thumb|200px|Owoce łopianu przyczepiają się do sierści zwierząt haczykowatymi łuskami okrywy thumb|200px|Wiewiórki rozsiewają nasiona leszczyny przez synzoochorię Zoochoria, zwierzęcosiewność – rozprzestrzenianie diaspor roślinnych (nasion, zarodników, rozmnóżek) przez zwierzęta. Diaspory mogą być przenoszone na zewnątrz zwierzęcia, mogą być zjadane i następnie wydalane lub też są przez zwierzęta ukrywane jako zapas żywności i w miejscu ukrycia rozpoczynają swój wzrost. Rośliny rozsiewające się przez zoochorię mają szczególne przystosowania do takiego sposobu rozsiewania, np. nasiona zaopatrzone w haczyki przyczepiające je do sierści zwierząt, specjalne ciałka (elajosomy) zachęcające mrówki do zabierania nasion albo jadalne części owocu.
Rodzaje zoochorii W zależności od sposobu przenoszenia diaspor przez zwierzęta wyróżnia się: ektozoochorię, epizoochorię, epichorię – przenoszenie przez zewnętrzne części ciała zwierzęcia; diaspory mogą być przyczepione np. do sierści, piór, śluzu pokrywającego ciało itp.; endozoochoria, endochoria – diaspory wnikają do wnętrza ciała zwierzęcia, przeważnie do układu pokarmowego, gdy zwierzę zjada nasiona i owoce; synzoochorię – nasiona i owoce gromadzone są przez zwierzęta w różnych kryjówkach. W ten sposób rozsiewane są między innymi żołędzie, orzechy laskowe i orzechy włoskie; w rozsiewaniu poprzez magazynowanie uczestniczą głównie ptaki oraz mrówki; gdy diaspory są niszczone w przewodzie pokarmowym, przypadkowe upuszczanie przed spożyciem określane jest jako dyszoochoria;
W zależności od grupy zwierząt uczestniczących w przenoszeniu diaspor wyróżnia się: chiropterochorię – roznoszenie przez nietoperze; entomochorię – roznoszenie przez owady; myrmekochorię – roznoszenie przez mrówki; nornitochorię – roznoszenie przez ptaki.
Zoochoria jest jednym z rodzajów cudzosiewności (allochorii).
Zobacz też anemochoria antropochoria autochoria hydrochoria
Przypisy
Kategoria:Rozsiewanie