Ennodiusz z Pawii, właśc. Magnus Felix Ennodius (ur. 473/474, zm. 17 lipca 521) – pisarz i teolog wczesnochrześcijański, biskup, święty Kościoła katolickiego.
Pochodził z rodziny zamieszkałej najpewniej w Arles. Wcześnie osierocony przez rodziców był wychowywany przez zamieszkałą w Pawii ciotkę. Około 493 został wyświęcony na diakona. W 496 przeprowadził się do Mediolanu. Tam rozpoczął działalność pisarską. W 513 został biskupem w diecezji Pawii. Dwukrotnie (w 515 i 517) stał na czele poselstw papieskich do Konstantynopola, które miały doprowadzić do pojednania z Kościołem greckim (schizma akacjańska).
Jego wspomnienie liturgiczne przypada w dzienną pamiątkę śmierci.
Twórczość 1.Dzieła różne (Opuscula miscella) Żywot Epifaniusza (Vita Epiphanii) Żywot Antoniego (Vita Antonii) Książeczka przeciwko zwalczającym synod (Libellus adversus eos, qui contra synodum scribere praesumpserunt) Panegiryk (Panegyricus) Pouczenie moralne (Paraenesis didascalica) O życiu swoim - modlitwa dziękczynna (Eucharisticum de vita sua) 2 Błogosławieństwa świecy (Benedictiones cerei)
2. 28 Przemówień (Dictiones)
3. 2 księgi Pieśni (Carmina)
4. 297 Listów
Zobacz też kult świętych modlitwa za wstawiennictwem świętego święci i błogosławieni Kościoła katolickiego
Bibliografia
Magnus Felix Ennodius - Catholic Encyclopedia
Kategoria:Pisarze wczesnochrześcijańscy Kategoria:Biskupi w I-XI wieku Kategoria:Święci katoliccy Kategoria:Ludzie urodzeni w Arles Kategoria:Urodzeni w V wieku Kategoria:Zmarli w 521