thumb|Zawody konne Rodziny Wojskowej w Warszawie 5 czerwca 1933. Ppłk dypl. art. Włodzimierz Ludwig wręcza nagrodę p. Kolendowskiej z Baranowicz. thumb|Ppłk dypl. Włodzimierz Ludwig, d-ca 22 Pułku Artylerii Lekkiej w Przemyślu, z żołnierzami w czasie wieczerzy wigilijnej. Włodzimierz Juliusz Ludwig (ur. 11 grudnia 1889 w Warszawie, zm. 1 grudnia 1961 w Londynie) – pułkownik dyplomowany artylerii Wojska Polskiego.

Życiorys Urodził się 11 grudnia 1889 w Warszawie, w rodzinie Alojzego i Marii z Szolców. Był absolwentem Gimnazjum im. Jana Zamojskiego w Warszawie.

1 kwietnia 1911 zgłosił się do służby w cesarskiej i królewskiej Armii w charakterze jednorocznego ochotnika. Ukończył Szkołę Oficerów Rezerwy Artylerii. Na stopień kadeta rezerwy został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1913 i przydzielony w rezerwie do Pułku Artylerii Fortecznej Nr 2 w Krakowie.

Po odbyciu obowiązkowej służby wojskowej rozpoczął studia medyczne w Montpellier (Francja), ale przerwał je po dwóch latach i przeniósł się do Akademii Handlowej we Lwowie. Zagrożony aresztowaniem przez władze rosyjskie w lipcu 1914, uciekł do Krakowa.

W czasie I wojny światowej walczył w szeregach macierzystego pułku jako oficer wywiadowczy, oficer obserwacyjny, oficer baterii, instruktor kadry i w końcu dowódca baterii haubic fortecznych kalibru 15 cm.

Przyjęty do Wojska Polskiego 31 października 1918 reskryptem Rady Regencyjnej. Przydzielony został do 1 pułku artylerii w Garwolinie, a później do 8 pułku artylerii Legionów w którym pełnił funkcję adiutanta i oficera baterii. Z dniem 1 stycznia 1920 wyznaczony został na stanowisko szefa Wydziału Jeńców Wojennych Departamentu I Mobilizacyjno-Organizacyjnego Ministerstwa Spraw Wojskowych z jednoczesnym skierowaniem do Wojennej Szkoły Sztabu Generalnego w charakterze słuchacza II kursu. W połowie kwietnia skierowany został na praktykę sztabową do Departamentu I Mobilizacyjno-Organizacyjnego MSWojsk., w którym pełnił obowiązki szefa Wydziału Dyslokacyjnego. W okresie od stycznia do września 1921 kontynuował naukę w WSWoj. Studia ukończył z wyróżnieniem, otrzymał tytuł oficera Sztabu Generalnego i przydział na stanowisko szefa Wydziału „Zachód” w Oddziale IIIa Biura Ścisłej Rady Wojennej.

W latach 1926–1928 był attaché wojskowym w Bukareszcie. Na tym stanowisku wykazał się zdolnościami dyplomatycznymi, inicjatywą i energią. Rozwinął działalność na polu współpracy sojuszniczej przemysłów zbrojeniowych Polski i Rumunii oraz eksportu polskiego uzbrojenia. Razem z ówczesnym płk SG Tadeuszem Kasprzyckim opracował tekst konwencji wojskowej z Rumunią. 24 grudnia 1929 został mianowany podpułkownikiem ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1930 i 5. lokatą w korpusie oficerów artylerii. W tym samym miesiącu ogłoszono jego przeniesienie z 5 pułku artylerii polowej we Lwowie do 23 pułku artylerii polowej w Będzinie na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. Z dniem 15 listopada 1930 został przeniesiony na stanowisko zastępcy szefa Oddziału III Sztabu Głównego. W czerwcu 1933 został przeniesiony do 22 pułku artylerii lekkiej w Przemyślu na stanowisko dowódcy pułku. Na stopień pułkownika został mianowany ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1936 i 4. lokatą w korpusie oficerów artylerii. W latach 1937–1939 był zastępcą gen. bryg. Józefa Zająca, dowódcy Obrony Przeciwlotniczej Ministerstwa Spraw Wojskowych. 2 września 1939 mianowany został dowódcą Obrony Przeciwlotniczej Kraju.

Współtwórca nowoczesnej artylerii przeciwlotniczej okresu międzywojennego, dowódca obrony przeciwlotniczej kraju we wrześniu 1939, a następnie przedostał się do Francji. Od 1 listopada 1939 do 1 kwietnia 1940 szef ewakuacji w Sztabie Naczelnego Wodza, a od 18 czerwca dowódca obrony przeciwlotniczej w składzie Polskich Sił Powietrznych. Ewakuował się do Wielkiej Brytanii, gdzie do 9 stycznia 1941 dowodził Ośrodkiem Wyszkolenia Artylerii Przeciwlotniczej w Crawford (Szkocja). Po zawieszeniu w czynnościach podjął służbę kontraktową w Armii Brytyjskiej. 1 września 1943 powrócił do Polskich Sił Zbrojnych i objął stanowisko szefa Sztabu Inspektoratu Zarządu Wojskowego ds. Cywilnych, a od 3 stycznia 1944 był oficerem łącznikowym Naczelnego Wodza przy Kwaterze Głównej Sił Sojuszniczych (Allied Forces Headquarters – AFHQ) w AlgierzePóźniej w Casercie k. Neapolu. i szefem Polskiej Misji Wojskowej przy AFHQ.

Zmarł 1 grudnia 1961 w Londynie i został pochowany na cmentarzu w Acton.

Był żonaty z Laurą z Cyngottów, z którą miał dwóch synów: Wojciecha, majora artylerii i Stefana, który zginął w powstaniu warszawskim.

Ordery i odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2 maja 1923)M.P. z 1923 r. nr 100, s. 42 „za zasługi, położone dla Rzeczypospolitej Polskiej na polu administracji wojskowej”. Krzyż Walecznych Złoty Krzyż Zasługi (10 listopada 1928)M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 634 „w uznaniu zasług, położonych w poszczególnych działach pracy dla wojska”. Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Odznaka Sztabu GeneralnegoNa podstawie fotografii . Państwowa Odznaka Sportowa Krzyż Komandorski Orderu Korony Rumunii (Rumunia, 1929)Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 19 z 12 grudnia 1929 r., s. 361. Krzyż Oficerski Orderu Gwiazdy Rumunii z mieczami (Rumunia, 16 stycznia 1923) Krzyż Oficerski Orderu Lwa Białego (Czechosłowacja, 1934) Krzyż Kawalerski Orderu Legii Honorowej (Francja) Krzyż Kawalerski Orderu Imperium Brytyjskiego (Wielka Brytania) Legia Zasługi (USA)

Upamiętnienie Decyzją Nr 90/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 12 czerwca 1996 imię pułkownika Włodzimierza Ludwiga przyjął 3 pułk przeciwlotniczy w SzczecinieDziennik Rozkazów MON z 1996, poz. 191. Decyzja weszła w życie z dniem 18 czerwca 1996..

Zobacz też Placówki dyplomatyczne Wojska Polskiego II RP Sojusz polsko-rumuński

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Attaché wojskowi II Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Państwową Odznaką Sportową Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie 22 Pułku Artylerii Lekkiej (II RP) Kategoria:Oficerowie 23 Pułku Artylerii Lekkiej (II RP) Kategoria:Oficerowie dyplomowani II Rzeczypospolitej Kategoria:Patroni jednostek Wojska Polskiego Kategoria:Polacy – Kawalerowie Legii Honorowej Kategoria:Polacy – oficerowie armii austro-węgierskiej Kategoria:Polacy odznaczeni Legią Zasługi Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Gwiazdy Rumunii Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Imperium Brytyjskiego Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Korony Rumunii Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Lwa Białego Kategoria:Polacy w I wojnie światowej Kategoria:Przedstawiciele dyplomatyczni II Rzeczypospolitej w Rumunii Kategoria:Pułkownicy artylerii II Rzeczypospolitej Kategoria:Pułkownicy artylerii Polskich Sił Zbrojnych Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1889 Kategoria:Wojskowi związani z Przemyślem Kategoria:Zmarli w 1961 Kategoria:Żołnierze Wojska Polskiego na emigracji w Wielkiej Brytanii po II wojnie światowej