonał w 1/4 turnieju Yoshihiro Satō jednak w kolejnym etapie uległ Souwerowi.
2008–2011 Rok 2008 rozpoczął się źle dla Krausa, 26 lutego przegrał z Marokańczykiem Faldirem Chahbarim gdzie stawką pojedynku był pas mistrza świata WFCA w formule muay thai. Jeszcze gorzej było w kwietniu, gdyż pierwszy raz od debiutu w K-1 nie zakwalifikował się do finałowej ósemki World Max, przegrywając w decydującym starciu z Buakawem Por. Pramukiem. Mimo, to szybko wrócił na właściwe tory wygrywając do końca roku cztery pojedynki m.in. nad czołowymi zawodnikami kategorii MAX (do 70 kg) Mikiem Zambidisem i Buakawem Por. Pramukiem. W 2009 i 2010 kwalifikował się do finałowych turniejów K-1 jednak rywalizację kończył już na ćwierćfinałach ulegając dwukrotnie Giorgio Petrosyanowi.
19 listopada 2011 został mistrzem SUPERKOMBAT Fighting Championship w wadze średniej nokautując Niemca Alexandera Schmitta.
2012–2017 W 2012 związał się z Glory World Series, a zadebiutował dla niej 26 maja 2012 pokonując Mohameda El-Mira. 23 maja 2013 zanotował drugie zwycięstwo w organizacji wygrywając z Warrenem Stevelmansem jednogłośnie na punkty. 3 maja 2013 podczas GLORY 8 w Tokio nieoczekiwanie przegrał przez KO z Andym Ristie. Porażka z Surinamczykiem zapoczątkowała fatalną serię czterech porażek z rzędu w tym trzech dla GLORY m.in. z Ky Hollenbeckiem. Słaba postawa Holendra ostatecznie skutkowała nieprzedłużeniem kontraktu na następne walki.
W czasie występowania dla GLORY wyjechał do Chin, gdzie 1 stycznia 2013 wygrał noworoczny turniej Wu Lin Feng 70 kg Tournament. W kolejnych latach walczył m.in. dla chińskich organizacji Wu Lin Feng i Kunlun Fight, rywalizując tamże przede wszystkim z lokalnymi zawodnikami z którymi głównie wygrywał przed czasem jednak nie osiągał tam znaczących sukcesów.
22 września 2017 w Stambule zdobył swój pierwszy od 2011 tytuł mistrzowski, pokonując Turka Erkana Varola na punkty. Stawką był pas mistrzowski organizacji Mix Fight Gala (MFG).
Kariera bokserska W 2012 zadebiutował w boksie wygrywając z Valentinem Cimpoeru. Jak dotąd stoczył pięć zwycięskich pojedynków.
Osiągnięcia
2000: mistrz Beneluxu 2001: mistrz świata WKA 2002: mistrz K-1 World MAX 2003: wicemistrz K-1 World MAX 2005–2006: mistrz świata IKBA w muay thai (-70 kg) 2008: mistrz King Of The Ring w muay thai w wadze super półśredniej 2011: mistrz SUPERKOMBAT w wadze średniej 2013: Wu Lin Feng 70 kg Tournament – 1. miejsce 2017: mistrz MFG w kat. 72 kg
Przypisy
Linki zewnętrzne
Lista walki i profil na oficjalnej stronie K-1
Kategoria:Holenderscy bokserzy Kategoria:Holenderscy kickbokserzy Kategoria:Holenderscy zawodnicy formuły K-1 Kategoria:Urodzeni w 1980 Kategoria:Ludzie urodzeni w Oss